دیــداریـــار

www.didaryar.com

2011-07-18T20:23:00.001+04:30

با سلام خدمت تمامی دوستان عزیز و همراهان گرامی :
چندی پیشتر به دلایلی سیستم بلاگ اسپوت فیلتر شد و ناچاراً ما مجبور به اسباب کشی شدیم !
پس به این فکر افتادیم تا ، خانه ای بهتر و جادارتر رو برای زندگی برگزینیم ..
البته هنوز داریم روش کار می کنیم ، ولی امیدوارم شما مهمان گرامی (البته شما همه صاحب خونه هستید ) احساس راحتی توش بکنید .
به ما سر بزنید !

www.didaryar.com

به امید ظهور هرچه زود تر آقا صاحب العصر و الزمان (عج) روحی لک الفداء

یا علی

تغییر آدرس وبلاگ به علت فیلتر شدن

2011-05-28T12:12:00.002+04:30

با سلام خدمت دوستان گرامی وبلاگ به علت لطف زیاد فیلتر چی های کشور فیلتر شد

حالا چرا نمی دونم

ظاهرا کل بلاگر رو فیلتر کردن تا دیگه اصلا کسی فکر ... به سرش نزنه

به قول سید شهیدان اهل قلم : در جمهوری اسلامی همه آزادن الا حزب اللهی ها (اگه درست نوشه باشم!)

بله ما هم از پای در نخواهیم آمد و همچنان ایستاده ایم

آدرس جدید وبلاگ:

didaryar.bloghaa.com

didaryar.hamweblogi.com

کل یوم العاشورا و کل أرض الکربلا

2010-12-19T12:08:00.006+03:30

در ايام محرّم و صفر، ملت عزيز ما بايد روح حماسه را، روح عاشورايى را، روح نترسيدن از دشمن را، روح توكّل به خدا را، روح مجاهدت فداكارانه در راه خدا را، در خودشان تقويت كنند و از امام حسين عليه‏السّلام مدد بگيرند. مجالس عزادارى براى اين است كه دلهاى مارا با حسين‏بن‏على، عليه السّلام و اهداف آن بزرگوار نزديك و آشنا كند. يك عدّه كج فهم نگويند كه «امام حسين عليه السّلام شكست خورد.»... برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید»
... يك عده كج فهم نگويند كه «راه امام حسين عليه السّلام معنايش اين است كه همه ملت ايران كشته شوند.» كدام انسان نادانى، چنين حرفى را ممكن است بزند؟! يك ملت از حسين‏بن‏على عليه‏السّلام بايد درس بگيرد. يعنى از دشمن نترسد؛ به خود متّكى باشد؛ به خداى خود توكّل كند؛ بداند كه اگر دشمن با شوكت است، اين شوكت، ناپايدار است. بداند اگر جبهه دشمن، به ظاهر گسترده و قوى است، اما توان واقعى‏اش كم است. مگر نمى‏بينيد كه نزديك چهارده سال است كه دشمنان خواسته‏اند جمهورى اسلامى را از بين ببرند و نتوانسته‏اند! اين چيست جز ضعف آنها و قدرت ما؟ ما قوى هستيم. ما به بركت اسلام، قدرت داريم. ما به خداى بزرگ متوكّل و متّكى هستيم. يعنى نيروى الهى را با خودمان داريم. دنيا در مقابل چنين نيرويى نمى‏تواند بايستد.

- بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار قشرهاى مختلف مردم به مناسبت فرارسيدن ماه محرم‏ (10/4/1371)

شکر خدا که در پناه حسینم

2010-12-18T16:07:00.000+03:30

این كاروان پر از غصه می‌رود تا در پهنه هستی عشقی بیافریند كه امام حسین علیه السلام خدای آن عشق و زینب پیامبر آن است. ایام حج و قربانی است دیگران رفته‌اند تا سنگ و گل را ببوسند و گوسفندانی را در خانه خدا قربانی كنند اما این ناخدای كشتی عشق می‌رود تا در پای عشقبازی سر و عزیزانش را قربانی محبوب كند ...

برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید »

... حیات جامعه اسلامی را با خون تامین نماید، زیرا جامعه اسلامی در حال احتضار به سر می‌برد و نیازش به خون است تا دو باره زندگی‌اش را بازیابد، چه كسی باید خون بدهد، اكنون كه كسی برای این قربانی آماده نیست باید طبیب، و آفریدگار عشق، خود و عزیزانش را در راه هدف بزرگ تقدیم كند.

سلام بر سید و سالار شهیدان

2010-12-18T15:51:00.003+03:30

عاشورا رنگ خون دارد، كه رنگ عصیان، طغیان و پیروزی در برابر طغیان است عاشورا طغیان مقدس است در مقابل بیداد، در برابر طغیان خبیث, عاشورا تقابل دو طغیان است كه منطق یكی خون و عشق و منطق آن دیگر، زر, زور, تزویر, فریب و نیرنگ و طغیان در برابر داد و عدل است, ...

برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید »

... كی از سلاله ابراهیم و طغیانش در برابر بت و بت گری و آن دیگر از سلاله نمرود و طغیانش بر ضد خدا، توحید, ارزش‌ها و بالاخره هرچه خوبی است, و این دو جریان ادامه دارد كه:

«رگ رگ است این آب شیرین, آب شو در خلایق می‌رود تا نفخ صور»

باز هم عاشورا رسید كربلاییان كجایید كه درخت پربار ارزش‌ها تشنه است تا با خون سیراب گردد و با شهادت آذین بندی شود؟

السلام علیک یا جعفربن محمد الصادق

2010-10-04T01:09:00.000+03:30

ای صادق آل پیامبر!

با بیانی بلیغ و كلامی فصیح، زبان رسای اسلام بودی.

با سخنانی حكیمانه، منطقی استوار و علمی سرشار، برگزیده روزگار بودی و... بنده شایسته پروردگار! تجسّم صبر و اخلاص بودی، چشمه جود و سخاوت بودی، و كوه حلم و بردباری، و نام‏آور فراست و شجاعت، و جلوه هیبت و جلالت.

چهره فروزان اهل بیت بودی، و وارث علوم رسالت. از سلاله پیامبران بودی، عطر و بوی پیامبر را می‏دادی و مهابت و شكوه او را داشتی!

ای خورشید مدینه دانش! كدام معلّمی را می‏توان نام برد كه به اندازه تو، تربیت یافته مكتب عترت داشته باشد؟ كدام حوزه است كه شاگردی تو، برسر درِ آن نقش نبسته است؟ كدام فقیه است كه خوشه‏چین خرمن حدیث تو نیست؟

ای امام صادق! تو، ناصرحقایق، دچار منصوردوانقی بودی،آن باطلی‏كه لباس حق‏پوشیده و جامه خدمت و خلافت به بركرده بود، تا رعیت را در هیئت شبانی بفریبد و گرگ ایمان و جان آنان شود.

شهادت تو، نشانی از مظلومیت خطّ اهل‏بیت بود.

برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید .»

داغ صادق شرر سینه ام افروخته کرد

جگرى سوخته یاد از جگر سوخته کرد

جگرى سوخته کز داغ بر افروخته بود

باز هم از اثر زهر جفا سوخته بود

we stand up to the end_2

2010-09-27T00:00:00.000+03:30

خدايا، به خون شهداي راستين، به اخلاص و فداکاري سربازان گمنام و به ايمان پاک رهبر عاليقدر انقلاب تو را سوگند مي دهيم که تا آخرين قطره خون خود براي پيروزي نهايي انقلاب مقدس ايران مبارزه مي کنيم: و از تو اي خداي بزرگ مي خواهيم که به ما فرصت دهي که حيات و هستي خويش را در راه رسالت محمدي فدا کنيم. خدايا، اين مشعل فروزان انقلاب را که بر عهده ما گذاشته اي منور کن. خدايا، به ما برکت دادي و رهبري عاليقدر و پاک به ما هديه کردي تا در ميان طوفان ها، کشتي شکسته ما را هدايت کند. پروردگارا، آن چنان ما را جذب کن که جز به تو نينديشيم و جز تو را نخواهيم و جز تو به سوي کسي نرويم و همه خودخواهي ها و خودبيني ها را در مذبحه بارگاه تو قرباني کنيم. پروردگارا، تو بر ملت ما رحمت کردي و چنين انقلاب مقدسي را به ما ارزاني داشتي، تو ما را شايسته پاسباني اين نعمت کن.

شهید مصطفی چمران

برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید.»

برای دریافت طرح روی تصویر زیر کلیک کنید .

we stand up to the end_1

2010-09-26T17:00:00.000+03:30

هر چند از "دروازه ای" که آن روز ها به سوی بهشت باز شده بود، امروز "روزنه ای" کوچک مانده است، ولی نسیم پر طراوت بهشت هنوز هم از همین روزنه مشام جان های خسته را می نوازد . آنان که روزی بهشت را به زمین کشاندند ، امروز در فرح و شادی نزد ربشان روزی می خورند و ما ، ما زمینیان تشنه جرعه ای از رزق آسمانیشان هستیم...

برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید. »

برای دریافت طرح روی تصویر زیر کلیک کنید .

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت ...

2010-09-09T23:17:00.000+04:30

عيد فطر؛ عيد پايان يافتن رمضان نيست. عيد برآمدن انساني نو از خاکسترهاي خويشتن خويش است. چونان ققنوس که از خاکستر خويش دوباره متولد ميشود. رمضان کورهاي است که هستي انسان را ميسوزاند و آدمي نو با جاني تازه از آن سر بر ميآورد. فطر شادي و دست افشاني بر رفتن رمضان نيست، بر آمدن روز نو، روزي نو و انساني نو است. بناست که رمضان با سحرها و افطارهايش. با شبهاي قدر و مناجاتهايش از ما آدمي ديگر بسازد. اگر در عيد فطر درنيابيم که از نو متولد شده ايم؛ اگر تازگي را در روح خود احساس نکنيم؛ عيد فطر، عيد ما نيست.

برای دریافت طرح به ادامه مراجعه کنید. »

خداحافظ اي ماه غفران و رحمت
خداحافظ اي ماه عشق و عبادت
خداحافظ اي دوريت سخت و جانکاه
خــداحـــافـــظ اي بــهـتريـن ماه الله

صد بار اگر توبه شکستی بازآی

2010-09-02T21:21:00.001+04:30

الهی یا حمید و بحق محمد(ص)

یا اعلا بحق علی(ع)

یا فاطر و بحق فاطمه(ع)

یا محسن بحق حسن(ع)

یا قدیم الاحسان بحق حسین(ع)

استغفرالله ربی واتوب و علیه.

الهی العف...الهی العف...الهی العف

انشاالله که به حق این شبهای عزیز ...

برای دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید. »

شهید شیخ احمد یاسین

2010-09-02T07:48:00.001+04:30

مقام معظم رهبری :

خون شیخ احمد یاسین درخت تناور مقاومت اسلامی را آبیاری و شعله خشم ملت فداكار فلسطین را شعله‌ورتر خواهد كرد .

جهت دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید. »

متن كامل پیام مقام معظم رهبری به مناسبت شهادت شیخ احمد یاسین :

« اطلاع یافتیم كه دست گنهكار رژیم غاصب صهیونیستی مرتكب جنایتی بزرگ شده و عالم مجاهد مرحوم شیخ احمد یاسین بنیانگذار و پیشوای جنبش حماس را به شهادت رساندند.شهادت بی‌گمان آرزوی همیشگی این شیخ مجاهد پارسا بود و كشته شدن در راه خدا در كام بندگان مخلص او شیرین است. ولی این نمی‌تواند از عظمت گناه تبهكاران غاصب صهیونیست بكاهند و وزر این جنایت بزرگ را بر دوش آنان سبك كند. خون شیخ احمد یاسین درخت تناور مقاومت اسلامی را آبیاری و شعله خشم ملت فداكار فلسطین را شعله‌ورتر خواهد كرد و مظلومیت او پرچم مظلومیت فلسطین را به اهتزاز در خواهد آورد.

آنچه از شیخ احمد یاسین و ملت فلسطین با این جنایت ستاندند جسمی نحیف و علیل بود. فكر او را و خطی را كه او ترسیم كرد و راهی را كه او گشود نخواهند توانست از ملت فلسطین بگیرند. روح شیخ زنده است و درس او كه اینك با خون مظلومانه‌اش ماندگارتر و برجسته‌تر شده زمزمه‌ی جوانان و نوجوانان نسل آینده فلسطین خواهد بود. تبهكاران غاصب فلسطین بدانند كه قدرت احمقانه آنان بزرگ ‌ترین شاهد ضعف و شكست آنهاست و رژیم غاصب و دولت مجعول صهیونیستی محكوم به فناست. فلسطین متعلق به ملت فلسطین است و هر لجاجتی در برابر این حق مسلم سرنوشتی جز ناكامی و شكست ندارد.

“لیحق الله الحق و یبطل الباطل و لو كره الكافرون”

این جانب شهادت این شیخ مجاهد فی‌سبیل الله را به روح بلند او تبریك و به ملت فلسطین و به ویژه به جوانان سرفراز مبارز فلسطینی و نیز به خاندان مكرم او تسلیت می‌گویم و سربلندی امت اسلامی و پیروزی مجاهدان فلسطین و لبنان را از خداوند متعال مسئلت می‌كنم.

سید علی خامنه‌ای 30ام محرم‌الحرام 1425 مطابق با 3 فروردین 1383

السلام علیک یا امیرالمومنین

2010-08-29T16:18:00.006+04:30

دلا باید که هردم یا علی گفت

نه هر دم بل دمادم یا علی گفت

که در روز ازل قالوبلا را

هر آنچه بود عالم یا علی گفت

...

سالروز شهادت امیر المومنین عل علیه السلام را به تمامی شیعیان جهان و آزادگان جهان تسلیت عرض می نماییم.

این طرح رو برای مولامون حضرت علی علیه السلام زدم انشاالله که خود حضرت از ما قبول کنن .

جهت دریافت طرح به ادامه مطلب مراجعه کنید »

دریافت طرح

فراموش نکنید : جهت تعجیل در فرج آقا امام زمان (عج) صلوات بفرستید ... اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

التماس دعا

یا علی (ع)

یا مهدی ادرکنی (عجل علی ظهورک)

2010-08-03T15:08:00.002+04:30

بسم رب المهدی
پای کوبان ز پی نغمه تار آمده ام
دست افشان به سر کوی نگار آمده ام
بهر آن نیم نگه با دل زار آمده ام
حاصل عمر اگر نیم نگاهی باشد
این طرح را برای امام زمان زده ام انشاالله که خود حضرت از ما قبول کنند.
به امید فرج حضرت مهدی(عج) صلوات ...
برای دریافت طرح در اندازه واقعی به ادامه مطلب مراجعه کنید »

هزینه دریافت طرح : سه صلوات
برای دریافت طرح ایــنــجــا کلیک کنید .

امام خامنه ای (حفظ الله)

2010-08-03T14:10:00.000+04:30

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم و رحمه الله
این طرح رو برای رهبر عزیزمون زدم خودم که خوشم اومد انشاءالله که شما هم خوشتون بیاد
یا علی مدد
دریافت طرح در ادامه مطلب »

برای سلامتی ولی امر مسلمین حضرت امام خامنه ای (حفظ الله ) صلوات :

مردان بی ادعا

2010-08-03T13:38:00.001+04:30

بسم رب الشهدا و الصدیقین

آوازشان آواز بود آنان که رفتند

پروازشان پرواز بود آنان که رفتند

-کجایند مردان بی ادعا ، اونایی که بدون هیچ چشم داشتی فقط برای اینکه مولا و رهبرشون فرمان داده بود جونشون و کف دستشون گرفتن و برای دفاع از خاک میهن اسلامیشون به آسمون ها پرکشیدند .

خدا کند که اگر روزی خدا مارو مورد آزمایش قرار داد ما هم از این امتحان سربلند بیرون بیایم .

برای دیدن طرح در اندازه واقعی روی تصویر کلیک کنید »

کربلا مرا دریاب

2010-08-03T13:16:00.000+04:30

شبي ساکت و دلگير خودم بودم وقلبي که ز غم بسته به زنجير

و هنگام اذان بود که پيچيد در آفاق يکي نغمه تکبير

نوشتند،که هنگام اذان دست به دامان خدا باش ومشغول دعا باش

وگفتم به خدا بين دعايم که دلتنگ اذان حرم کرببلايم

سلام

اینم یه والپیپر برای دوستداران حضرت و دلتنگان حرم زیبایش.

برای دیدن طرح در ابعاد واقعی بر روی تصویر کلیک کنید »

سردار هور (2)

2010-05-27T14:53:00.001+04:30

8 سال دفاع مقدس ناگفته هاي بسياري در دل خود دارد. شهید حاج علي هاشمي ملقب به «سردار هور» يكي از حماسه آفرینان هشت سال دفاع مقدس است که به دلایل امنیتی تا پس از سقوط دیکتاتوری صدام در گمنامی به سر می برد،

برای دیدن طرح در اندازه واقعی به ادامه مطلب مراجعه کنید. »

سردار علي هاشمي قبل از انقلاب در خيابانهاي حصيرآباد با رژيم شاه مي جنگيد و در سال 1357 چند بار دستگير شد و هر بار به طور معجزه آسايي خود را از دست ساواك نجات داد.

وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی در تشكيل كميته ي حصيرآباد و بعد كميته ي اهواز نقش مهمی داشت. سپس وارد سپاه شد و فرماندهي سپاه حميديه را برعهده گرفت و در واقع بنیان گذار سپاه حميديه سردار علی هاشمی بود.

تا پیش از آغاز تجاوز رژیم بعث به کشور اسلامی ایران وی در سمت فرماندهی سپاه حمیدیه توانست در مقابله با ضدانقلاب و اشرار و قاچاقچيان اسلحه و مهمات کارنامه خوبي از خود بر جای گذارد.

با آغاز جنگ تحمیلی و در مقطعی که عملیات فتح المبین در حال انجام بود وي به درخواست فرماندهان وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با جذب و سازماندهی جوانان غیور شهرهای حميديه، سوسنگرد و اهواز اقدام به تشکیل تيپ 37نور کرد و شخصا فرماندهی تيپ را برعهده گرفت و با این تیپ تازه تاسیس در عمليات بيت المقدس (آزادسازی خونین شهر) زیر نظر قرارگاه قدس شرکت کرد.

علي هاشمي و يارانش در این عملیات مأموريت خود را به خوبي به انجام رساندند و در آزادسازي خرمشهر نقش به سزایی داشتند و این در حالی بود كه جبهه سختي در جنوب كرخه نور به قرارگاه قدس محول شده بود.

پس از پایان عملیات موفقیت آمیز بيت المقدس که منجر به آزادسازی خرمشهر و بخش وسیعی از مناطق اشغالی کشور شد، تيپ 37 نور در سپاه سوسنگرد ادغام شد و فرماندهی سپاه سوسنگرد به سردار علی هاشمی واگذار شد

ایجاد پاسگاه در مرزهای بین المللی و کنترل مناطق وسيعي که به دست رزمندگان اسلام آزاد شده بود، حفظ امنیت شهرهای آزاد شده و نیز اداره آوارگان جنگی که در حال بازگشت به شهرهای خویش بودند به عنوان اولین ماموریت سردار علی هاشمی در سمت فرماندهی سپاه سوسنگرد به وی محول شد.

پس از آزادسازی خرمشهر و از آنجا که چندین لشکر و تیپ عراق به طور کامل منهدم شدند و نزدیک به 20 هزار نفر از نیروهای آنان نیز به اسارت رزمندگان اسلام درآمدند صدام درخواست آتش بس کرد ولی فرمانده کل قوا امام خمینی (ره) با رد درخواست صدام مبنی بر آتش بس موقت، خواهان پایان جنگ و تعیین و تنبیه متجاوز شدند.

این خواسته امام (ره) به آن دلیل بود که به صدام اعتمادی نبود و چه بسا به بهانه آتش بس تجدید قوا کرده و بار دیگر به ایران حلمه ور می شد.

«چنانچه این پیش بینی امام خمینی(ره) در سال 1367 و تنها با گذشت چند روز پس از پذیرش قطعنامه توسط صدام، با تجاوز مجدد ارتش بعث به مرزهای بین المللی ایران و نیز در پی حمله صدام به کشور کویت اثبات شد.»

از این رو رزمندگان اسلام بر آن شدند تا از تجدید قوای ارتش عراق جلوگیری نمایند و با وارد آوردن ضرباتی دیگر بر پیکر نیمه جان ارتش بعث عراق کار صدام را یک سره کنند و سرنوشت جنگ را در دست بگیرند و در این راستا دست به طراحی و اجرای سه عملیات وسیع در مرزهای خاکی بین ایران و عراق زدند. ولی با توجه به تجهیزات پیشرفته و حمایت های بی دریغ 38 کشور جهان و در راس آنها آمریکا از ارتش عراق، عملا نیروهای اسلام پیروزی چشمگیری بدست نیاوردند و زنجیره ی پیروزی های رزمندگان اسلام پس از عملیات بیت المقدس قطع شده و جنگ برای ایران به بن بست رسیده بود.

عراق در تمام مناطقی که احتمال نفوذ نیروهای ایرانی را داشت دست به احداث استحکامات چند لایه شامل: میادین مین، حفر کانال، موانع سیم خاردار حلقوی و ... نموده بود. عمليات رمضان که ما بين مناطق شلمچه و طلاييه صورت پذیرفت نتيجه ای در بر نداشت. در منطقه فکه عمليات های والفجر مقدماتي و والفجر 1 با شکست مواجه شد و شهیدان زیادی را بر روی دست ملت ایران گذاشت.

بنابر این فرماندهان ارشد نظامی ایران تصمیم گرفتند عملیاتی آبی خاکی را با استفاده از اصل غافلگیری بر علیه مواضع دشمن انجام دهند؛ زیرا نیروهای بعثی از بابت این نوع عملیات از سوی ایران آسوده خاطر بودند و مطمئن بودند که ایران توانایی انجام چنین عملیاتی را نخواهد داشت.

منطقه هورالهويزه با وسعت 4000 كيلومترمربع سرزمینی آب گرفته،باطلاقی و نيزاري بود كه مرز ايران و عراق از وسط آن عبور می کرد.

اما برای رزمندگانی که در خشكي جنگيده بودند چگونه ممکن بود در باتلاق بجنگند؟

تانك ها، توپخانه ها و پياده نظام چگونه بايد از آب و باتلاق عبور داده شود؟

در چنین تنگنایی بود که سردار هور، علی هاشمی گره گشای جنگ شد. وی به دستور فرمانده وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اقدام به تشکیل قرارگاه فوق سرّی نصرت کرد.

ماموریت این قرارگاه جمع آوری اطلاعات،طراحی و بررسی اجرای یک عملیات بزرگ در منطقه هورالعظیم بود.

به گفته ی محسن رضایی فرمانده اسبق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، سرّي ترين عمليات تاريخ دفاع مقدس را جوانان دشت آزادگان به فرماندهی علی هاشمی انجام دادند.

محسن رضایی می گوید: « علي هاشمي و جوانان غيرتمند و وفادار دشت آزادگان سرّ نگهدار اين رمز بزرگ جنگ بودند. به كلي، سرّي ترين عمليات تاريخ دفاع مقدس را جوانان دشت آزادگان، مي دانستند؛ ولي مسئولان اول مملكت نمي دانستند. 10 تا 11ماه در آنجا مخفيانه كار شد و نيروهاي پاسدار و بسيجي و به خصوص نيروهاي بومي كه حق بزرگي بر گردن دفاع مقدس دارند، به صورت گروههاي دو نفره و سه نفره سوار قايق و بلم مي شدند و 30 تا 50 كيلومتر دريا و باتلاق را مي رفتند. در آنجا نيروهاي شناسايي ما پياده مي شدند و حتي (رودخانه) دجله را متر مي كردند تا اگر نيروها خواستند از آن عبور كنند بدانند عرض دجله چقدراست. آنها حتي از اتوبان بغداد - بصره فيلمبرداري و عكسبرداري مي كردند و بر مي گشتند و به ما اطلاعات مي دادند...

آن قدر علي هاشمي و يارانش به آن منطقه مسلط شده بودند كه ما تصميم گرفتيم همه فرماندهان جنگ را لباس عربي مثل دشداشه و چفيه بپوشانيم و سوار بلم ها كنيم؛ آن ها به كنار دجله رفتند و حتي به آنجايي كه چندي بعد قرار بود رزمندگان ما در آنجا عمليات انجام دهند دست زدند. كافي بود يكي از اين فرماندهان اسير مي شد. يكي دو نفر هم نبودند. مرتضي قرباني، محمد باقر قاليباف، احمد كاظمي، حسين خرازي، شهيد باكري و شهيد همت از اين جمله بودند. كه همه آنها را نيروهاي آقاي هاشمي سوار بلم مي كردند و آنها را به منطقه عملياتي مي بردند كه در آنجا محدوده ی عملياتي تيپ ها و گردان ها را مشخص مي كردند.

نتیجه تلاشهای بی امان علی هاشمی و یارانش عملیات موفقیت آمیز خیبر و بدر در همان منطقه بود

محسن رضایی می گوید:

«در ثمره آن تلاش ها نه تنها جزاير خيبر گرفته شد و جاده شمال به جنوب عراق ناامن شد و براي هميشه از خاصيت افتاد، همچنین تجربۀ هور باعث فتح فاو و عملیات پیروز مندانه کربلای 5 شد. ما هم در فاو و هم حمله به پنج ضلعی و شلمچه از تجربه هور و قرارگاه نصرت استفاده کردیم. آقای علی هاشمی در بکارگیری نیروهای بومی تخصص فوق العاده ای داشت یعنی از نیروهای بومی توانسته بود عناصر اطلاعاتی زبردستی را آموزش دهد.

... یکبار من و آقای علی هاشمی و دوستانش چند روز مانده به عملیات خیبر سوار قایق شدیم و کیلومترها رفتیم تا نزدیک جزیرۀ شمالی؛ به طوری که سیل بندهای جزیرۀ شمالی را می دیدیم و قدم زدن نیروهای عراقی را هم من شخصآ دیدم. آنچنان این نیروهای بومی که آقای علی هاشمی سازماندهی کرده بود ما را به خوبی به منطقه بردند و برگرداندند و بعد هم از لو رفتن عملیات جلوگیری کردند که فکر نمی کنم در هیچ ارتشی چنین مهارتی برای فرماندهان آنها حاصل شده باشد.»

پس از عمليات والفجر 8 و آزادسازی شهر فاو، سردار علي هاشمي به فرماندهی سپاه ششم امام جعفر صادق(ع) که بسيج خوزستان، لشكر پنج نصر و چهار تيپ ديگر زير نظر آن بود منصوب گردید و به این شکل منطقه وسيعي از كوشك تا طلائيه، هويزه، بستان و تنگه چزابه با تعدادي لشكر و تيپ و كل سپاه خوزستان زير نظر سردار علي هاشمي قرار گرفت.

اما متاسفانه در اواخر جنگ تحمیلی نیروهای عراقی توانستند جزیره شمالی را تحت اشغال خود درآورند.

آقای محسن رضایی در این خصوص می گوید: نيروهاي عراقي آمدند، جزيره شمالي را گرفتند و به 200متري قرارگاه آقاي علي هاشمي نزديك شدند آقای هاشمی که مسئول آن منطقه بود و دفاع از جزایر را بر عهده داشت تا آخرین فشنگ و تا آخرین نفس مقاومت سختی انجام داد.این نبرد کاملآ نابرابر بود. تا آنجا این مقاومت صورت گرفت که اگر عقب نمی آمدند به دست دشمن می افتادند و به آنها گفتم که نباید اسیر شوید و سریع منطقه را تخلیه کنید، اما عراق آمد با هلیکوپتر پشت سر آنها نیرو پیاده کرد و آنها در حال آمدن به عقب با نیروهای عراقی مواجه شدند. بر اثر استقامت شدید علی هاشمی و قرارگاه نصرت تعداد نیروهای باقیمانده حدود 15 نفر شده بود، در مقابل چند لشکر تا دندان مسلح بعث. از آن 15 نفر حدود 9 نفر از طریق اختفاء در نیزارها به ایران آمدند و 2 نفر اسیر شدند و 4 نفر هم مفقود شدند. علی هاشمی جزو این عده بود

علي هاشمي يكي از چهره هاي گمنام دفاع مقدس است و علت اين گمنامي نامشخص بودن شهادت یا اسارت وي بوده و از آنجا که احتمال اسارت وی نیز داده می شد مسئولین تصمیم گرفتند تا مشخص شدن وضعیت وی نامی از او برده نشود تا مبادا در صورت اسارت مورد اذیت و آزار دشمن قرار گرفته و یا اطلاعاتی در اختیار دشمن قرار بگیرد.

پس از سقوط دیکتاتوری صدام پیگیری های وسیعی برای یافتن اثری از علی هاشمی در اردوگاه های اسرای ایرانی در بند عراق انجام شد و در نهایت برای مسئولین محرز شد که سردار علی هاشمی به شهادت رسیده.

و اما در سال 1388 و در پی تفحص پیکر شهیدان در مناطق عملیاتی، پیکر این سردار رشید اسلام به همراه چند تن از یاران با وفایش یافته شده و در89/2/27 روز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) در محل تولدش به خاک سپرده شد

روحش شاد راهش پر رهرو

راه ما ، راه امام

2010-05-22T18:32:00.001+04:30

امام خمینی (ره) : هر پرچمی که از دست توانای سرداری بیفتد ، سردار دیگری آن را برداشته و به میدان می آید
(انشاءالله که ما بتونیم ادامه دهنده راه شهیدان و امام شهیدان باشیم و این بیرق رو با پشتیبانی از ولایت فقیه بدست صاحب اصلیش برسونیم )
شادی روح تمامی سرداران اسلام اللخصوص سردار سرلشکر شهید علی هاشمی صلوات .
برای دیدن طرح در ابعاد واقعی به ادامه مطلب مراجعه کنید »

سردار هور

2010-05-15T16:20:00.001+04:30

بسم رب الشهدا و الصدیقین

سلام به تمامی دوستان عزیز

پس از سالها پیکر پاک شهید علی هاشمی به وطن بازگشت

شهید علی هاشمی بعد از سالها گمنامی صبح دوشنبه _89/2/27_همزمان با سالروز شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) ساعت 8:30 از مقابل حسینیه عاشقان ثارالله اهواز توسط مردم شهید پرور خوزستان تشییع خواهد شد .

برای دریافت طرح روی تصویر مقابل کلیک کنید .

سردار هور

ع عـاشـقانـــه بـاز امـشـب ، مي زنــد نيـزار: زار / مي زنـد از دسـت ايـن دنيـاي ناهنـجار: جـار

ل لـشـکر نيــزار، پيـش قامتـش صف بستــه اند / عشـق ، خود را مي زنـد در محضـر سردار: دار

ي يادگار« خيبر» است و« نصرتِ» « بدر» است و هور / کس ندارد يـادگار، از ايـن گل بي خـار: خــار

ه هرچه مي خواهي بــگو اي هور! با « سـردارِ هور» / مـي رود ديـگر از ايــن نيــزار، با اغيار، يـار

ا از تـمـام نـاي هـايـت ، نـام او را خــوانـده اي / يـک نـيـستان، رازدارش بـوده اي، ديـواروار

ش شاديـت اي هـور! امشب مي رسد ديگر به سـر / نيست ديگر، « رازِ خـود با يـار» را انـکار، کـار

م مـوج غم، افتـاده انـدر سينه ي هــورالعظيـم / گرچــه که ، برداشتـند از سينـه ي غمبار، بار

ي «يار بـازآمد به منزل»، خــوب مي دانم چـرا / ايـن چنيـن پرسوز، امشـب مي زند نيـزار، زار

فاطمیه ...

2010-05-11T15:39:00.006+04:30

فاطمیون ذکر زهرا سر دهید

اتصال اشک با کوثر دهید

بسم الله الرحمن الرحیم این طرح برای بی بی دو عالم خانم فاطمه زهرا (س) زده شده انشاءالله که حضرت خودشون از ما قبول کنند.

برای دانلود تصویر در ابعاد بزرگتر به ادامه مطلب مراجعه کنید .»

برای دانلود در سایز اصلی ، روی تصویر زیر کلیک کنید .

بیبی دو عالم ...

2010-04-17T00:28:00.002+04:30

فاطمه آنکه خدا گو هر عصمت دادش
کرد در سوره کوثر به شرافت یادش
فاطمه (س)بنده محبوب خدا شد که خدا
به زنان دو جهان قدر و فضیلت دادش
یازده گوهر تابان امامت هـسـتن
پرورش یافـته دامـن عـصمـت زادش
هر که دل بست بر این واسطه مبداء فیض
هست با خیر و صلاح ابدی میعادش
از سحاب کرم فاطمه(س) هر سوخته دل
می برد فیض به اندازه استعدادش
... برای دریافت طرح به اندازه واقعی روی تصویر زیر کلیک کنید.

هوای نفس ...

2010-04-16T15:02:00.007+04:30

بسم الله نور النور

سلام ، داشتم دنبال این می گشتم که چی ما رو وادار می کنه درجا بزنیم !

یا اینکه بعضی جاها به انحراف کشیده بشیم!، فکر کردم ، فکر کردم ، فکر کردم ...

نه ... چیزی ما رو وادار نمی کنه .

این خود ماییم که انتخاب می کنیم

و این انتخاب ها رو فقط ...

فقط از روی هوای نفس می پذیریمشون . و باعث می شن که از خیلی چیزا عقب بمونیم

...

پس از این به بعد کارها مونو این طور شروع می کنیم

اعوذبالله من نفس ان النفس لاماره بالسوء

الهی به امید تو ...

برای دریافت طرح به اندازه واقعی روی تصویر زیر کلیک کنید.

رهبر اگر فرمان دهد ...

2010-04-13T18:43:00.001+04:30

ای رهـبـــر آزاده ام از تــو نــظاره

بر سینه ی خصمت کشم دل با شراره

با پـرچـم سبـز علـی سـوی تو آییــم

بنما تو این رود خروشان را اشاره

اللهم احفظ قائدنا الامام الخامنه اي

در حال بازسازی

2010-03-14T23:20:00.001+03:30

با سلام به تمامی دوستان و بازدیدکنندگان وبلاگ دیدار یار
امیدوارم که حال تمامی شما خوب باشد و در استانه سال جدید روز های خوشی داشته باشید
بعد از مدتها تصمیم گرفتم با توکل بر خدا و یاری حضرت حق یه تغییرات کلی توی وبلاگ ایجاد کنم .
از این جمله راه اندازی بخش گرافیکه که برای نشر بیشتر تصاویر با کیفیت ملی ، مذهبی می خوام راه بندازم .
امیدوارم که با نظرات زیباتون بتونم وبلاگی بهتر از پیش و مورد پسند شما راه اندازی کنم.
با آرزوی ظهور هرچه زودتر آقا امام زمان (عجل الله تعالی فرج الشریف )
یا علی
"منتظر ما باشید"

اولين شكوفه‌هاى عاشورايى

2010-02-06T00:14:00.000+03:30

گزیده بیانات رهبر معظم انقلاب پیرامون اربعین حسینی

اولين شكوفه‌هاى عاشورايى
اربعين هم خود يك فروردين ديگر است. اولين شكوفه‌هاى عاشورايى در اربعين شكفته شد. اولين جوشش‌هاى چشمه‌ى جوشان محبت حسينى - كه شطّ هميشه جارى زيارت را در طول اين قرن‌ها به راه انداخته است - در اربعين پديد آمد. مغناطيس پُرجاذبه‌ى حسينى، اولين دل‌ها را در اربعين به سوى خود جذب كرد؛ رفتن جابربن‌عبداللَّه و عطيّه به زيارت امام حسين(ع) در روز اربعين، سرآغاز حركت پُربركتى بود كه در طول قرن‌ها تا امروز، پيوسته و پى‌درپى اين حركت پُرشكوه‌تر، پُرجاذبه‌تر و پُرشورتر شده است و نام و ياد عاشورا را روزبه‌روز در دنيا زنده‌تر كرده است.

پيام نوروزی رهبر معظم انقلاب 1/1/85

در آغوش پيامبر
در روز اربعين هم، بعد از آن روزهاى تلخ و آن شهادت عجيب، اولين زائران اباعبداللَّه‌الحسين عليه‌السّلام بر سر قبر امامِ معصومِ شهيد جمع شدند. از جمله كسانى كه آن روز آمدند، يكى «جابربن‌عبداللَّه انصارى» است و يكى «عطيةبن سعد عوفى» كه او هم از اصحاب اميرالمؤمنين عليه‌السّلام است. جابربن‌عبداللَّه از صحابه‌ى پيامبر و از اصحاب جنگ بدر است؛ آن روز هم على‌الظّاهر مرد مسنّى بوده است؛ شايد حداقل شصت، هفتاد سال از سنين او - بلكه بيشتر - مى‌گذشته است. اگر در جنگ بدر بوده، پس لابد قاعدتاً در آن وقت بايد بيش از هفتاد سال سن داشته باشد؛ ليكن «عطيه» از اصحاب اميرالمؤمنين عليه‌السّلام است. او آن وقت جوان‌تر بوده؛ چون تا زمان امام باقر هم «عطيةبن سعد عوفى» على‌الظّاهر زندگى كرده است. «عطيه» مى‌گويد: وقتى به آن‌جا رسيديم، خواستيم به طرف قبر برويم، اما اين پيرمرد گفت اول دم شطّ فرات برويم و غسل كنيم. در شطّ فرات غسل كرد، سپس قطيفه‌اى به كمر پيچيد و قطيفه‌اى هم بر دوش انداخت؛ مثل كسى كه مى‌خواهد خانه‌ى خدا را طواف و زيارت كند، به طرف قبر امام حسين عليه‌السّلام رفت. ظاهراً او نابينا هم بوده است. مى‌گويد با هم رفتيم، تا نزديك قبر امام حسين عليه‌السّلام رسيديم. وقتى كه قبر را لمس كرد و شناخت، احساساتش به جوش آمد. اين پيرمرد كه لابد حسين‌بن‌على عليه‌السّلام را بارها در آغوش پيامبر ديده بود، با صداى بلند سه مرتبه صدا زد: يا حسين، يا حسين، يا حسين!

خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران 14/3/78

واقعه‌ى جوشان
اساساً اهميت اربعين در آن است كه در اين روز، با تدبير الهى خاندان پيامبر(ص)، ياد نهضت حسينى براى هميشه جاودانه شد و اين كار پايه‌گذارى گرديد. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلى، در حوادث گوناگون - از قبيل شهادت حسين‌بن‌على(عليه‌السّلام) در عاشورا - به حفظ ياد و آثار شهادت كمر نبندند، نسل‌هاى بعد، از دستاورد شهادت استفاده‌ى زيادى نخواهند برد... اگر زينب‌كبرى‌(سلام‌اللَّه‌عليها) و امام سجّاد(صلوات‌اللَّه‌عليه) در طول آن روزهاى اسارت - چه در همان عصر عاشورا در كربلا و چه در روزهاى بعد در راه شام و كوفه و خود شهر شام و بعد از آن در زيارت كربلا و بعد عزيمت به مدينه و سپس در طول سالهاى متمادى كه اين بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبيين و افشاگرى نكرده بودند و حقيقت فلسفه‌ى عاشورا و هدف حسين‌بن‌على و ظلم دشمن را بيان نمى‌كردند، واقعه‌ى عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقى نمى‌ماند.

بیعت گروهی از اقشار مختلف مردم 29/6/68

ياد حقيقت
به همان اندازه كه مجاهدت حسين‌بن‌على(عليه‌السّلام) و يارانش به عنوان صاحبان پرچم، با موانع برخورد داشت و سخت بود، به همان اندازه نيز مجاهدت زينب (عليهاالسّلام) و مجاهدت امام سجّاد(عليه‌السّلام) و بقيه‌ى بزرگواران، دشوار بود. البته صحنه‌ی آن‌ها، صحنه‌ى نظامى نبود؛ بلكه تبليغى و فرهنگى بود. ما به اين نكته‌ها بايد توجه كنيم. درسى كه اربعين به ما مى‌دهد، اين است كه بايد ياد حقيقت و خاطره‌ى شهادت را در مقابل طوفان تبليغات دشمن زنده نگهداشت. شما ببينيد از اول انقلاب تا امروز، تبليغات عليه انقلاب و امام و اسلام و اين ملت، چه قدر پرحجم بوده است. چه تبليغات و طوفانى كه عليه جنگ به راه نيفتاد جنگى كه دفاع و حراست از اسلام و ميهن و حيثيت و شرف مردم بود. ببينيد دشمنان عليه شهداى عزيزى كه جانشان - يعنى بزرگترين سرمايه‌شان - را برداشتند و رفتند در راه خدا نثار نمودند، چه كردند و مستقيم و غيرمستقيم، با راديوها و روزنامه‌ها و مجله‌ها و كتاب‌هايى كه منتشر مى‌كردند، در ذهن آدم‌هاى ساده‌لوح در همه جاى دنيا، چه تلقينى توانستند بكنند. اگر در مقابل اين تبليغات، تبليغات حق نبود و نباشد و اگر آگاهى ملت ايران و گويندگان و نويسندگان و هنرمندان، در خدمت حقيقتى كه در اين كشور وجود دارد، قرار نگيرد، دشمن در ميدان تبليغات غالب خواهد شد. ميدان تبليغات، ميدان بسيار عظيم و خطرناكى است.

بیعت گروهی از اقشار مختلف مردم 29/6/68

اي گم گشته‎ي يعقوب!

2010-01-08T15:25:00.000+03:30

يا صاحب الزمان! داستان يوسف را گفتن و شنيدن به بهانه‎ي توست .

شرمنده‎ايم .

مي‎دانيم گناهان ما همان چاه غيبت توست .

مي‎دانيم کوتاهي‎ها، ناداني‎ها و سستي‎هاي ما، ستم‎هايي است که در حق تو کرده‎ايم .

يعقوب به پسران گفت: به جستجوي يوسف برخيزيد،

و ما با روسياهي و شرمندگي، آمده‎ايم تا از تو نشاني بگيريم .

به ما گفته‎اند اگر به جستجوي تو برخيزيم، نشاني از تو مي‎يابيم .

اما اي فرزند احمد ! آيا راهي به سوي تو هست تا به ديدارت آييم .

اگر بگويند براي يافتن تو بايد بيابانها را درنورديم، در مي‎نورديم .

اگر بگويند براي ديدار تو بايد سر به کوه و صحرا گذاريم، مي‎گذاريم .

اي يوسف زهرا !

خاندان يعقوب پريشان و گرفتار بودند،

ما و خاندانمان نيز گرفتاريم،

روي پريشان ما را بنگر. چهره زردمان را ببين .

به ما ترحم کن که بيچاره‎ايم و مضطر

اي عزيزِ مصرِ وجود !

سراسر جهان را تيره روزي فرا گرفته است .

نيازمنديم ! محتاجيم و در عين حال گناهکار

از ما بگذر و پيمانه جانمان را از محبت پر کن .

يابن الحسن !

برادران يوسف وقتي به نزد او آمدند کالايي – هر چند اندک – آورده بودند،

سفارش‎نامه‎اي هم از يعقوب داشتند .

اما ...

اي آقا ! اي کريم ! اي سرور !

ما درماندگان، دستمان خالي و رويمان سياه است .

آن کالاي اندک را هم نداريم .

اما ... نه،

کالايي هر چند ناقابل و کم بها آورده‎ايم .

دل شکسته داريم

و مقدورمان هم سري است که در پايت افکنيم .

نااميديم و به اميد آمده‎ايم .

افسرده‎ايم و چشم به لطف و احسان تو دوخته‎ايم .

سفارش نامه‎اي هم داريم .

پهلوي شکسته مادر مظلومه‎ات زهرا را به شفاعت آورده‎ايم .

يا صاحب الزمان !

به يقين، تو از يوسف مهربانتري .

تو از يوسف بخشنده‎تري .

به فريادمان برس، درمانده‎ايم .

اي يوسف گم گشته ! و اي گم گشته‎ي يعقوب !

يعقوب‎وار، چه شبها و روزها که در فراق تو آرام و قرار نداريم .

در دوران پر درد هجران، اشک مي‎ريزيم و مي‎گوييم:

تا به کي حيران و سرگردان تو باشيم .

تا به کي رخ ناديده ترا وصف کنيم .

با چه زباني و چه بياني از اوصاف تو بگوييم و چگونه با تو نجوا کنيم .

سخت است بر ما، که از دوري تو، روز و شب اشک بريزيم .

سخت است بر ما، که مردم نادان‎تر واگذارند .

سخت است بر ما، که دوستان، ياد ترا کوچک شمارند .

يا بقّيةالله !

خسته‎ايم و افسرده،

نالانيم و پژمرده،

گريه امانمان را بريده است .

غم دوري، ديوانه‎مان کرده است .

اما نمي‎دانيم چه شيريني و حلاوتي در اين درد و دوري است که مي‎گوييم:

کجاست آن که از غم هجران تو ناشکيبايي کند .

تا من نيز در بي قراري، ياريش دهم

کجاست آن چشم گرياني که از دوري تو اشک بريزد؟

تا من او را در گريه ياري دهم

مولاي من! ديدگانمان از فراق تو بي فروغ گشته‎اند .

و مي‎دانيم پيراهن يوسف، يادگار ابراهيم، نزد توست .

و اي کاش نسيمي از کوي تو ،

بوي آن پيراهن را به مشام جان ما برساند .

و اي کاش پيکي، پيراهن ترا به ارمغان بياورد

تا نور ديدگانمان گردد .

اي کاش پيش از مردن، يک بار ترا به يک نگاه ببينيم .

درازي دوران غيبت، فروغ از چشمانمان برده است

کي مي‎شود شب و روز ترا ببينيم و چشمانمان به ديدار تو روشن گردد؟

شکست و سرافکندگي، خوار و بي مقدارمان کرده است .

کي مي‎شود ترا ببينيم که پرچم پيروزي را برافراشته‎اي؟

و ببينيم طعم تلخ شکست و سرافکندگي را به دشمن چشانده‎اي .

کي مي‎شود که ببينيم ياغيان و منکران حق را نابود کرده‎اي ؟

و ببينيم پشت سرکشان را شکسته‎اي .

کي مي‎شود که ببينيم ريشه ستمگران را برکنده‎اي ؟

و اگر آن روز فرا رسد ...

و ما شاهد آن باشيم ،
شکرگزار و سپاسگو نجوا مي‎کنيم:

الحمدلله رب العالمين

طرح امريكايى فروپاشى شوروى

2010-01-04T21:36:00.001+03:30

رهبر معظم انقلاب اسلامی، در نماز جمعه اخیرشان در شهریورماه سال جاری به‌دوره‌ای اشاره داشتند كه در آن دشمن تلاش داشت تا انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی را به مرحله فروپاشی بكشاند. ایشان در آن سخنرانی اشاره داشتند كه "جمهورى اسلامىِ به معناى حقيقى- يعنى همان جمهورى اسلامى كه امام (رضوان اللَّه تعالى عليه) براى ما پايه‌‌‌‌‌‌گذارى كرد و به كشور ما هديه داد- می‌تواند همين خصوصيات را تأمين كند؛ اقتدار بين‌‌‌‌‌المللى را، اقتدار سياسى را، عزت را، رفاه دنيا و آبادى معنوى آخرت را. اما مراقب باشيد يك نظام جمهورى اسلامى تقلبى نخواهند براى ما درست كنند؛ كارى كه در ده سال گذشته هم بعضاً حركاتى انجام گرفت، اما خداى متعال مهار كرد؛ مردم بيدار بودند، هشيار بودند، اجازه ندادند..." ایشان در سخنرانی‌ای در همان ایام به طرح مذكور به‌صورت مبسوط پرداخته و برخی از جوانب آن را در دیدار كارگزاران نظام مطرح كردند. در این دیدار علاوه بر بررسی فروپاشی شوروی، علل عدم توان دشمن در انجام پروژه‌ای این‌چنینی در داخل ایران را بیان می‌كنند. متن زیر چكیده سخنان رهبر انقلاب در آن دیدار است.

طرح امريكايى "فروپاشى شوروى"

اين طرح موفّق امريكا در شوروى بود. يعنى يك ابرقدرت را با يك طرح كاملاً هوشمندانه، با صرف مقدارى پول، با خريدن برخى اشخاص و با به‌كار گرفتن رسانه‌هاى تبليغى، توانستند طى يك طرّاحى سه، چهار ساله و يك نتيجه‌گيرى شش، هفت ماهه به‌كلّى منهدم كنند و از بين ببرند!

نكاتی درباره اين كلمه "امريكايى":

نكته اول اين است كه وقتى مى‌گوييم طرح امريكايى، معنايش اين نيست كه بقيه بلوك غرب در اين زمينه با امريكا همكارى نداشتند؛ چرا، همه غرب و همه اروپا در اين زمينه به‌شدّت با امريكا همكارى مى‌كردند. مثلاً نقش آلمان و انگليس و بعضى كشورهاى ديگر به‌صورت بارز بود. اينها همكارى جدّى داشتند.

نكته دوم اين است كه وقتى مى‌گوييم طرح امريكايى، معنايش اين نيست كه ما عوامل داخلى فروپاشى شوروى را نديده مى‌گيريم؛ نخير، عوامل فروپاشى در درون نظام شوروى وجود داشت و از آن عوامل دشمنشان بهترين استفاده را كرد. آن عوامل داخلى چه بود؟ فقر شديد اقتصادى، فشار بر مردم، اختناق شديد، فساد ادارى و بوروكراسى. البته انگيزه‌هاى قومى و ملى هم در گوشه و كنار وجود داشت.

نكته سوم اين است كه اين طرح امريكايى يا غربى - به هر تعبيرى كه مى‌گوييم - يك طرح نظامى نبود. در درجه اوّل يك طرح رسانه‌اى بود كه عمدتاً به‌وسيله تابلو، پلاكارد، روزنامه، فيلم و غيره اجرا شد. اگر كسى محاسبه كند، مى‌بيند كه حدود پنجاه، شصت درصدِ آن مربوط به تأثير رسانه‌ها و ابزارهاى فرهنگى بود. بعد از عامل رسانه‌اى و تبليغى، در درجه دوم، عامل سياسى و اقتصادى بود. عامل نظامى هيچ نبود.

سال 1370 از خبرهاى ماجراى شوروى يادداشت كرده‌ام. البته بعداً با اطّلاعات فراوانى كه دوستان ما از منابع مهم روسى و غيرروسى فراهم كردند و به بنده دادند، تكميل شد كه حال نمى‌خواهم با تفصيل آنها را بيان كنم؛ اما ماجراى عظيمى است.

طرح فروپاشی شوروی

• گورباچف وقتى در سال 1985 - حدود سالهاى 64 و 65 - سرِ كار آمد، يك عنصر جوان در قبال دبيركلهاى پير قديمى بود. روشنفكر و خوش‌برخورد بود؛ شعارى كه او مطرح كرد، شعار پروستريكا در درجه اوّل و گلاسنوست در درجه دوم بود. تعبير فارسى پروستريكا، بازسازى و اصلاحات اقتصادى است؛ و گلاسنوست يعنى اصلاحات در زمينه مسائل اجتماعى، آزادى بيان و امثال اينها.

فریب

در يكى، دو سال اوّل، به وسيله رسانه‌ها، آوارى از حرف و تحليل و تفسير و تشويق و جهت‌دهى و پيشنهاد بر سر گورباچف فرو ريخت و كار به‌جايى رسيد كه توسط مراكز امريكايى، گورباچف به عنوان مرد سال معرفى شد! اين در همان دوران جنگ سرد هم بود؛ يعنى در دورانى كه امريكاييها شبح هر موفّقيتى را در شوروى با تير مى‌زدند! قبل از گورباچف، اگر واقعيتهاى خوبى هم در شوروى وجود داشت، به‌شدّت آن را انكار مى‌كردند و عليه آن تهاجم تبليغاتى راه مى‌انداختند اما ناگهان نسبت به گورباچف چنين وضعى را پيش گرفتند! اين آغوش باز غرب، به‌عنوان يك مشوّق بزرگ، گورباچف را فريب داد! من نمى‌توانم ادّعا كنم كه گورباچف كسى بود كه غربيها يا دستگاههاى سيا او را سر كار آورده بودند - آن‌چنان كه بعضى كسان در دنيا ادّعا مى‌كردند - من نشانه‌هاى اين را واقعاً نمى‌بينم و البته خبرى هم از پشت پرده ندارم؛ اما آنچه كه مسلّم است، آغوش باز، چهره باز، چهره خندان، تجليل و تبجيل و تشويق و احترام غربيها، گورباچف را فريب داد. او به غربيها و امريكاييها اعتماد كرد؛ اما فريب خورد. گورباچف كتابى به نام پروستريكا - انقلاب دوم - نوشته كه انسان نشانه‌هاى اين فريب خوردگى را در آن مشاهده مى‌كند.

نمونه

در محيط اختناق آن روز شوروى، اين شعارها به‌شدّت فضاشكن بود. حدوداً در همين سال 1369 يا 1370 است - من در يادداشتهاى خودم اين را نوشته‌ام - كه گورباچف قيد جواز عبور براى سفر از شهرى به شهر ديگر در شوروى را برمى‌داشت! هفتاد و سه سال بعد از ايجاد شوروى، بعد از پايان يافتن دوره سى ساله استالين و دوره‌ى هجده، نوزده ساله برژنف و غيرذلك، آقاى گورباچف از جمله كارهايى كه در زمينه گلاسنوست كرد، اين بود كه جواز عبور را برداشت!

در چنين جوّى، فكر و طرح مسأله آزادى بيان به چه معناست. وقتى مى‌گويد آزادى بيان، براى مردم چقدر شگفتى‌آور و چقدر فضاشكن است! در تمام اين دوران، روزنامه مهم قابل توجّه در تمام شوروى «پراودا»ست كه يك روزنامه عمومى است. يكى هم يك روزنامه مربوط به جوانان است. چند مطبوعه ديگر تخصّصى هم وجود داشت؛ اما تكثّر روزنامه‌ها و وجود كتابهاى چنين و چنان اصلاً به چشم نمى‌خورد. نويسنده‌اى كه از برخى از مبانى سوسياليسم - نه همه آنها - انتقاد كرده بود؛ سالهاى متمادى اجازه‌ى خروج از شوروى را نداشت. البته امريكاييها روى او هم بسيار تبليغ مى‌كردند و بسيار حرف مى‌زدند كه بنده از دوره قبل از انقلاب اين قضيه در يادم مانده است.

در چنين فضايى اين شعار توسط گورباچف داده شد؛ منتها اشتباهاتى كردند كه من نمى‌خواهم اين اشتباهات را الان بگويم. در خلال صحبت، بعضى از اشتباهاتشان معلوم خواهد شد. مدتى گذشت، سيل تبليغات غربى و فرهنگ غربى و نمادهاى غربى - سمبلهاى لباس و «مك‌دونالد» و از اين چيزهايى كه در واقع جزو سمبلهاى امريكايى است - در شوروى راه پيدا كرد. اين كه من مى‌گويم، تفكّر يك طلبه گوشه‌نشين نيست؛ در همان روزها بنده در خود مجلات امريكايى - تايم و نيوزويك - خواندم كه از اين كه قهوه‌خانه‌هاى «مك‌دونالد» در مسكو رواج پيدا كرده، اينها به‌عنوان يك خبر مهم و به‌عنوان پيشاهنگ فرهنگ غربى و فرهنگ امريكايى در كشور شوروى ياد كرده بودند!

فاز دوم: ظهور یلتسین

شعارهاى گورباچف يكى، دو سال رو به اوج بود؛ اما بعداً ناگهان يك عنصر ديگر به نام يلتسين در كنار گورباچف پيدا شد. نقش يلتسين، نقش تعيين كننده است. نقش او اين است كه مرتب پا به زمين بكوبد و بگويد كه اين شعارها فايده‌اى ندارد؛ اين شتاب كم است؛ دير شد؛ اصلاحات عقب افتاد! اگر آدم عاقل مدبّرى به‌جاى گورباچف بود، شايد در طول بيست سال مى‌توانست آن اصلاحات را بى‌دغدغه انجام دهد - همچنان كه اين كار در چين اتفاق افتاد - اما همين مقدار خوددارى و خويشتندارى را هم از دست گورباچف بيرون كشيد. كار به‌جايى رسيد كه گورباچف معاون خود - يلتسين - را عزل كرد؛ اما رسانه‌هاى امريكايى و غربى نه فقط عزلش نكردند، بلكه تقويتش كردند!

یلتسین رییس‌جمهور می‌شود

او حدود يك سال يا بيشتر، به‌عنوان يك چهره برجسته روشن‌بين اصلاح‌طلب مغضوب و مظلوم در تبليغات غربيها و امريكاييها مطرح شد. بعداً انتخابات رياست جمهورى روسيه پيش آمد. مى‌دانيد كه ديگر جمهوريها انتخابات جداگانه داشتند. البته انتخابات كه نداشتند؛ بنا شد انتخابات داشته باشند. يكى از كارهاى گورباچف اين بود كه گفت انتخابات داشته باشيم. در كشور شوروى، از بعد از دوران تزارها، حتى يك انتخاب هم اتفاق نيفتاده بود. انتخابات در دوران تزارها هم شبيه انتخابات زمان شاه ما بود. اتفاقاً تاريخ مشروطيتشان هم - با يك سال اختلاف - دقيقاً منطبق با تاريخ مشروطيت ايران است. در دوره تزارها مجلس ملى - دوما - يك صورت بود؛ مثل مجلس شوراى ملى ما در دوران رژيم پهلوى. بعد هم كه كمونيستها سرِ كار آمدند، مجلس، بى‌مجلس؛ انتخابات، بى‌انتخابات؛ تمام شد! حال بعد از گذشت هفتاد و سه سال، بناست اولين انتخابات در جمهورى روسيه - نه همه شوروى - انجام گيرد. كانديدا كيست؟ آقاى يلتسين! با رأى بالايى يلتسين - يعنى همان عنصر تندرو - رئيس جمهور شد.

از اين جا داستانِ شيرينى است. از روزى كه يلتسين در ژوئن 1991 - يعنى 24/03/1370 - رئيس جمهور شد، تا حدود چهارم يا پنجم ديماه كه رسماً شوروى منحل شد، حدود هفت ماه طول كشيد. يعنى اين چند سال صرف مقدّمات شد. بخشى از مقدّمات به‌دست گورباچف، برخى هم وقتى تاريخ مصرف گورباچف تمام شد، به دست يلتسين انجام شد و برنامه مورد نظر امريكا و غرب، تا رسيدن يلتسين به قدرت شتاب گرفت. به مجرّد اين كه يلتسين به قدرت رسيد و رئيس جمهور روسيه و نفر دوم شوروى شد، ابتكار عمل به دست او افتاد. در روز 24/03/1370 يلتسين رئيس جمهور شد.

• روز 26/03/1370 - يعنى سه روز بعد - جورج بوش رئيس جمهور امريكا اعلام كرد كه سه جمهورى بالتيك - لتونى، استونى و ليتوانى- متعلق به شوروى نيست و شوروى بايستى اين سه جمهورى را رها كند و استقلال آنها را به رسميت بشناسد؛ اگر به رسميت نشناسد، كمكهايى را كه امريكا قول داده است، قطع خواهد شد. (به آقاى گورباچف قولِ كمك داده بودند.) چندى بعد يلتسين اعلام كرد كه ما استقلال جمهوريهاى سه گانه را به رسميت مى‌شناسيم! دو ماه بعد براى اين كه يلتسين چهره‌اش برجسته‌تر شود، كودتاى معروف مردادماه شوروى اتفاق افتاد؛ كودتايى كه در همان اوان كاملاً مشكوك به نظر مى‌آمد. دوربين تلويزيونهاى امريكايى - سى.ان.ان و غيره- در مسكو فعّال شدند و روى يلتسين متمركز گرديدند. در اين‌جا تلويزيون خودمان تصوير سى.ان.ان را كه پخش مى‌كرد، ما ديديم كه يلتسين روى تانك رفته و در ميان مردم شعار مى‌دهد و مى‌گويد كه نخير، ما تسليم كودتاچيها نمى‌شويم! بعد هم به مجلس رفت، اما كودتاچيها با يلتسين كه دم دستشان در مجلس ملى - دوما - متحصّن شده بود، هيچ كارى نداشتند و به سراغ او نرفتند؛ ولى به سراغ گورباچف كه در شبه جزيره كريمه مشغول گذراندن روزهاى تعطيلاتش بود، رفتند و او را دستگير كردند! يلتسين هم رجزخوانى مى‌كرد و شعار مى‌داد! يك جنجال رسانه‌اى در دنيا به‌وجود آوردند و البته از واقعيت هم چندان خبرى نبود! يك تعداد تانك در خيابانهاى مسكو ظاهر شدند، اما سه روز هم نبودند؛ بعد از سه روز هم گفتند كه كودتاچيها را درخواب دستگير كرده‌اند! نتيجه كودتا اين شد كه يلتسين - كه شخصيت دوم بود - در حقيقت -در همان اوقات وزير امور خارجه ما سفرى به جمهوريهاى آسياى ميانه كرد و برگشت. من از ايشان پرسيدم چه خبر؟ ايشان گفت واضح است كه رئيس شوروى يلتسين است نه گورباچف! در دنيا هم مشخص بود كه قضيه اين گونه است- شخصيت اول شد!

• بعد هم جمهوريها يكى‌يكى طالب استقلال شدند. مثلاً اوكراين ادّعا كرد كه مى‌خواهد مستقل شود. گورباچف مخالفت مى‌كرد، اما يلتسين مى‌گفت ما قبول داريم؛ بناچار بعد از دو، سه روز گورباچف هم قبول مى‌كرد! بنابراين مسأله‌اى درست شد كه گورباچف يا مجبور بود براى عقب نماندن، خودش را جلو بيندازد و همان شعارها را او هم بدهد؛ يا مجبور بود بعد از چند روز تبعيت كند؛ چون فشار تبليغات جهانى مجالى نمى‌گذاشت براى اين كه غير از آنچه كه يلتسين گفته، شود چيزى گفت. اين روند از اواخر خردادماه شروع شده بود.

• به دنبال آن، كناره‌گيرى گورباچف از دبيركلى حزب مطرح شد؛ بعد پيشنهاد انحلال حزب كمونيست، سپس شكست كمونيزم اعلان شد - همان چيزى كه امريكاييها بسيار از آن كيف مى‌كردند - و بعد هم بالاخره شايعه استعفاى گورباچف منتشر شد.

در همان زمان طى مصاحبه‌اى از گورباچف سؤال شد كه شما استعفا خواهيد كرد يا نه؟ گفت منتظرم وزير امور خارجه امريكا به مسكو بيايد تا ببينم چه مى‌شود! وزير امور خارجه امريكا به مسكو آمد و قبل از آن كه با گورباچف تماس بگيرد، رفت با يلتسين تماس گرفت؛ آن هم در كاخ اصلى ملاقاتهاى كرملين. معناى كارش اين بود كه گورباچف تمام شد! سه روز بعد هم گورباچف استعفا كرد و انحلال شوروى اعلام شد!

هدف طرح فروپاشی

البته همين جا به شما بگويم كه روسيه بعد از انحلال شوروى، آن‌طور كه آنها مى‌خواستند، تبديل به برزيل دوم نشد. آنها مى‌خواستند روسيه به يك برزيل - يعنى يك كشور دست سوم دنيا - تبديل شود؛ توليد بالا، اما گرفتارى و فقر عميق و بدون هيچ گونه نقشى در سياست دنيا. شما ببينيد امروز در كجاى دنيا حرف و رأى و نظر و حضور برزيل كسى را به خود متوجّه مى‌كند؟ مى‌خواستند روسيه را اين‌طورى كنند، اما نشد؛ چرا؟ چون روسيه ملت خوب و قوى‌اى دارد؛ از لحاظ نژادى مردم مستحكمى هستند؛ بعد هم پيشرفت صنعتشان، اتمشان، دانشمندانشان، تحقيقاتشان و ساير امكاناتشان قابل توجّه است.

• طرّاحان اين قضايا كه نشستند خودشان بريدند و خودشان دوختند، براى جمهورى اسلامى نيز چنين خوابى ديده‌اند. آنها فكر نمى‌كنند كه جمهورى اسلامى ايران اگر به سرنوشت شوروى دچار شود، كشورى مثل روسيه امروز خواهد شد؛ نه، آنها فكر مى‌كنند كه ايران كشورى در سطح كشور دوره پهلوى خواهد شد؛ يعنى در رديف دهم بعد از تركيه! چون تصور مى‌كنند كه در اين‌جا اتم كه نيست؛ پيشرفت علمىِ آن‌چنانى كه نيست؛ جمعيت سيصد ميليونى كه نيست؛ كشورى به عظمت روسيه - كه امروز باز هم تقريباً بزرگترين كشور دنياست - كه نيست.

اشتباه دشمنان ما

دشمنان ما در مواقع حسّاس در محاسبات خود دچار اشتباه مى‌شوند. اشتباه در شناختِ واقعيتها دارند. براساس اين اشتباه برنامه‌ريزى مى‌كنند و برنامه‌ريزى غلط از آب درمى‌آيد؛ لذا موفّق نمى‌شوند. آنها براى دفاع از رژيم پهلوى برنامه‌ريزى كردند و با همه قدرت هم ايستادند؛ منتها در شناختِ مسائل ايران، در شناختِ مردم، در شناختِ روحانيت و در شناختِ دين اشتباه كرده بودند؛ لذا شكست خوردند. اين‌جا هم سرنوشتشان جز اين نيست و شكست خواهند خورد.

• اسلام، ماركسيزم نيست. ماركسيزم مورد قبول مردم شوروى هم نبود. بله، دينِ حزب كمونيست شوروى بود. حزب كمونيست شوروى متشكل از چند ميليون عضو در مقابل جمعيت نزديك به سيصد ميليونى شوروى بود؛ شايد مثلاً ده ميليون، پانزده ميليون نفر عضو بودند. اعضاى حزب كمونيست هميشه از امتيازاتى برخوردار بودند؛ بنابراين مى‌توان حدس زد كه در بين همان جمعيت هم آنچه براى آنها در درجه اول اهميت قرار داشت، امتيازات بود؛ لذا ماركسيزم به عنوان يك دين برايشان مطرح نبود. اسلام، دين مردم و عشق مردم و ايمان مردم است. اسلام همان چيزى است كه اين ملت بزرگ براى خاطر آن، عزيزان و پاره‌هاى تن و جگرگوشه‌هايشان را به ميدان فرستادند و وقتى جسد آغشته به خون آنها برگشت، برايشان گريه نكردند و خدا را شكر كردند!

• دوم اینكه نظام اسلامى، نظام كمونيستى نيست؛ نظام اسلامى است؛ نظامى جوان و منعطف و پُرتلاش و مردمى است و (كارگزاران آن همانند كارگزاران شوروی نیستند)... در طول هفتاد و چند سال حكومت شوروى، تا قبل از انتخابات روسيه در اين اواخر، يك انتخابات اتفاق نيفتاده بود؛ ولى ما در ظرف بيست‌ويك سال، بيست‌ويك انتخابات داشته‌ايم! آيا اينها با هم قابل مقايسه است؟ در آن‌جا زندگى نمايندگان طبقه پرولتاريا زندگى كاخ كرملينى است؛ اما در اين‌جا ما روى زيلو مى‌نشينيم و افتخار هم مى‌كنيم... نظام (كمونیسم)، با نظام جمهورى اسلامى كه مبنى بر انتخابات و رأى مردم است و هر چهار سال يك بار انتخابات مجلس و رياست جمهورى برگزار مى‌شود، متفاوت است. در سطح رهبرى از اينها هم بالاتر است؛ براى خاطر اين‌كه رهبرىِ معنوى، تعهّد معنوى دارد و خبرگان و مردم از او توقّع دارند كه حتى يك گناه نكند؛ اگر يك گناه كرد، بدون اين‌كه لازم باشد ساقطش كنند، ساقط شده است؛ حرفش نه درباره خودش حجّت است، نه درباره مردم. اين نظام منعطف، زنده، پُرنشاط و متحوّل، آيا با نظام بسته و غيرقابل انعطاف و شكننده ديكتاتورى پرولتاريا قابل مقايسه است؟!

• يك نكته را هم مى‌خواهم يادآورى كنم و آن نظام امر به معروف و نهى از منكر است. امر به معروف و نهى از منكر واجب حتمى همه است؛ فقط من و شما به عنوان مسؤولان كشور وظيفه‌مان در باب امر به معروف و نهى از منكر سنگين‌تر است. بايد از شيوه‌ها و وسايلِ مناسب استفاده كنيم؛ اما آحاد مردم هم وظيفه دارند... روح و مدل امر به معروف، مدل امر و نهى است؛ مدل خواهش و تقاضا و تضرّع نيست. نمى‌شود گفت كه خواهش مى‌كنم شما اين اشتباه را نكنيد؛ نه، بايد گفت آقا! اين اشتباه را نكن؛ چرا اشتباه مى‌كنى؟ طرف، هر كسى هست - بنده كه طلبه حقيرى هستم - از بنده مهمتر هم باشد، او هم مخاطب امر به معروف و نهى از منكر قرار مى‌گيرد.

• اشتباه بعدى (دشمن) در مورد كشور است. كشور ايران يكپارچه است؛ حتى آن قسمتهايى هم كه در قرنهاى گذشته جدا شدند، اگر ته دلشان را بگرديد، مايلند با ما باشند؛ «هر كسى كو دور ماند از اصل خويش، باز جويد روزگار وصل خويش»؛ آنها هم دلشان مى‌خواهد كه به اين مادر بپيوندند. اين كجا، كشور اتّحاد جماهير شوروى كجا؟ ده، يازده كشور را با سنجاق - يا به تعبيرى با شلاق - به هم بستند و به اصطلاح يك كشور تشكيل گرديد! معلوم است كه تا شلاق برداشته شد، از هم جدا مى‌شوند و شدند.

• رهبرى مسؤوليت دارد. مسؤوليت رهبرى حفظ نظام و انقلاب است. اداره كشور به عهده شما آقايان مسؤولان كشور است. هر كدام از شما در بخش خودتان كشور را اداره مى‌كنيد و وظيفه اصلى رهبرى اين است كه مراقب باشد اين بخشهاى مختلف آهنگ ناساز با نظام و اسلام و انقلاب نزنند. هرجا چنين آهنگى به وجود بيايد، جاى حضور رهبرى است. رهبرى هم يك شخص نيست. يك آدم، يك طلبه، يك على خامنه‌اى، يا على خامنه‌اى‌هاى فراوان ديگرى كه هستند، نيست. رهبرى يك عنوان و يك شخصيت و يك حقيقت برگرفته از ايمان و محبت و عشق و عاطفه مردم و يك آبروست. صدها نفر مثل على خامنه‌اى در راه اين حقيقت جان و آبرويشان را مى‌دهند؛ اهميتى هم ندارد. بنده كه چيزى نيستم؛ امام بزرگوار ما هم - كه به معناى حقيقى كلمه براى اين امت، امام دلها بود - همين‌طور بود. او حاضر بود براى حفظ نظام و حفظ رهبرى نظام، آبرويش را بدهد. اين حقيقت حضور دارد. با اين حرفهايى كه مى‌زنند و با اين كارهايى كه مى‌كنند، نتوانسته‌اند و نخواهند توانست اين حضور را از بين ببرند...

• هدف و هويّت و مسؤوليت اساسى رهبرى، دفاع از كليّت نظام و حفظ نظام است. چيزى هم بنده ندارم؛ جان و آبرو متاع كمى است براى اين كه در اين راه بذل شود؛ و من كاملاً آماده‌ام اين دو عنصرى را كه دارم، بذل كنم. دوره جوانى ما - كه دوره لذّت بردن از زندگى است - در اين راه گذشته است. امروز هم در دوره پيرى هستيم. بنده امروز در سنينى هستم كه زندگى برايم اين قدر لذّتى ندارد. لذايذ زندگى براى ما، امروز ديگر لذايذ نيست. در آخر عمر، در فصل‌انحطاط عمر، در فصل ضعف قواى جسمانى و بقيه قواى موجود بشرى، دلبستگى‌اى به حيات نيست. آنچه بنده دارم - جان و آبرو - مال اين راه است؛ مال هم كه الحمدللَّه ندارم...

• عزيزان من! آيه‌اى را كه من در اوّل عرايضم عرض كردم، مربوط به يكى از جنگهاى پيامبر است: «الّذين قال لهم النّاس انّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم». خبر مى‌دادند كه دشمن به صورت متراكم در انتظار شماست؛ بترسيد! در پاسخ به اين هشدار و بيم‌دهى - كه دشمن به صورت متراكم در انتظار شماست تا ضربه را وارد كند - اينها مى‌گفتند: «حسبنا اللَّه و نعم الوكيل»؛ خدا براى ما بس است و پشتيبانى او براى ما كافى است. البته «حسبنا اللَّه و نعم الوكيل» را در پستوى اتاق و داخل بسترِ راحت نمى‌شود گفت. ما نه كارى بكنيم، نه تلاشى بكنيم، نه حركتى بكنيم، نه جانى را به خطر بيندازيم، نه از آبرويى مايه بگذاريم، بعد هم بگوييم: «حسبنا اللَّه و نعم الوكيل»! نه، خداى متعال آدمى را كه در راه او مجاهدت نمى‌كند، كفايت نخواهد كرد. اين كفايت مربوط به ميدان جنگ است. ما امروز در يك ميدان نبرديم؛ اگرچه نه نبرد نظامى و نبرد مرگ و زندگى. مستكبران عالم چون با اسلام و نظام اسلامى به‌جدّ دشمنند، ما هر اقدام خوبى كه مى‌كنيم... هر كارى كه به تقويت اين نظام و تقويت اسلام منتهى مى‌شود، اگر از ما سر بزند، در واقع داريم يك ضربه به دشمن مى‌زنيم. اين جاست كه آدم مى‌گويد: «حسبنا اللَّه و نعم الوكيل». پاسخ خدا هم اين است كه «فانقلبوا بنعمة من اللَّه و فضل لم يمسسهم سوء واتّبعوا رضوان اللَّه واللَّه ذو فضل عظيم». منبع

فتنه گناه كبیره است

2010-01-04T21:22:00.003+03:30

فتنه به روایت شهید محراب آیت‌الله دستغیب

بسیارند نوشته‎ها و گفتارهایی كه با گذر زمان كهنه نمی‎شوند و در حوادث و رخدادهایی بازخوانی آن‎ها همچنان چراغی است كه مسیر صحیح را بهتر نشان می‎دهد. كتاب گناهان كبیره شهید آیت‎ا... دستغیب یكی از آثاری است كه ماندگار و روشنگر است. بعد از فاجعه اخیر در عاشورای امسال متأسفانه در بین برخی آگاهانه و یا ناآگاهانه تردیدهایی برای مقابله با این فتنه به‎وجود آمد كه با بازخوانی بخشی از كتاب گناهان كبیره، گوشزدهای قرآن و روایات پیامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار(ع) به روایت شهید آیت‎ا... دستغیب را تكرار می‎كنیم. ایشان در فصل دوم از جلد دوم كتاب گناهان كبیره می‎نویسد:

«در این فصل به پاره‎ای از گناهانی كه از روی فحوی و اولویت قطعی، بزرگتر از یكی از گناهان كبیره باشد، یا این‎كه در قرآن مجید یا نص معتبر، بزرگتر بودنش از یكی از كبائر مسلمه ثابت باشد، مانند فتنه كه در قرآن مجید آن را صریحا سخت‎تر و بزرگتر از كشتن می‎داند. و چون كشتن انسانی را به ناحق مسلما كبیره است پس كبیره بودن فتنه هم مسلم است، چون از كشتن بزرگتر می‎باشد.» در شدت مبغوضیت فتنه، كافی است كه خداوند برای برطرف شدن آن در قرآن مجید امر به جهاد فرموده و می‎فرماید: «با مشركین بجنگید تا فتنه برطرف شود.» در كتاب اسلام و صلح جهانی، تألیف سید قطب صفحه 56 می‎نویسد: «تنها جنگی را كه اسلام مشروع دانسته و آن را لازم می‎داند، جنگی است كه برای اعلای كلمه خدا باشد. و مقصود از كلمه خدا، حقیقتی است كه با ناموس و سنت خلل‎ناپذیری كه برای جهان آفرینش و انسان قرار داده شده، موافقت دارد. سابقا گفتیم همبستگی در طبیعت جهان آفرینش و همكاری در زندگی افراد بشر، دو قانونی هستند كه خداوند آن‎ها را برای ادامه زندگی می‎خواهد. آن نظم متناسبی كه در ساختمان جهان آفرینش به‎كار برده شده و مانع از فساد و از هم گسستگی عالم است، و به زندگی نیرویی بخشیده كه همواره به طرف ترقی و تكامل پیش می‎رود، و تعاون و همكاری را كه موجب برقراری خیر عمومی برای جمیع افراد بشر در طول تاریخ است برقرار می‎سازد. اسلام برای هدایت تمام این مردم آمده است. بنابراین از آثار «كلمه خدا» و «اراده خدا» این است كه این خیر عمومی را كه اسلام آورده، به جمیع مردم برساند و از هرگونه عواملی كه بین مردم و آن حایل شود، جلوگیری نماید. از این جهت چنان‎چه كسی بخواهد، سنگ را وصول این خیر عمومی نسبت به مردم شود، و با نیرو و قدرت بین مردم و آن حایل گردد، چنین كسی دشمن خدا و متجاوز به كلمه خدا و اراده عمومی اوست و بایستی از راه دعوت و تبلیغ این خار سر راه را برداشت و دوباره كلمه خدا را تحقق بخشید. (و قاتلوهم حتی لا تكون فتنه و یكون الدین كله لله) یعنی با آن‎ها كارزار كنید تا فتنه نماند و دین یك‎سره خاص خدا شود. پیغمبر اكرم صلی الله علیه و آله می‎فرماید: «سعی كننده در فتنه (فتنه‎انگیز)، به خدای بزرگ كافر شده، هرچند مسلمان باشد.»

معنی فتنه: هرچند اهل لغت برای فتنه به اعتبار موارد استعمال آن، بیش از ده معنی ذكر كرده‎اند، لیكن مراد از فتنه در این‎جا، همان معنای عرفی است كه از اطلاق آن متبادر می‎شود و آن آشوب كردن و سلب آسایش و آزادی و امنیت از فرد یا جمعیتی نمودن و دو نفر یا بیشتر را به هم انداختن و ایجاد دودستگی كردن و مردم را در شكنجه و آزار قرار دادن است. فتنه، یا در امور دینی است یا دنیوی- فتنه دینی هم چند قسم است: گاهی شخص سعی می‎كند كه مردم را گمراه سازد و نگذارد دین حق را بپذیرند و به القای شبهات و شكوك در این راه به‎وسیله زبان و قلم می‎كوشد. و گاهی به‎وسیله اذیت كردن و شكنجه كسانی كه دین پذیرفته‎اند، مانع قبول كردن دیگران می‎شوند. مانند معامله مشركین مكه با مسلمانان صدر اسلام. و مانند معامله معاویه (علیه الهاویه) با شیعیان حضرت امیرالمؤمنین علیه‎السلام.

بنیامیه بدترین فتنه‎ها: حضرت امیرالمؤمنین علیه‎السلام در ضمن خطبه نهج‎البلاغه می‎فرماید: «جز این نیست كه ترسناكترین فتنه‎ها نزد من بر شما، فتنه بنی‎امیه است (به جهت شدت و طول مدت آن و از بین رفتن قوانین دینی به سبب آن) به‎درستی كه آن فتنه‎ای است كه تاریك و كور (كه هدایتی در آن بر جاده شرع نیست، مانند كور در طریق خود تاریك كننده بر اهل دنیا كه بهره آن عام است یعنی شرش به همه می‎رسد و بلیه آن خاص است) بر خواص اهل تقوا و ایمان خصوصا بر اهل‎بیت پیغمبر صلی‎‎ا... علیه و آله چه بزرگتر از آن فتنه‎ای نمی‎تواند بود كه هتك حرمت رسول خدا صلی‎ا... علیه و آله كردند. حسن و حسین علیهما لسلام را با یارانشان شهید و كعبه را خراب و مهاجر و انصار را در مدینه كشتار كردند. و قریب هشتاد سال بر منبرها و مناره‎ها به امیرالمؤمنین ناسزا گفتند و تسلط حجاج لعین به ریختن خون مظلومان و... و هركس به دیده بصیرت و عبرت در آن نگریست و آن‎را فتنه دانست و از آن فرار كرد، گرفتار شد. و هركس از دیدن فتنه بودنش كور شد و به آن‎ها نزدیك گردید، از آزارشان در امان شد...» به شهادت تاریخ، از صدر اسلام تا این زمان كه قرن چهاردهم است، در هر قرنی فتنه‎هایی در عالم اسلام برپا شده و البته پیدایش این فتنه‎ها برای آزمایش خلق و ظاهر شدن صدق و كذب ادعاكنندگان اسلام و جدا شدن خبیث از طیب و پیدایش سعادت نیكبختان و شقاوت بدبختان است؛ و این موضوع در چند جای قرآن مجید یادآوری شده، از آن جمله در سوره عنكبوت می‎فرماید: «احسب الناس ان یتركوا ان یقولوا آمنا و هم لا یفتنون» (آیا مردم گمان كردند همین‎كه بگویند ایمان آوردیم رها كرده می‎شوند و امتحان نمی‎شوند.) در قرن اخیر در بین فتنه‎هایی كه واقع شده، از همه سخت‎تر فتنه شیوعیه (توده‎گری) و فتنه طرفداران مادیگری و شهوترانی و انكار دیانت و روحانیت است كه سیل‎آسا از اروپا و آمریكا به سوی ممالك اسلامی سرازیر و بنیان عقیده به مبدأ و معاد از دل‎ها كنده و به جایش نهال خبیث مادیگری و شهوترانی و خودپرستی و دنیا‎طلبی را غرس كردند و مسلمانان این دوره را مصداق حقیقتی آیه شریفه: «فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوه و اتبعوا الشهوات فسوف یلقون غیا» قرار دادند. یعنی به‎جای مردمان با ایمان سابق، مردمانی آمدند كه نماز را ترك كردند و شهوترانی را پیشه خود ساختند و زود است كه آثار گمراهی و هلاكت خود را ببینند. و بالجمله انسانیت و معنویت را از بین جامعه بشری برداشته و همه را از یاد خدا و آخرت بازداشتند و به انواع شهوات و فسق و فجور سرگرم كردند. به‎طوری كه از اسلام تنها اسمی باقی مانده، چنان‎چه پیغمبر اكرم صلی ا... علیه و آله خبر داد و پس از بررسی حال اجتماع كنونی دانسته می‎شود كه صفات كمالیه انسانی از میانشان برداشته شده و خوی حیوانی و شیطانی در آن‎ها جای گرفته. مثلا صفت حیاء كه یكی از صفات عالی انسانی است و جلوگیری كننده از هزاران مفاسد و تأمین‎كننده عفت عمومی است، از بینشان برداشته شده و بی‎حیایی و هتاكی جای آن را گرفته است. و همچنین رعایت حقوق و مخصوصا حق والدین كه از لوازم اجتماعی بشری است و فوق‎العاده مورد عنایت دیانت است، از بین رفته و در برابر، تضییع حق و كفران نعمت و نادیده گرفتن احسان و خدمت دیگری جای گرفته است. تعاون و همكاری و همبستگی و حس عاطفه و رحم و مهرورزی و خیرخواهی و گذشت و مانند این‎ها كه نظام حیات دنیا و سعادت عقبی، بستگی تمام به آن‎ها دارد، از بین رفته و در برابر، خودبینی و خودخواهی و سخت‎دلی و بی‎مهری و راحت خود و زحمت دیگرطلبی و مانند این‎ها جایگزین شده. و همچنین صدق در گفتار و كردار از تمام طبقات برداشته شده و به جایش دروغ و خدعه و غش و كلاهبرداری و حقه‎بازی جا گرفته است. چنان‎چه می‎بینید، صاحبان هر جنسی چه تقلب‎هایی در جنس خود می‎كنند و آن را به‎عنوان صحیح در معرض فروش می‎گذارند. و برای رسیدن به مال و تأمین وسایل تشریفاتی مادی خود از هیچ خیانت و جنایتی باكی ندارند. چنان‎چه مكرر واقع شده كه خوراك مسموم را در معرض فروش آورده و جان همنوع خود را به خطر انداخته است. خلاصه مانند حیوانات كه هریك از دیگری جدا است و با هم به تناكر و تنافر و قهر و غلبه تلاقی و زندگی می‎كنند، شده‎اند. و هرآن‎چه ذكر شد، نمونه‎ای از مفاسد فتنه مادیگری است و اگر بنا به تفصیل شود، از شرحش كتاب‎ها پر می‎شود. ناگفته نماند كه از دام‎های مؤسسین و مروجین این فتنه، تضعیف و از بین بردن روحانیت اجتماعی است. و بزرگترین وسیله ایشان، ایجاد حس بدبینی و سخریه نسبت به دیانت در بین اجتماع خصوصا نسل جوان و سعی در ایجاد فاصله بین اجتماعی و آن‎هاست، تا از مقامات عالیه دیانت و صفات كمالیه انسانیت و نشانه‎ها و آثار آدمیت چیزی نشنوند و حقایق را درك نكنند و آن‎ها را كور و كر وارد منجلاب فساد كرده و به انواع كثافات و شهوات سرگرم نمایند. و بزرگترین حربه آن‎ها در این هدف، حربه اتهام است. گاهی آن‎ها را بی‎خبر از اوضاع جهان و از تمدن می‎خوانند. و زمانی ایشان را مانع ترقی اجتماع می‎نامند. گاهی می‎گویند دنیا‎طلب و ریاست‎خواهند، چون ترقی اجتماع مانع ریاستشان است، جلوگیری می‎كنند. و غیر این‎ها از اتهامات. و بر هیچ مسلمان فهمیده‎ای پوشیده نیست كه تمام این‎ها صرف اتهام و از واقع و حقیقت عاری است.

بدعت و جاسوسی: از جمله فتنه‎های دینی، بدعت گذاردن در دین است. كسانی كه طریقه تازه در اسلام احداث نموده و مسلمانان را متفرق ساختند و سبب پیدایش هزاران فتنه و فساد در عالم اسلام گردیدند، بدترین فتنه انگیزانند. از جمله فتنه دینی، جاسوسی برای كفار است نسبت به چیزهایی كه باید بین مسلمانان پنهان باشد. چنان‎چه در سوره نساء درباره منافقین می‎فرماید: «هرگاه به آن‎ها مطلبی راجع به امنیت و ناامنی برسد آن را فاش می‎كنند.» مجلسی از بیضاوی در معنی آیه نقل كرده: یعنی چیزهایی كه مایه امن یا خوف باشد آن را فاش می‎كنند. برخی از مسلمانان سستنهاد، شیوه‎شان چنین بود كه چون خبری از قشون اعزامی رسول خدا صلیا... علیه و آله به آن‎ها می‎رسید، یا پیغمبر صلیا... علیه و آله آن‎ها را از وحی الهی نسبت به پیروزی یا شكست خبر می‎داد، آن را فاش می‎كردند و این خود باعث ناراحتی و مفسده بود، و این آیه فاش كردن آن‎چه را كه در افشای آن مفسده است، مذمت می‎فرماید.

پراكندگی جماعات دینی: ازجمله فتنه دینی است، جمعی را كه با هم یكدل و یك جهت متوجه خدا و به یاد پیغمبر و امام خود هستند، بین آن‎ها جدایی انداختن و ایشان را متشتت و متفرق ساختن یا به قوه قهریه یا به القای شبهه و بدبینی بین مأمومین نسبت به امام جماعت و پیشوای دینی، یا مأمومین را نسبت به یكدیگر، و خلاصه اتحاد قلوب را كه موجب هر خیری است و مقصود شارع مقدس است مبدل كردن به تناكر و جدایی كه موجب هر شری است و مبغوض شارع مقدس است.

گناه فتنه از قتل بزرگتر است: چنان‎چه اشاره شد گناه فتنه دینی از قتل نفس، به نص قرآن مجید، بزرگتر است. زیرا قتل نفس تنها از بین بردن حیات موقت و عاریه دنیوی و در حقیقت خلاصی از شرور و آفات این عالم است. ولی فتنه دینی سبب قطع حیات ابدی و بی‎بهره شدن از نعمت‎های جاویدان است و همان اندازه كه عالم آخرت از دنیا بزرگتر و مهمتر است، بلكه قابل قیاس نیست، همچنین فتنه دینی هم از قتل نفس بزرگتر و مهمتر می‎باشد.

قتلی كه از سر بریدن بدتر است: حضرت سجاد علیه‎السلام می‎فرماید: «آیا شما را از كشتنی كه از سربریدن بدتر است خبر بدهم؟ گفتند بلی. فرمود: آن‎كه كسی را بكشد و هلاك كند به هلاكت همیشگی. گفتند: آن چیست؟ فرمود: او را گمراه كند از اعتقاد به نبوت حضرت محمد صلی ا... علیه و آله و ولایت علی علیه‎السلام و او را وادارد به راه غیر خدا و پیروی از طریقه دشمنان علی علیه‎السلام به‎طوری كه آن‎ها را (دشمنان علی علیه‎السلام را) امام خود بداند و منكر امامت و فضیلت آن حضرت شود. پس این است همان كشتنی كه مقتول بدبخت را همیشه در دوزخ قرار می‎دهد و جزای كشنده او هم جاودان بودن در آتش است.» به‎علاوه فتنه‎های دینی غالبا منجر به كشتارها می‎گردد.

فتنه دنیوی: فتنه دنیوی از قتل بدتر است. زیرا اولا كسی كه آتش فتنه را برمی‎افروزد و عده‎ای را به آن آتش می‎سوزاند، به‎طوری آن‎ها را ناراحت و در شكنجه می‎اندازد كه هر روز برایشان قتل است و خلاصه اگر آن‎ها را یكدفعه كشته بود، راحت‎تر بودند. و ثانیا غالب فتنه‎ها منجر به قتل‎ها و ملحقات آن یعنی زخم‎زدن و ناقص كردن اعضا می‎گردد. و شهید می‎فرماید: كشتن ناحق، گناه كبیره است و در حكم قتل نفس است جنایت رساندن به اعضای بدن (مانند دست، پا، چشم و غیره). باید دانست كه هر فتنه‎ای كه مفسده و ضررش بیشتر باشد، گناهش نیز بزرگتر است.

فتنه به كفر و شركت نیز تفسیر شده: ناگفته نماند كه بیشتر مفسرین، فتنه را در آیات مذكور، به كفر و شرك تفسیر كرده‎اند. و در روایتی كه از حضرت باقر علیه‎السلام در تفسیر آیه «حتی لا تكون فتنه» رسیده، فتنه را شرك معنا فرموده است. و این معنا با آن‎چه در معنی متبادر و ظاهر از فتنه كه گذشت، منافاتی ندارد. چون ظاهرا مراد از روایات و كلمات مفسرین، بیان سبب فتنه است. زیرا هیچ فتنه‎ای نه دینی و نه دنیوی از مؤمن حقیقی صادر نخواهد شد. چنان‎چه حضرت امیرالمؤمنین در صفات متقین می‎فرماید: «خوبی از ایشان امید داشته و بدی از آن‎ها ایمن است.» یعنی كسی كه نور ایمان در قلبش داخل شده، مردم همه از شرش در امانند. پس فتنه‎انگیز یا كافر و مشرك باطنی و ظاهری است، یا اگر مسلمان باشد، هنوز از ظلمات كفر و مراتب شرك خلاص نشده و دلش به نور ایمان منور نگردیده است.

جاسوسی برای ظالم: از موارد مسلم فتنه، جاسوسی كردن برای حكام و ظلمه است و بزرگی مفسده و خطر آن و اكبر بودنش از قتل پرظاهر است كه یك جاسوسی و فتنهانگیزی ممكن است سبب چه قتل‎ها و جنایت‎ها كه بشود. مانند معقل، جاسوس ابن زیاد لعین كه سبب گرفتاری و كشته‎شدن حضرت مسلم و هانی بن عروه گردید. بلكه فجایع كربلا و پس از آن، مستند به فتنه این جاسوس ملعون است.»

شكست طرح فروپاشی

2010-01-04T21:22:00.002+03:30

سال‌روز صدور نامه امام به گورباچف

برنامه‌ها و اقدامات غرب برای اجرای طرح فروپاشی نظام اسلامی ایران، به سبك آنچه در شوروی سابق انجام شد، تاكنون راه به جایی نبرده و همه به شكست انجامیده است. از جمله موارد مصادیق این شكست‌ها و ناكامیِ نظام سلطه‌ی جهانی در این رابطه به موارد زیر می‌توان اشاره كرد:

1. سرمایه‌گذاری‌های عظیم آمریكا و مجموع ضد انقلاب داخلی و مخالفان نظام برای انتخاب فردی نظیر گورباچف به عنوان رئیس‌جمهور شكست خورده است. كسی كه برای پیشبرد اهداف نظام سلطه‌ی جهانی و اجرای مراحل سه‌گانه‌ی طرح فروپاشی به سبك شوروی، بتواند اسلامیت نظام را نفی كند، در برابر ولایت فقیه بایستد، اختلاف‌های داخلی را گسترش دهد، به نارضایتی‌های عمومی دامن بزند، تب اصلاحات را بالا ببرد، با بی‌عملی بر مشكلات مردم بیفزاید، نظام را متهم به نقض حقوق‌بشر كند، نهادهای امنیتی، قضایی و انتظامی را بی‌اعتبار كند، برای فعالیت عناصر ضد انقلاب چتر حمایتی بسازد، به تطهیر دشمنان خارجی و داخلی مبادرت ورزد، قانون اساسی را تضعیف كند، ناامنی را دامن بزند، مبلّغ فرهنگ و اصلاحات آمریكایی باشد، اسلام را تضعیف كند و زمینه را برای سلطه‌ی بیگانگان بر كشور مهیا سازد. سرمایه‌گذاری‌های آمریكا و غرب در شوروی در این زمینه به نتیجه رسید، اما نظام سلطه‌ی جهانی و صهیونیسم بین‌الملل تاكنون در اجرای چنین طرحی در ایران با ناكامی و شكست رو‌به‌رو گردیده‌اند.

2. برنامه‌ریزی‌های آمریكا و صهیونیسم برای ایجاد شبكه‌ای از مطبوعات و نشریات مجری طرح فروپاشی، عملاً با درایت رهبر معظم انقلاب عقیم مانده است. البته تلاش‌های وسیعی از سوی دشمنان خارجی و داخلی و دوستان نادان برای فعالیت مجدد این‌گونه نشریات كماكان در جریان است كه هوشیاری نیروهای دل‌سوز و وفادار به اسلام و انقلاب و حضور آنان در صحنه می‌تواند این توطئه‌ی عظیم را برای همیشه خنثی نماید. تمام متفكران و سیاست‌مداران روسیه و شوروی سابق از هر جناح و گروهی در این موضوع متفق‌القول هستند كه یكی از عوامل مهم و اساسی فروپاشی شوروی و غلتیدن مردم این كشور در بحران‌های طاقت‌فرسایی كه تمام ثروت‌های آن‌ها را بر باد داد و باعث سلب امنیت شد و فقر عمومی را بر آن‌ها عارض نمود، مقابله نكردن آن‌ها با فعالیت آزادانه‌ی نشریات و روزنامه‌های مبلّغ اندیشه‌های غرب و وابسته به آمریكا بود.

3. تلاش‌های آمریكا و اسرائیل در ایجاد اجماع نظر بین‌المللی برای اعمال تحریم‌های اقتصادی و همراه ساختن كشورهای مهم صنعتی و اقتصادهای قدرت‌مند جهانی با خود برای تضعیف توان ملی و بنیه‌ی اقتصادی ایران، از طریق تعمیم قوانین فرامرزی داماتو با هدف فلج ساختن اقتصادی ایران و افزایش نارضایتی‌های عمومی در سال 1376 با شكست مفتضحانه‌ای مواجه گردید، زیرا اولاً افزایش دور از انتظار سطح مشاركت سیاسی مردم ایران در انتخابات ریاست جمهوری و مجلس منجر به شكست سیاست‌های مهار گردید و ثانیاً كشورهای عضو اتحادیه اروپا، ژاپن، چین، روسیه و سایر كشورها با خط‌مشی آمریكا بر ضد ایران به شدت مخالفت نمودند و قوانین فرامرزی آمریكا را ناكام گذاشتند.

4. شكست آمریكا در منزوی ساختن ایران در صحنه‌ی بین‌المللی و عدم توفیق نظام سلطه‌ی جهانی در معرفی جمهوری اسلامی ایران به عنوان تهدیدی خطرناك بر ضد صلح جهانی و ثبات منطقه‌ای. مهم‌ترین عامل این ناكامی، استقبال گسترده‌ی كشورهای جهان از سیاست تشنج‌زدایی ایران و پشتیبانی تمام كشورها و صاحب‌نظران جهانی از (این) سیاست بود كه زمینه را برای ناكامی آمریكا و اسرائیل در منزوی ساختن ایران فراهم آورد. برنامه‌ریزی‌های آمریكا بر ضد اسلام و جمهوری اسلامی ایران نتایج معكوس به همراه داشته و زمینه را برای گسترش اسلام و گرایش بیش‌تر مردم غرب به مكتب متعالی و انسان‌ساز اسلام فراهم آورده است.

5. تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری‌های آمریكا و اسرائیل برای هماهنگ ساختن طیف‌های مختلف ضد انقلاب و مخالفان قانون اساسی حول محور ضدیت با اسلام و اشاعه‌ی سكولاریسم و لائیسم با موفقیت توأم بوده است. اما همین امر زمینه را برای جدایی بیشتر این‌گروه‌ها و عناصر معاند از مردم ایران افزون‌تر ساخته است و این جریان‌ها را به نیروهایی مطرود و منزوی مبدل كرده و به مرور زمان ماهیت این نیروها بیشتر افشا می‌گردد. اشكال اصلی تحلیل‌گران و استراتژیست‌های آمریكایی و غربی همواره این است كه برای تنظیم خط‌مشی‌های خود علیه ایران، به اطلاعات و تحلیل‌های غلط جریان‌های ضد انقلاب ایرانی و دیدگاه‌های تحلیل‌گران صهیونیسم جهانی متكی هستند. این امر سرمایه‌گذاری‌های عظیم آن‌ها را در مقاطع مختلف بی‌نتیجه كرده است و این نیز از الطاف خفیه‌ی الهی محسوب می‌گردد.

6. یكی از اجزاء مهم و زیربنایی فروپاشی نظام اسلامی ایران، تخریب فرهنگ اسلامی، تضعیف ایمان مردم به ارزش‌های الهی و موازین اخلاقی از یك سو و اشاعه‌ی فرهنگ غربی و مظاهر زندگی مادی از سوی دیگر است. سرمایه‌گذاری‌های نظام سلطه‌ی جهانی و مجموعه‌ی نیروهای مخالف اسلام و نظام در این زمینه با موفقیت همراه نبوده؛ بلكه در این میان، نكته‌ی حائز اهمیت این است كه این تلاش‌ها مجموعه‌ی نیروهای مدافع اسلام و انقلاب را بیدار ساخته و هوشیارتر از گذشته وارد صحنه نموده است، كه این امر زمینه را برای پیشبرد طرح فروپاشی با مشكلات جدی مواجه ساخته است.

7. برنامه‌ریزی‌های آمریكا و غرب برای ایجاد مجموعه‌ای از تشكل‌های سیاسی وابسته در دانشگاه‌ها و مراكز روشنفكری با اغتشاشات 18 تا 23 تیر ماه 1378 و دستگیری عناصر فعال و سر‌پل‌های مجری این طرح افشا و خنثی گردید، اگر چه تلاش در این زمینه هم‌چنان ادامه دارد. اما وقایع 18 تیر تا 23 تیر ماه و افشای كنفرانس‌هایی نظیر كنفرانس برلین و لو رفتن ارتباط جریان‌های سكولار با شبكه‌ی جهانی روشنفكری وابسته به CIA و محافل سیاسی غرب، موجبات افشای شیوه‌های عمل سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه را فراهم آورد و زمینه‌های ایجاد تشكل‌های سیاسی وابسته را كه مكمل فعالیت‌های نشریات تحت نفوذ بودند، با مشكلات جدی مواجه ساخت، همچنین هوشیاری نیروهای امنیتی را بیش‌تر كرد و افكار عمومی را نسبت به توطئه‌ها و طرح‌های استكباری حساس‌تر از گذشته نمود. در صورتی‌كه این امور در اتحاد جماهیر شوروی به راحتی پیش رفت و اجرا شد.

8. برنامه‌ریزی‌های آمریكا و اسرائیل با استفاده از مجموعه‌ی ضد انقلاب و امپریالیسم خبری برای تضعیف نهادهای امنیتی، قضایی، انتظامی، نظامی، شورای نگهبان، صدا و سیما -به عنوان رسانه‌ی ملی-، مجمع تشخیص مصلحت نظام، بسیج و سپاه، روحانیت و ولایت فقیه از یك سو و ایجاد چتر حمایتی برای فعالیت آزادانه‌ی ضد انقلاب از سوی دیگر، نتوانست آن‌چنان كه مورد نظر نظام سلطه جهانی بود محقق گردد. نقطه‌ی اوج این فشارها در محاكمه‌ی 13 جاسوس یهودی‌ تبلور یافت، اما قاطعیت جمهوری اسلامی ایران و هوشیاری مردم ایران و افشا بودن اهداف استكبار جهانی از پافشاری بر محور فوق‌الذكر، زمینه‌های شكست این استراتژی را فراهم آورد. البته نظام سلطه‌ی جهانی تلاش بسیار گسترده‌ای را در واقعه‌ی قتل‌های زنجیره‌ای و كوی دانشگاه از خود نشان داد تا دستگاه امنیتی كشور و نیروهای انتظامی نظام را بی‌اعتبار سازد و با محاكمه 13 جاسوس یهودی دستگاه قضایی را منفعل نماید، اما تاكنون در دست‌یابی به این اهداف نتایج مطلوبی به دست نیاورده است. با این حال، هوشیاری ملی در این زمینه‌ها باید بیش از گذشته شود.

9. استراتژیست‌های صهیونیسم و طراحان سیاست‌های استعماری و تئوریسین‌های آمریكایی برای قرار دادن اسلام در برابر آزادی و نشاندن قوانین الهی و وحی در مقابل دموكراسی و حكومت دینی در برابر مردم‌سالاری، با شكست مواجه بوده‌اند. این امر مُنبعث از بی‌اطلاعی و عدم آگاهی تئوریسین‌های غربی و صهیونیستی از ماهیت اسلام و عمق ایمان مردم نسبت به تعالیم الهی و حكومتی است كه پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌و‌سلّم) و حضرت علی(علیه‌السلام) ایجاد كردند. آنان فلسفه‌ی سیاسی اسلام را با مسیحیت مقایسه می‌كنند و در پی ایجاد رنسانس -از نوع رنسانسی كه در اروپا اتفاق افتاد- در ایران هستند. كلیه‌ی نیروهای مستقل و دلسوز كشور باید با پافشاری بر خط‌مشی مردم‌سالاری اسلامی و دینی، زمینه‌های استراتژی دشمنان و بدخواهان كشور را خنثی نمایند و به مردم‌سالاری دینی به عنوان یك طرح ملی بنگرند.

10. یكی از محورهای موفق طرح فروپاشی شوروی تبانی آمریكا با جریان‌های (مخالف)، حول محور مبارزه با كمونیسم بود كه مجموعه غرب از این طریق با فریباین گروه مخالفان داخلی، ضرباتی جدی بر نظام شوروی وارد ساخت. روشن است كه تبانی نظام سلطه جهانی با نیروهای داخل نظام باید حول محور مبارزه مشترك با اسلام و حذف اسلامیت از جمهوریت صورت پذیرد كه این كار به آسانی تبانی آن‌ها (در) شوروی برای مبارزه با كمونیسم نیست. چرا كه اگر چنین تبانی‌ای صورت پذیرد، مجریان آن با تنفر عمومی مواجه خواهند شد و خشم خداوند را برخواهند انگیخت. تاكنون نیز بر اساس آیه‌ی شریفه‌ی "مكروا و مكر الله والله خیر الماكرین"1 و آیه‌ی شریفه‌ی "یریدون لیطفئوا نورالله بافواههم والله متم نوره و لو كره الكافرون"2 و آیه‌ی شریفه‌ی "ان الله یدافع عن الذین آمنوا و ان الله لایحب كل خوان كفور"3 تاكنون هر نیرویی كه در این مسر گام برداشته است، به دلیل آن‌كه در برابر خداوند و دین خدا صف‌آرایی نموده، توسط خداوند از صحنه حذف و رسوا شده است.

11. استحكام پیوند اقوام در ایران با یكدیگر در سایه اسلام، چنان مستحكم و قوی است كه قابل مقایسه با اقوامی كه با زور سرنیزه، در قالب اتحاد جماهیر شوروی یك كشور واحد را تشكیل داده بودند، نیست. این امر تمام تلاش‌های تجزیه‌طلبانه‌ای را كه از محورهای اصلی استراتژی فروپاشی جمهوری اسلامی ایران به سبك شوروی است، با ناكامی و شكست مواجه ساخته و خواهد ساخت.

12. شكست دیگر استكبار جهانی و صهیونیسم بین‌الملل در اجرای طرح فروپاشی به سبك شوروی بر ضد جمهوری اسلامی ایران، در عرصه‌ی افشای طرح آن‌ها برای حذف اسلام رقم خورده است. آمریكا و غرب به راحتی بر ضد كمونیسم در شوروی موضع‌گیری و تبلیغ می‌كردند اما نمی‌توانند بر ضد اسلام مستقیماً وارد عمل شوند و چاره‌ای جز پیش گرفتن شیوه‌های منافقانه ندارند. بنابراین، اشاعه و ترویج سكولاریسم را -كه یكی از آثار آن جدایی دین از سیاست و حذف ولایت فقیه و حذف اسلامیت از جمهوریت است- در دستور كار خود قرار داده‌اند، اما روشن بودن ماهیت نیروهای سكولار نزد افكار عمومی و سوابق ضدیت آنان با اسلام برای مردم ایران، طرح آمریكا و اسرائیل را در عرصه‌ی مقابله با اسلام از طریق تبلیغ سكولاریسم با شكست مواجه ساخته و سرمایه‌گذاری‌های آنان را بی‌نتیجه نموده است.

البته این به معنا، شكست كامل توطئه نیست. طبعاً برنامه‌ریزی‌های وسیع غرب،‌ آثار و عواقب مخرب فرهنگی، سیاسی و اجتماعی برای جامعه ایران داشته است كه باید با طرح‌های جامع و حساب شده، مانع از گسترش پیامدهای سوء گردید و ضایعات پدیدآمده را جبران نمود. قطعاً تشدید اختلاف‌های داخلی، نبودن اجماع نظر میان مسؤولان كشور درباره‌ی مسائل فرهنگی، بی‌برنامگی در امور اقتصادی، سپردن فضای فرهنگی كشور به دست ضد انقلاب و رادیوهای بیگانه، خوش‌بینی افراطی نسبت به آمریكا و غرب و تبدیل مراكز علمی و دانشگاهی به كانون تشنجات سیاسی، زمینه را برای عملی شدن خواسته‌های دشمن مساعد خواهد ساخت.

* برگرفته از كتاب "اصلاحات و فروپاشی"؛ تألیف حسن واعظی؛ انتشارات سروش

منبع:

1. دشمنان با خداوند و دین خدا به تزویر و حیله پرداختند و خداوند نیز با مكر و حیله با آن‌ها برخورد كرد كه خداوند بهترین مكركنندگان است. آل‌عمران-54

2. دشمنان قصد دارند و اراده كرده‌اند با تبلیغات، نور الهی را خاموش سازند، در حالی كه خداوند نور هدایت خود را گسترش می‌دهد، اگر چه كافران ناخشنود و ناراضی باشند. صف- 8

3. به تحقیق خداوند مدافع كسانی است كه ایمان آورده‌اند و خداوند خائنین و خودفروختگان را دوست نمی‌دارد. حج- 38

شدیدتر از فتنه دجال

2010-01-04T21:04:00.001+03:30

در كتاب وسائل‌الشیعة كه توسط شیخ حرّ عاملی گردآوری شده و از زمان تأليف تاكنون مدار تحقيق و استنباط فقها در احكام شرعی بوده، روایتی از امام رضا علیه‌السلام درباره‌ی "فتنه"‌ آمده است كه می‌فرمایند:

"إنّ ممّن ینتحلُ مودّتنا أهلَ البیت، من هو أشدُّ فتنةً علی شیعتِنا من الدّجّال.

فقلتُ: بماذا؟

قال: بموالاتِ أعدائِنا و معاداةِ أولیائِنا. إنّه إذا كان كذلك، اختلطَ الحقُّ بالباطل و اشتبهَ الأمرُ فلم یُعرَف مؤمنٌ من منافقٍ"*

"همانا از كسانی كه مدعی مودت ما اهل بیت هستند،1 كسی هست كه در فتنه‌گری، برای شیعیان ما از دجال شدیدتر است. (راوی) گفتم: برای چه؟ (امام) گفت: به خاطر دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستانمان. چون چنین شد، حق با باطل آمیخته می‌شود و مؤمن از منافق بازشناخته نمی‌شود."

سیمای فتنه‌گران

بر اساس این بیان حضرت، كسانی كه مدعی مودت اهل بیت هستند، ممكن است فتنه‌هایی بیافرینند كه برای شیعیان واقعی، از فتنه‌ی دجال2 در آخرالزمان- كه از نشانه‌های نزدیكی ظهور حضرت حجت(عج) است- شدیدتر و دشوارتر باشند. بنابراین نمی‌توان تنها با ظاهر اشخاص كه خود را محب و طرفدار حق می‌نمایانند دل خوش كرد. بلكه باید رفتار و گفتار آن‌ها را با معیار حق سنجید.

در ادامه دلیل بروز این فتنه، به دوستی گرفتن دشمنان و دشمنی با دوستان اهل بیت- یعنی اركان دین و ایمان- بیان شده است. این مسئله به نوبه‌ی خود، موجب اختلاط حق و باطل می‌شود و چهره‌ی حقیقت را به شبهه می‌آلاید تا جائی‌كه مؤمن را نمی‌توان از منافق بازشناخت.

در واقع امام(ع) با ذكر ویژگی مهم فتنه‌گران یعنی دوستی با دشمنان و دشمنی با دوستان، پرده از ترفند آنان برداشته و معیار تشخیص حق و باطل را در فضای شبهه‌ناك بیان فرموده‌اند. بر این اساس كارآمدترین شاخص در این باره، بصیرت در تمسك به دو اصل "ولایت دوستان و برائت از دشمنان" است كه در آموزه‌های دینی، لازمه‌ی ایمان شمرده شده‌اند.3

در جامعه‌ی اسلامی هریك از شهروندان باید به خود نگاه كند تا گفتار و رفتار او دانسته و ندانسته بخشی از پازل دشمن را تكمیل نكند و جای دوست و دشمن عوض نشود. از این رو بیان ویژگی فتنه‌گران در كلام امام(ع) در واقع ارائه‌ی درمان و راه علاج هم هست. نخبگانی كه در تصمیم‌سازی‌ها در جامعه‌ی اسلامی مؤثر هستند و كردار آن‌ها بر جهت‌گیری جامعه تأثیر می‌گذارد، باید مراقب نزدیك شدن به دشمنان باشند.

رهبر معظم انقلاب علاوه بر این‌كه از سال‌ها پیش بر اهمیت توجه به "واكنش دشمن" در برابر "كنش نخبگان" در جامعه تأكید كرده‌اند،4 در چند ماه اخیر نیز بر این نگاه راهبردی تأكید ویژه‌ای داشته‌اند:

"یك وقت مى‌‌بینید ما در داخل جدول و پازل‌هاى دشمن قرار می‌گیریم- در پازل، مجموعه‌‌اى را كنار هم می‌چینند، تا یك شكلى از تویش در بیاید- تا یكى از این اجزاء را ما تأمین بكنیم. خوب، این خیلى چیز بدى است؛ ما باید سعى كنیم كه تأمین‌‌كننده‌‌ى اجزاء او نباشیم. مثل این جدول حروف متقاطع كه وقتى كنار هم گذاشته می‌شود، یك كلمه‌‌اى از تویش در مى‌‌آید. دشمن یك جدولى این جورى درست كرده، براى اینكه یك حرفى از تویش در بیاورد؛ چند تا از این حروف را هم ما بگذاریم! این را باید مراقبت كرد؛ بحث سر این است؛ باید جدول دشمن را كامل نكنیم؛ پازل دشمن را كامل نكنیم؛ ببینیم دشمن چه كار دارد می‌كند و چه كار می‌خواهد بكند؛ اهداف و حضور واضح او را ببینیم."5

ریشه فتنه

امام رضا علیه‌السلام ابتدا به ادعای مودت اهل بیت از سوی فتنه‌گران بدتر از دجال، اشاره می‌كنند. چون ظاهرسازی آن‌ها- در حالی كه در پشت پرده با دشمنان دوستی می‌كنند- حقایق را بر كسانی كه ولایت نسبت به دوستان و برائت از دشمنان را معیار نمی‌گیرند، می‌پوشاند. در چنین شرایطی، فضای فتنه به وجود می‌آید و دیگر مؤمن از منافق تشخیص داده نمی‌شود؛ زیرا منافقان خود را مصلح دلسوز می‌نمایاند. "آن چیزى كه مشكل را ایجاد می‌كند، همان فریب، همان غبارآلودگى فضا و همان چیزى است كه در بیان امیرالمؤمنین علیه الصّلاة و السّلام هست: و لكن یؤخذ من هذا ضغث و من هذا ضغث، فیمزجان؛ فهنالك یستولى الشّیطان على اولیائه."6

بنابراین دوستی با دشمنان كه مبنای آن اعتماد به دشمن است، یكی از علل بروز فتنه- یعنی غبارآلود شدن فضای اذهان عمومی- است. رهبر انقلاب در سخنان مهم كه سال‌ها پیش درباره‌ی تبیین طرح فروپاشی شوروی ایراد فرموده‌اند، به خطای تاریخی گورباچف در اعتماد به دشمنان كشورش، اشاره می‌كنند و مسؤولان جمهوری اسلامی را نیز به عبرت‌گیری از آن فرامی‌خوانند.7

در این شرایط راه‌كار برون‌رفت از فتنه، هوشیاری و بصیرت در تشخیص حق و باطل و گم‌ نكردن معیارها در فضای آلوده‌ی افكار عمومی است. بصیرت، غبارآلودگى فتنه را از بین می‌برد اما اگر بصیرت نبود، ممكن است انسان حتی با نیت خوب، در راه بد قدم گذارد. اگر در جبهه‌ى جنگ راه را ندانیم و نقشه‌خوانى بلد نباشیم، ممكن است در محاصره‌ی دشمن قرار گیریم. در این شرایط تنها یك قطب‌نما می‌تواند به داد انسان برسد. در زندگىِ پیچیده‌ى اجتماعىِ امروز، می‌توان نام این قطب‌نما را بصیرت گذاشت.

از سوی دیگر با توجه به متن روایت، یكی از راه‌های كسب بصیرت و از بین بردن زمینه‌ی فتنه، اعتماد به دوستان و بدبینی نسبت به دشمنان و رفتار آنان است. رهبر انقلاب در این‌باره می‌گویند: "امروز در مقابل نظام جمهورى اسلامى كه فعلاً قله‌ى اسلام‌طلبى در دنیاى اسلام است، صفوفى قرار گرفته‌اند؛ استكبار جهانى در قلب آن صفوف است؛ صهیونیسم در قلب آن صفوف است. این‌ها به طور صریح، دشمنان خونى اسلامند، پس دشمنان خونى جمهورى اسلامى‌اند. این شد یك معیار. اگر حركتى كردیم، كارى كردیم كه به نفع این دشمن انجام گرفت، باید بدانیم اگر غافلیم، هوشیار بشویم، بدانیم كه داریم راه غلط می‌رویم. اگر حركتى كردیم كه دیدیم این دشمن را خشمگین می‌كند، بدانیم كه راهمان راهِ درست است... آن چیزى كه دشمن را خشمگین می‌كند، این همان خط درست است. آن چیزى كه دشمن را مشعوف می‌كند، ذوق‌زده می‌كند، سعى می‌كند بر روى او هى تكیه كند؛ در تبلیغات، در سیاست‌ورزى، این آن خط كج است؛ این همان زاویه‌دارى است."8

پی‌نوشت‌ها:

* وسائل الشیعه؛ ج ۱۶؛ ص ۱۷۹

1. ینتحل (از ریشه نحل در باب افتعال) معنای "به خود نسبت دادن"، "از آن خود دانستن"، "به ناحق مدعی چیزی بودن" و "به خود بستن" می‌دهد. نگاه كنید به: فرهنگ معاصر عربی- فارسی؛ آذرتاش آذرنوش؛ نشر نی؛ ص 676 (ذیل مدخل نحل)

2. در كتاب‌های لغت، دجال به معنی كذاب است. دجال را در زبان‌های فرانسه و انگلیسی، آنتی‌كریست نامیده‌اند كه به معنی دشمن و ضد مسیح است.

بر اساس روایات شیعی، خروج دجال مقارن با آغاز حكومت جهانی حضرت امام مهدی(عج) است و از خروج او به عنوان فتنه و امتحانی سخت برای بشر یادشده است. او چنان فتنه‌ای بر پا می‌كند كه در تاریخ سابقه نداشته باشد. پس از خروج، نخست ادعای نبوت كرده، سپس ادعای الوهیت می‌نماید و... اما ظهور دجال، در كتاب‌های اهل سنت، از نشانه‏‌های برپایی قیامت دانسته شده است.

بعضی از نویسندگان اسلامی با توجه به ریشه لغت، دجال را منحصر به یك فرد به‌خصوص نمی‌دانند بلكه آن را عنوانی كلی برای افراد پر تزویر حیله‌گر و حقه‌باز كه برای فریب مردم از هر وسیله‌ای استفاده می‌كنند، می‌دانند. بر این اساس دجال هر شخصی است كه با اغفال مردم، حق را با باطل آمیخته و از حق برای راهبرد اهداف شیطانی خود استفاده می‌كند. در منابع اسلامی نیز احادیثی راجع به متعدد بودن وجود دجال نقل شده‌است.

3. تكرار این مضمون در روایات اهل بیت بسیار زیاد است. برای نمونه: به امام صادق(ع) عرض شد: فلانی از دوستان شما اهل بیت است ولی در برائت از دشمنان شما سست و ضعیف است. حضرت فرمودند: هرگز چنین چیزی ممكن نیست! كسی كه از دشمن ما بیزار و متنفر نباشد، در ادعای محبت ما دروغگو است./ بحارالانوار 27؛ 58

4. برای نمونه نگاه كنید به بحث "ریزش‌ها و رویش‌ها" در خطبه‌های نماز جمعه تهران به تاریخ 26/9/1378: "هر آدم عاقلى تا دید دشمن برایش كف مى‌زند، باید به فكر فرو برود و بگوید من چه غلطى كردم؛ من چه كار كردم كه دشمن براى من كف مى‌زند؟! باید به خود بیاید. این مایه‌ى غُصه است كه بعضى از كف زدن دشمن خوششان مى‌آید! اگر گلزن مهاجم ما در میدان فوتبال، اشتباهاً به دروازه‌ى خودش گل بزند، چه كسى در آن میدان كف خواهد زد؟ طرفداران تیم مقابل و مخالف. حالا شما وقتى كه مى‌بینى دشمن برایت كف مى‌زند، باید بفهمى كه به دروازه‌ى خودى گل زده‌اى! ببین چرا زدى؟ ببین چرا كردى؟ ببین چه اشتباهى كرده‌اى؟ ببین مشكلت كجاست؟ بگرد مشكل خودت را پیدا كن و توبه كن."

5. دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری 2/7/1388

6. (در این‌جا شیطان بر دوستانش چیرگی می‌یابد!) سخنرانی در دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون 22/9/1388

7. دیدار با مسؤولان و كارگزاران نظام جمهورى اسلامى ایران 19/04/1379

8. سخنرانی در دیدار عمومى مردم چالوس و نوشهر 15/7/1388

هر كس جمهوري بدون اسلام بخواهد، دشمن ماست

2009-12-30T23:57:00.002+03:30

گزيده اي از فرمايش امام راحل در سخنراني حضرت امام در 2 خرداد 1358به شرح ذيل است:
صحيفه امام جلد هفتم صفحه 456:

اگر شما ديديد اين جمعيت‌هايي كه الان مشغول فعاليت هستند، جمهوري كه مي‌گويند "جمهوري " مي‌گويند يا جمهور دموكراتيك مي‌گويند يا جمهوري دموكراتيك اسلامي. اگر اين‌ها جمهوري گفتند، اين همان معنايي است كه دشمن‌هاي ما مي‌خواهند، دشمن‌هاي ما از جمهوري نمي‌ترسند،‌از اسلام مي‌ترسند، از جمهوري صدمه نديدند از اسلام صدمه ديدند.

صحيفه امام جلد هفتم صفحه 457:
دشمن ما فقط محمد رضا خان نبود. هر كس مسيرش مسير اسلام نباشد دشمن ماست، با هر اسم كه مي‌خواهد باشد. هر كس جمهوري بدون اسلام[ را بخواهد دشمن ماست براي اينكه دشمن اسلام است. هر كس پهلوي جمهوري اسلامي "دموكراتيك " بگذارد، اين دشمن ماست. هر كس جمهور دموكراتيك بگويد اين دشمن ماست، براي اين كه اسلام را نمي‌خواهد ما اسلام مي‌خواهيم. ما اين همه فداكاري كرديم... براي اين بود كه اسلام را مي‌خواستند.

همه بودند... به نشانه اعتراض و حمایت از ولایت فقیه

2009-12-30T22:44:00.003+03:30

هتک حرمت حضرت سيدالشهداء(عليه السلام) در روز عاشورای حسينی توسط يزيديان زمانه را به حضرت وليعصر(عجل الله تعالی فرج الشريف) و شيعيان آنحضرت تسليت عرض کرده و از اين اقدام اعلام انزجار و براعت می جوييم .

حماسه ای دیگر از مردم سراسر ایران ، همه بودند در تمامی شهرها در تمامی نقاط و یک صدا فریاد برآوردند

لبیک یا حسین... لبیک یا خامنه ای ...

و لعن و نفرین نمودند یزیدیان زمانه را ...

در ادامه چند عکس از تجمع کم نظیر مردم ولایت مدار اهواز در حمایت از ولایت فقیه و اعلام انزجار نسبت به هتک حرمت حضرت سید الشهدا(علیه السلام) در روز عاشورا

عاشورای امسال امام حسین دوباره کشته شد

2009-12-29T22:05:00.001+03:30

ایرانیان از دیرباز محب خاندان پیامبر اسلام بوده اند. از قرون ابتدایی تمدن اسلامی نشانه های ارادت ایرانیان به اهل بیت در ادبیات پارسی و فرهنگ عامه ایرانیان نمود پیدا کرده است. نخستین شعرای پارسی زبان اشعاری در مدح این خاندان پاک دارند و بسیاری از شاعران و نویسندگان ایرانی حتی قبل از فراگیری تشیع در ایران در عصر صفوی به عرض ارادت به این خانواده آسمانی می پرداختند. فرهنگ عامه ایرانیان نیز مملو از اشعار، مثلها، داستانها، مراسم و آیینهای پاسداشت مقام اهل بیت می باشد. واقعه عاشورا و شخصیت امام حسین(ع) دارای بالاترین جایگاه از این حیث در فرهنگ ایرانیان بوده است...>

عاشورا و قیام اباعبدالله(ع) برای ایرانیان الهام بخش عدالت به همراه آزادی و آزادگی بود. آیینهای عاشورایی قدمتی به اندازه ورود امام رضا(ع) به ایران دارد و پس از فراگیر شدن تشیع در ایران رنگ و بوی تازه ای گرفت. حماسه سیدالشهدا در روز عاشورا دارای سه بعد بود که فرهنگ اسلامی ایرانی ما را تحت تاثیر قرار داد: حماسه، سوگ و عشق و این مثلث معنا بخش آیینهای عاشورایی ایرانیان بود و هست.

سران این جریان که همواره شعار قانونگرایی و مبارزه با خشونت را داده اند می بایست به پیشگاه مردم شریف ایران پاسخگو باشند که این اقدامات که در سایه جریان سیاسی آنها بوجود آمده است چه معنا و مفهومی دارد؟آیا آتش زدن و کتک زدن و اغتشاش معنای جدیدی از عدم خشونت است؟

نکته مهمی که دربرگزاری این آیینها وجود دارد این است که مراسم عاشورا و محرم تجلی بخش وحدت در عین کثرت در فرهنگ ایرانیان بوده است. اگرچه در این مراسم تکایا، حسینیه ها، دسته ها با علمها و نشانها و نوحه های مختلف با سلایق و سبکهای متفاوتی به اقامه عزا می پرداختند اما هدفی واحد و وحدتی معنایی داشتند. این وحدت حتی با حضور اقلیتهای دینی و مشارکت آنها در این مراسم به اوج می رسید. در واقع محرم و صفر با اتحاد مردمی در عین کثرت ظاهری نماد حیات و اتحاد مردمان این سرزمین بود. تمام اقشاربرای این اتحاد هم ارزش قائل بودند و حتی اقشار غیر مذهبی نیز ضمن اقامه عزا حرمت این ایام را حفظ می کردند. ما مثالها روایتهای تاریخی زیادی در این زمینه داریم.

اما متاسفانه عاشورای امسال رنگ و بوی دیگری داشت.با تاسف فراوان، عده ای محدود که می توان آنان را فئه باغیه نامید، از حرمت این ایام ، سوء استفاده کردند و کوشیدند این اتحاد را به تفرقه مبدل کنند. آلودن عاشورا به مقاصد حزبی و جناحی و سیاسی و ایجاد تفرقه، خلاف اهداف این میراث آینیی اسلامی و ملی ما است. حضور اقلیتی آشوب گر و خشن در سطح خیابانهای تهران و اهانت به مقدسات شگفت آور، دردآور و مایه شرمساری است و دل هر مسلمان آزاده ای را بدرد می آورد و ملالی نیست اگر از این غم، خون بگرییم و به خون علتیم و بمیریم ، وا اسفاً.

اما یزیدیان باید بدانند که "یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ" آنان مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولى خدا نور خود را كامل مى‏كند هر چند كافران خوش نداشته باشند!

ضمن محکومیت این گونه اقدامات موهن که در فرهنگ دینی و ملی ما جایی ندارد و ابراز انزجار از مسببان و عاملان این حادثه تلخ توجه مسولین امر،سیاسیون، مخاطبان و آحاد مردم شریف و مومن را به نکات زیر مبذول می داریم:

1- می بایست با آمران، مهیا کنندگان زمینه و عاملان ایجاد اغتشاش، توهین به مقدسات، آشوب، آتش زدن اماکن عمومی، بانکها، ساختمان های عمومی و... برخورد سریع و قاطع انجام شود و ما مصرانه خواستار اقدام قوه قضاییه هستیم.

2- سران این جریان که همواره شعار قانونگرایی و مبارزه با خشونت را داده اند می بایست به پیشگاه مردم شریف ایران پاسخگو باشند که این اقدامات که در سایه جریان سیاسی آنها بوجود آمده است چه معنا و مفهومی دارد؟ آیا آتش زدن و کتک زدن و اغتشاش معنای جدیدی از عدم خشونت است؟

3- این برادران سابق انقلاب باید موضع خود را نسبت به جریان ساختار شکن فعلی معلوم کنند. آیا اهانتهای این افراد به مقدسات دینی و نظام و رهبری مورد تایید آنها است؟ در صورت جواب منفی احتمالی چرا ساکتند که سکوت به معنای رضایت و همراهی است.

اما متاسفانه امسال عاشورای امسال رنگ و بوی دیگری داشت.متاسفانه عده ای محدود از حرمت این ایام سوء استفاده کردند و کوشیدند این اتحاد را به تفرقه مبدل کنند

4- حضور جریان ساختار شکن با حمایت مناقین و سلطنت طلبها همراه شده است. رسانه های بیگانه نیز بر این شیپور می دمد. عدم خط کشی صریح رهبران این جریان با این عناصر مایه شگفتی است. شما را چه می شود؟

5- حوادث مشکوک روز عاشورا ردپای سرویسهای جاسوسی بیگانه را در ایجاد آشوب متبادر می سازد. از مقامات و مسوولین امنیتی می خواهیم با اقتدار و کیاست به بررسی واقع بینانه امر بپردازند و به اطلاع ملت شریف ایران نتایج امر را برسانند.

6- از قاطبه ملت شریف ایران،جوانان غیور و متدین می خواهیم ضمن کنترل حس و غیرت دینی خود منتظر رهنمودهای احتمالی مقام معظم رهبری باشند .

7- از تمامی کاربران، مخاطبان عزیز دعوت می کنیم در تظاهرات بزرگ عاشوراییان برای محکومیت این حوادث زشت وناگوار شرکت نمایند.

کلیپ صوتی به خود بیایید !

2009-12-29T17:45:00.002+03:30

گوشه ای از بیانات مقام عظمای ولایت پیرامون مسایل اخیر :

روشنگـری

2009-12-29T17:29:00.002+03:30

شیوه‌های مبارزه با فتنه

سیره‌ی امام علی(ع) در مبارزه با فتنه‌های زمان خویش، روشنگری و تبیین بود. یكی از نخستین گام‌هایی كه آن حضرت در مواجهه با مخالفان خود برمی‌داشت این بود كه تا حد ممكن با فروتنی و تواضع كامل با آنان به گفت‌وگو می‌پرداخت و سخنان، براهین و ادلّه‌ی آنان را می‌شنید و شبهه‌های فكری آنان را پاسخ می‌داد. به‌عنوان مثال، امام علی(ع) با برخی از افراد گروه اندك قاعدین كه حاضر نشدند با آن حضرت بیعت كنند، به گفت‌وگو پرداخت و تلاش كرد آنان را به راه حق بازگرداند؛ یا با طلحه و زبیر، سران فتنه‌ی جمل، به كرات گفت‌وگو كرد و از هیچ تلاشی برای روشنگری آنان فروگذار نكرد و حتی حاضر شد بخشی از اموال و دارایی‌های خود را به آنان بدهد تا بدین‌وسیله آن‌ها از زیاده‌خواهی و تصرف در اموال عمومی درگذرند و با فتنه‌ی خود، موجب ریختن خون انسان‌های بی‌گناه نشوند. ...>

گفت‌وگوها و مكاتبه‌های امام علی(ع) با معاویه نیز به حدی رسید كه محققی همچون ابن‌ابی‌الحدید آرزو می‌كند ای كاش كار امام علی(ع) بدان‌جا نمی‌رسید كه معاویه خود را همسان او بپندارد و در پاسخ نامه‌های پندآموز و نصایح الهی او، سخنانی وقیح و شرم‌آور درباره‌ی آن حضرت بنویسد.

امام علی(ع) در نامه‌ای خطاب به مردم كوفه به افشاگری درباره‌ی فتنه‌ی جمل پرداخت و دلایل آنان برای مقابله با خود را بهانه‌ای بیش ندانست: "اما بعد، من شما را از كار عثمان به گونه‌ای كه شنیدنش چون دیدن آن باشد، آگاه می‌سازم. مردم بر او خرده گرفتند و من یكی از مهاجران بودم كه بیشتر خشنودی او را می‌خواستم و كمتر از دیگران او را سرزنش می‌كردم. اما طلحه و زبیر آسان‌ترین كارشان آن بود كه بر او بتازند و نرم‌ترین برنامه‌شان اعمال فشار بر وی بود. عایشه نیز ناگهان خشم درونی خود را بر وی آشكار كرد. سپس گروهی برای كشتن عثمان مهیا شدند و او را كشتند و مردم بدون اكراه و اجبار، بلكه از روی رضا و اختیار با من بیعت كردند."

آن حضرت در سخنی جداگانه به افشاگری درباره‌ی طلحه پرداخت و در تحلیل مخالفت او با خود فرمود: "به خدا طلحه به این كار نپرداخت و خون‌خواهی عثمان را بهانه نساخت، جز از بیم آن‌كه خون عثمان را از او خواهند؛ زیراكه در این‌باره متهم می‌نمود و در میان مردم آزمندتر از او به كشتن عثمان نبود."

امام علی(ع) همین سخن را درباره‌ی عایشه و زبیر، دیگر سران فتنه‌ی جمل نیز فرمود: "آنان به دنبال خونی هستند كه خود ریخته‌اند."

حضرت در خطبه‌ی یك‌صد و سی و هفتم نهج‌البلاغه به روشنگری بیشتری درباره‌ی طلحه و زبیر می‌پردازد: "آنان حقی را می‌خواهند كه خود رها كردند و خونی را می‌جویند كه خود ریختند... نخستین گامی كه باید در راه عدالت بردارند، آن است كه خود را محكوم شمارند..."

در جریان فتنه‌ی نهروان نیز روشنگری‌های امام موجب نجات بسیاری از فتنه‌زدگان شد. روشنگری‌های امام علی(ع) و پاره‌ای از یاران او مانند ابن‌عباس موجب شد حدود دو سوّم از جمعیت دوازده‌هزار نفری خوارج نهروان مجدداً به سپاه امام علی(ع) برگردند و از فتنه‌ی نهروان رهایی یابند."

امام علی(ع) درباره‌ی شعار اصلی خوارج كه می‌گفتند "لا حكم الّا لله"، فرمود كه سخن حقی است اما آنان از این سخن، منظور باطلی دارند. همه‌ی مسلمانان قبول دارند كه در مقابل حكم خداوند هیچ‌كس حق تشریع ندارد؛ اما منظور از این سخن آن است كه حاكم و فرمان‌روایی جز خداوند نیست. "حالی‌كه مردم را حاكمی باید نیكوكردار یا تبهكار، تا در حكومت او مرد باایمان كار خویش كند و كافر بهره‌ی خود برد. تا آن‌كه وعده‌ی خود سر رسد و مدت هر دو در رسد."

فتنه گران بي ريشه از ملت تو دهني خواهند خورد

2009-12-29T17:22:00.001+03:30

فرمايشات روشنگرانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامي در ديدار اساتيد و طلاب حوزه‌هاي علميه:

ما البته درخواستمان از مردم اين است: در اين قضاياى اهانت به امام راحل (رضوان اللَّه عليه)، مردم ما عصبانى شدند، خشمگين شدند؛ حق هم دارند. اعلام برائت كردند، جا هم داشت، خوب هم بود؛ لكن آرامش‌شان را حفظ كنند. از دانشجوها هم ما همين درخواست را داريم: آرامش را حفظ كنيد. ...>

اين كسانى كه در مقابل شما قرار دارند، اينها كسانى نيستند كه ريشه‌اى داشته باشند، بتوانند بمانند، بتوانند در مقابل عظمت اين ملت و عظمت اين انقلاب، مقاومت كنند؛ نه. با آرامش؛ همه كار با آرامش. اگر يك وقتى لازم بشود، خود مسئولين، خود قانون و حافظان قانون، آنچه كه وظيفه‌شان باشد، انجام مي‌دهند. البته شناسائى كنند؛ خود دانشجوها موظفند در محيط دانشگاه، افرادى را كه منشأ فسادند، اينها را بشناسند و ديگران را آگاه كنند. اين خودش يك تبليغ درست و صحيحى است. آگاه كنند؛ بدانند ارتباطات اينها را، جهت‌گيرى اينها را؛ لكن همه كار با آرامش بايد انجام بگيرد. در سطح جامعه، تشنج، اغتشاش، درگيرى مصلحت نيست؛ اين چيزى است كه دشمن مي‌خواهد. دشمن مي‌خواهد جامعه آرام نباشد. امنيت، مهم است. دشمنان امنيتِ مردم دوست دارند كه مردم در ناامنى زندگى كنند، ناراحت بشوند، كلافه بشوند، عصبانى بشوند؛ ما اين را نمي‌خواهيم. ما مي‌خواهيم مردم زندگى‌شان، زندگى آرامى باشد؛ دانشجو بتواند درس بخواند؛ طلبه بتواند درس بخواند؛ دانشمند بتواند تحقيق خودش را بكند؛ صنعتگر، كشاورز، بازرگان، بتوانند همه كارشان را انجام بدهند. محيط دانشگاه هم بايد محيط امنى باشد؛ جوانهاى مردم توى اين مجموعه‌ دانشگاه جمعند، مردم مي‌خواهند جوانهاشان در محيط امنى باشند. اين كسانى كه محيط دانشگاه را با اين اغتشاشگرى ناامن مي‌كنند، با مردم مواجهند، با مردم طرفند.

البته دستگاه‌هاى قانونى هم وظايفى دارند؛ بايد به اين وظايف عمل كنند.

بدانيد جوانان عزيز! طلاب عزيز! فضلاى جوان! بدانيد كه اين آيه‌ مباركه: «فامّا الزّبد فيذهب جفاء و امّا ما ينفع النّاس فيمكث فى الارض»،*** 1 رعد: 17؛ «... اما كف بيرون افتاده از ميان مي‌رود، ولى آنچه به مردم سود مي‌رساند، در زمين [باقى‌] مي‌ماند...» *** امروز مصداق تام و تمامى در زمان شما دارد و اين را شما خواهيد ديد. به فضل الهى خواهيد ديد كه «و امّا ما ينفع النّاس فيمكث فى الارض»، اين بناى استوار كه هندسه‌ آن الهى است، بناى آن هم با دست يك مرد الهى است، بقاء آن هم با اراده‌ اين ملت عظيم و با ايمان اين ملت عظيم است، استوار خواهد ماند و ان‌شاءاللَّه اين درخت روزبه‌روز ريشه‌دارتر خواهد شد و خواهيد ديد كه اين مخالفان، اين كسانى كه با اين بنا، با اين حق و حقيقت مخالفت مي‌كنند، «فيذهب جفاء»؛ اينها در مقابل چشم شما ان‌شاءاللَّه نابود خواهند بود.

اميدواريم خداوند متعال قلب مقدس ولى‌عصر را نسبت به همه‌ ما مهربان بفرمايد و دعاى آن حضرت را شامل حال ما بفرمايد و ارواح طيبه‌ شهدا و روح امام بزرگوار را ان‌شاءاللَّه از ما راضى كند.

آنکه دیر رسید...

2009-12-29T17:16:00.001+03:30

واكاوی برهه‌هایی از زندگانی سلیمان بن صرد

"شك خواص، پایه‌ى حركت صحیح جامعه‌ى اسلامى را مثل موریانه می‌جود. اینى كه خواص در حقایق روشن تردید پیدا كنند و شك پیدا كنند، اساس كارها را مشكل می‌كند!" این بخشی از سخنان رهبر انقلاب است كه چندی پیش خطاب به مبلغان محرم ایراد شده است. ایشان در این سخنان، با نگاهی به تجربیات تاریخی صدر اسلام، بار دیگر به حساسیت نقش خواص در برهه‌های تاریخ‌ساز اشاره كردند.
آن‌چه در پی می‌آید مروری كوتاه بر چند برهه‌ی حساس و تاریخی از زندگی سلیمان بن صرد خزایی صحابی بزرگ سه امام اول شیعه است كه به دلیل شك و كندی در تشخیص حق، به جهاد در ركاب سیدالشهداء(ع) در كربلا نرسید؛ گرچه بعدها رهبر قیام توابین در خون‌خواهی حسین(ع) شد و به شهادت رسید. ***
سلیمان كه بود؟

در دوران جاهلیت نامش "یسار" بود و این پیامبر اكرم(ص) بود كه پس از اسلام، نام "سلیمان" را بر او گذاشت. قبیله‌ی او خزاعه، از بزرگ‌ترین قبایل عراق بود و از دیرباز جایگاهی ویژه در میان عرب داشت. دعبل، شاعر نام‌دار اهل بیت و عمرو بن حِمَق، مجاهد بزرگ كه به دست معاویه به شهادت رسید نیز از قبیله‌ی خزاعه‌اند.
فضل بن شاذان، سلیمان بن صرد را از تابعین و زاهدان بزرگ معرفی می‌كند و صاحبان تراجم نیز او را به فضل و دین و شرف و عبادت ستوده‌اند.1 احادیث سلیمان از رسول خدا حتی در منابع مهم روایی اهل سنت- مانند صحیح بخاری و صحیح مسلم- نقل شده است. از این رو سلیمان نزد اهل سنّت نیز شخصیت والایى دارد. ذهبى در سیر اعلام النبلاء پس از تجلیل بسیار از سلیمان، درباره‌ی او مى‌نویسد: "سلیمان موفق نشد و نتوانست حسین را یارى كند، چرا كه در زندان بود!"2
اما اندیشمندان در این‌‌باره هم‌رأی نیستند. بسیاری از آن‌ها مانند صاحب كتاب اُسدالغابة معتقدند تردید سلیمان در پیوستن به حسین(ع) موجب شد او فرصت همراهی با امام را از دست بدهد. برای شناخت بیشتر از شخصیت سلیمان بن صرد و بررسی ریشه‌های تردید وی، به واكاوی برهه‌هایی دیگر از زندگی سیاسی وی می‌پردازیم.

در كنار امیرالمؤمنین(ع)

سلیمان رئیس قبیله‌ی خزاعه، پیرمردی 63 ساله بود كه بیعت با علی(ع) پس از عثمان مطرح شد. سن، تجربه، پیشگامی در پذیرش اسلام، همراهی پیامبر و زهد، موجب شد قبیله‌ی خزاعه از او فرمان‌بری و پس از بیعت سلیمان بن صرد با حضرت علی(ع)، آن‌ها نیز با آن حضرت بیعت كنند.
از نامه‌ای كه حضرت علی علیه السلام به او در "جبل" نوشته، معلوم می‌شود كه او در زمان حكومت حضرت، فرماندار آن‌جا و یكی از كارگزاران آن امام بود. اگرچه شركت همیشگی او در ركاب امیرالمؤمنین در منابعی مانند تاریخ ابن اثیر ذكر شده ولی دیدگاه شیخ طوسی و دیگران از جمله نویسنده‌ی "وقعة صفین"، شاهدی بر تمرد او از حضور در جنگ جمل است.
"منقرى" تخلف او را چنین گزارش كرده است: پس از آمدن على(ع) از جنگ جمل به كوفه، سليمان بن صرد به حضور ايشان رسيد. على(ع) او را مورد نكوهش قرار داد و فرمود: "تو در نصرت من ترديد و درنگ كردى؛ حال آن كه تو، به گمان من بيش از هركس ديگر سزاوار تقويت و استظهار من بودى! چه چيز تو را از كمك به اهل بيت پيامبر(ص) بازداشت؟ چرا به آنان كمك نكردى؟" سليمان گفت: "اى اميرمؤمنان! از گذشته‌ها بگذر و مرا به خاطر گذشته سرزنش مكن و دوستى مرا نگهدار و مرا اندرز ده. هنوز كارهايى در پيش است كه مى‌توانى ضمن آن، دوستانت را از دشمنانت بازشناسى!" پس سليمان خاموش شد و اندكى نشست. آنگاه برخاست و به مسجد نزد حسن بن على رفت و گفت: "آيا جا دارد از اميرمؤمنان به خاطر سرزنش و ملامتش شگفت زده نشوم؟" حسن(ع) به او فرمود: "همواره كسانى مورد نكوهش قرار مى‌گيرند كه به دوستى آن‌ها اميد مى‌رود!" سليمان گفت: "هنوز كارهايى فرا رو داريم كه در آن به نيزه‌هاى رخشان و شمشيرهاى آخته و رزم‌آورانى چون من نياز است؛ پس عدم حضور مرا در آوردگاه نبرد تبقيح نكنید و به اخلاص من ترديد روا مداريد." حسن(ع) به او گفت: "خدا تو را مشمول الطاف خود كند! ما نسبت به تو بدگمان نيستيم!"3 حتی شيخ طوسى طبق آنچه از امام حسن(ع) نقل شده، مى‌گويد: "سلیمان بهانه‌اى دروغين براى عدم شركت خود ذكر كرده است!"
4
به هر حال در جنگ صفین، سلیمان بن صرد از فرماندهان سپاه امیرالمؤنین شد. سلیمان در نبردهای تن به تن در صفین، "حوشب ذوالظلم" قهرمان شامی را به هلاكت رساند و پس از نیرنگ عمرو عاص در به نیزه زدن قرآن‌ها و مسئله‌ی حكمیت، به امام عرض كرد: "ای امیرمؤمنان، اگر یاورانی داشتم، هرگز این طومار (عهدنامه) نوشته نمی‌شد. سوگند به خدا، میان نیروها رفتم تا نظر آن‌ها را به جنگ با معاویه- كه نظر همه‌ی آنان قبل از حكمیت بود- برگردانم؛ ولی جز اندكی، كسی به یاری‌ام نیامد."5
آنگاه امام به چهره‌ی خسته و خونین سلیمان نگاه كرد و این آیه را تلاوت فرمود: "فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلاً؛ بعضی پیمان خود را به آخر رساندند و برخی دیگر در انتظارند و هرگز تغییری در پیمان خود نداده‌اند."6 سپس به او گفت: "سلیمان! تو از افرادی هستی كه در انتظار شهادت به سر می‌بری و هرگز تغییری در عهد و پیمان خود نمی‌دهی!"
سلیمان در رمضان سال 40 هجری به فرماندهی سپاه حضرت برای جنگ با معاویه منصوب گردید. گرچه پیش از حركت سپاه، امیرالمومنین در سپیده‌دم 19 رمضان ضربت خورد و به شهادت رسید.
در دوران امام حسن(ع)
سلیمان از شیعیان امام حسن مجتبی علیه‌السلام شمرده می‌شد و در سخت‌ترین شرایط در حلقه‌ی اول یاران ایشان بود. اما ابن قتیبه‌ دینورى در الإمامه و السیاسة گزارش جالبی از برخورد تند سلیمان با امام پس از پذیرش صلح با معاویه، می‌دهد: سلیمان بن صرد كه بزرگ و رئیس اهل عراق بود و در جریان صلح در كوفه حضور نداشت، نزد حسن بن على آمد. چون بر حسن وارد شد، گفت: "سلام بر تو اى خواركننده‌ى مؤمنان!" حسن جواب سلام داد و سپس گفت: "حال بنشین؛ پدرت آمرزیده باد!" سلیمان نشست و گفت: "ما پیوسته در تعجبیم كه چگونه با معاویه بیعت كردى با این‌كه صدهزار جنگ‌جو از اهل عراق با تو بودند و همه حقوق‌بگیر؛ با همین اندازه فرزندان و غلامانشان؛ غیر از شیعیان تو از اهل بصره و حجاز!
از آن‌جا كه صلح در ظاهر عقب‌نشینی اما به واقع عامل عزت شیعیان و شكست‌ناپذیری ابدی آنان شد؛ امام با بردباری در برابر سلیمان بن صرد، فرمود: "سوگند به خدا! اگر زیر دست و در عافیت باشید، نزد من محبوب‌تر است از این‌كه عزیز باشید و كشته شوید."7
اما سليمان بن صرد به خاطر اين‌كه امام حسن(ع) وثيقه‌اى براى اجراى شرايط صلح از معاويه نگرفته و براى خود سهمى از بيت‌المال قرار نداده، اعتراض كرد. البتّه اين اعتراض بعد از زير پا گذاشتن شرايط صلح از سوی معاويه بود. سلیمان- گرچه در نهایت تسليم نظر امام است- پيشنهاد مى‌كند كه والى معاويه را از كوفه بيرون كنند و قدرت را در كوفه به دست بگيرند. اما امام مجتبى(ع) برای حفظ خون مؤمنان، سكوت را ترجيح مى‌دهند.
گرچه برخی در صحت انتساب الإمامة و السیاسة به ابن قتیبه تردید كرده‌اند، اما متن كامل گفت‌وگو میان امام و سلیمان را سید مرتضى(ره) در تنزیه الأنبیاء، ابن شهر آشوب در مناقب و مجلسى در بحارالأنوار نقل كرده‌اند. همچنین برخی دیگر از یاران بزرگ و معروف امام حسن(ع) همچون حجر بن عدی، نیز رفتار مشابهی در برابر پذیرش صلح از سوی امام نشان دادند. در روایتى كه از سیدمرتضى(ره) نقل شده: پس از ماجراى صلح، حجر بن عدى نزد آن حضرت آمد و با اعتراض به ایشان گفت: "سودت وجوه المؤمنین‏؟ روى مؤمنان را سیاه كردى؟" امام(ع) در پاسخش فرمود: "ما كل احد یحب ما تحب و لا رأیه كرأیك و إنما فعلت ما فعلت ابقاء علیكم‏؛ این‌طور نیست كه همه‌ی افراد، چیزى را كه تو مى‏خواهى بخواهند و یا مثل تو فكر كنند و من كارى را كه انجام دادم جز به خاطر حفظ جان و ابقاى شما نبود!"
شور دعوت از حسین(ع)
هنگامی كه خبر شهادت امام حسن(ع) به كوفه رسید، بزرگان شیعه در خانه‌ی سلیمان بن صرد جمع شدند و نامه‌ای در مقام عرض تسلیت به برادرش امام حسین علیه‌السلام نوشتند. همچنین شیعیان كوفه بار دیگر بعد از مرگ معاویه در خانه‌ی سلیمان جمع شده و در مورد فوت معاویه و بیعت یزید به مشورت پرداختند.
سلیمان به آن‌ها گفت: "ای جماعت شیعه! بدانید كه معاویه ستمكار از دنیا رفت و یزید شرابخوار به جای او نشست. حسین بن علی علیه‌السلام با او بیعت نكرده و به طرف مكه رفته است. شما كه شیعه‌ی او هستید و پدرانتان نیز از شیعیان او بوده‌اند، اگر می‌خواهید با دشمنان او جهاد كنید و او را یاری كنید، به او نامه بنویسید و او را بخوانید!"
حبیب‌بن مظاهر گفت: "اگر ضعف و جبن بر شما غالب است و در یاری او سستی خواهید ورزید و آنچه شرط نیك‌خواهی و متابعت است به عمل نخواهید آورد، او را فریب ندهید و در مهلكه‌اش نیافكنید." شیعیان پاسخ گفتند: اگر او به سوی ما بیاید، همگی با او بیعت خواهیم كرد و در یاری او با دشمنانش جان فشانی‌ها به ظهور خواهیم رسانید.
حبیب‌، سلیمان و دیگران، نامه‌ای به امام حسین علیه‌السلام نوشته و آن حضرت را به كوفه دعوت كردند: "یابن رسول الله! ما در این وقت امام و پیشوایی نداریم! به سوی ما توجه نما و به شهر ما قدم رنجه فرما تا آن‌كه شاید از بركت جناب شما، حق تعالی حق را بر ما ظاهر گرداند. نعمان بن بشیر حاكم كوفه در قصرالإماره در نهایت ذلت نشسته و خود را امیر جماعت دانسته؛ لكن ما او را امیر نمی‌دانیم و به امارت نمی‌خوانیم و به نماز جمعه او حاضر نمی‌شویم و در عید با او به جهت نماز بیرون نمی‌رویم. اگر خبر به ما رسد كه حضرت تو متوجه این صواب گردیده، او را از كوفه بیرون می‌كنیم تا به اهل شام ملحق گردد."8 این نامه را دو پیك، با شتاب به محضر امام كه آن زمان در مكه بود، رساندند.
امام حسین(ع) مسلم را برای بررسی اوضاع به كوفه فرستاد و طی پیامی خطاب به مردم كوفه، چنین نوشت: "من تمام مقصود و هدفی را كه ذكر كرده بودید فهمیدم. بیشتر سخن شما این بود كه: ما را امام و پیشوایی نیست، پس بشتاب! شاید خدا ما را به واسطه تو بر هدایت، هماهنگ و مجتمع كند. اینك، من برادرم، عموزاده‌ام و شخص مورد اعتمادم از خانواده‌ی خویش- مسلم بن عقیل- را به سوی شما فرستادم و او را مأمور كردم كه از حال شما و از كار و نظرتان به من گزارش بفرستد. اگر به من چنین گزارش دهد كه رأی بزرگان و صاحبان فضل و خرد شما، همانند چیزی است كه قاصدان شما گفتند و در نامه‌های شما نوشته شده، به خواست خدا به‌زودی به سویتان خواهم آمد. به جانم سوگند پیشوا و امام، تنها و تنها كسی است كه به كتاب خدا حكم و عمل كند و به قسط رفتار نماید و به حق، گردن بنهد و خود را وقف و پایبند فرمان خدا سازد. والسلام."9
سلیمان، رهبر توابین
با آن‌كه سلیمان در حركت مسلم بن عقیل نیز فعالیت داشت، از یاری كنندگان امام حسین(ع) در كربلا نبود. برخی گفته‌اند هنگامی كه ابن زیاد از مكاتبه‌ی مردم كوفه با امام اطلاع یافت، سلیمان و عده‌ای از شیعیان مانند ابراهیم فرزند مالك اشتر را زندانی كرد. در نتیجه یاران سلیمان نیز از همراهی امام حسین(ع) خودداری كردند. اما بعد از شهادت حضرت سیدالشهدا گروه زیادی از آنان خود را سرزنش كرده و از این‌كه امام را یاری نكردند، پشیمان شدند. آن‌ها برای جبران این تقصیر، به رهبری سلیمان بن صرد، به عنوان توابین هم‌قسم شدند تا به خون‌خواهی سومین امام قیام كرده و كشندگان او را به مجازات برسانند.
اما گروهی دیگر بر این باورند كه سلیمان در آخرین لحظه‌ها برای تصمیم نهایی در پیوستن به امام، تردید و تعلل كرد و فرصت ناب این همراهی را از دست داد. علاوه بر این‌كه تردید سلیمان، مسبوق به سابقه- در جریان فتنه‌ی جمل- است، مهم‌ترین شاهد این ادعا سخنان سلیمان در میان گروهی از شیعیان كوفه است كه پشیمان از عدم همراهی با سیدالشهداء، در خانه‌ی او گرد آمده بودند: "با این گناه كه ما كردیم، خدا را به خشم آوردیم. كسی نزد زن و فرزند خود نرود، تا خدا را خشنود سازد... ما در محضر خدا هیچ عذری نداریم. ما حسین بن علی را یاری نكردیم و چاره‌ای جز این نیست كه قاتلان آن حضرت را بكشیم. اگر چنین كردیم، شاید خداوند از ما بگذرد!"10
حاضران رهبری امر را به عهده سلیمان بن صرد گذاشتند. سلیمان نیز به شیعیان مدائن نامه نوشت و آنان را دعوت به قیام كرد؛ كه آن‌ها هم پذیرفتند. سلیمان نامه‌های دیگری هم نوشت و مردم را به خون‌خواهی دعوت كرد. عده‌ی زیادی دعوت او را پذیرفتند تا آن‌جا كه در كوفه، شعار "یالثارات الحسین" به آسمان بلند شد.
مرحوم سیدجعفر شهیدی معتقد است: "خواندن حسین(ع) با چنان شور و اصراری و پذیرفتن نایب وی با چنان گرمی و هیجان و رها كردن وی در چنگ دشمن با چنان ناجوانمردی و نامردی و از همه مهم‌تر زبونی عراق در مقابل شام، خاطر احساساتی مردم این سرزمین را آسوده نمی‌گذاشت. مردم كوفه همین كه شنیدند یزید مُرده و می‌توانند نفسی بكشند، از نو دست به كار شدند."11
بنابراین توابین هم براى مبارزه با دشمنان اهل بیت(ع) و قاتلان شهداى كربلا و هم براى جهاد با نفس و مبارزه با شیطان‏هاى نفسانى و جبران قصور و كوتاهى‏هاى واقعه عاشورا، قیام خویش را از سال 61 قمرى آغاز و به تدریج فراگیر نمودند. سلیمان و یارانش گرچه از سال 61 تصمیم به خون‌خواهی گرفتند و مردم را به‌طور مخفیانه دعوت به این كار می‌كردند اما پس از مرگ یزید و به قدرت رسیدن مروان بن حكم در شام و عبدالله بن زبیر در حجاز كه اوضاع حكومت سست شد، مردم را آشكارا به این كار فراخواندند.
توّابین به رهبری سلیمان، با شهادت‏طلبى و كشته شدن در راه خدا، درصدد تطهیر روح خود بودند و از این راه، مى‏خواستند بر حكومت بنى‏امیه و قاتلان امام حسین(ع) بتازند و از آنان انتقام گیرند. سرانجام سلیمان با هم‌پیمانانش در سال 65 هجری قمری، قیام كرده و با آمدن عبیدالله بن زیاد از شام به عراق، به طرف كربلا آمده و در ماه "ربیع الاخر" به قبر امام حسین علیه السلام رسیدند. در آن‌جا فراوان گریستند و همگی توبه كرده و از خدا آمرزش خواستند.
توابین یك شبانه روز در كربلا ماندند تا آن‌كه عده زیادی به آن‌ها ملحق شدند. بعد از رسیدن به منطقه‌ی "عین الورده" لشگر شام مقابل آن‌ها قرار گرفته و نبرد سختی آغاز شد. در ابتدای جنگ، پیروزی با توابین بود ولی چون دائماً به لشكر شام، سپاه اضافه می‌شد، كم‌كم سلیمان با سپاهش، محاصره شدند. رجزهای سلیمان در میدان این نبرد نیز، گمان آزادی و در عین حال تردید او در همراهی با حسن(ع) را بیش از پیش تقویت می‌كند. مورخان نوشته‌اند هنگامی كه سلیمان با سپاهى سنگین از دشمن رو‌به‌رو شد، از اسب پایین آمد و غلاف شمشیرش را شكست. سپس شمشیرش را برهنه كرد و به یاران خود گفت: "اى بندگان خدا! هر كسى مى‏خواهد كه بامداد فردا در نزد پروردگارش باشد، از گناه و جرمش توبه كند و به پیمان خویش وفا نماید، با من بیاید."
سلیمان بن صرد خزاعی در حالی كه در این جنگ 93 ساله بود، توسط "حصین بن نمیر" به شهادت رسید. اندكی بعد "مسیب بن نجبه" یار دیرین او نیز شهید شد و یكی از سپاهیان شام، سر او و مسیب را نزد مروان حكم به شهر شام برد. تنها «رفاعة بن شداد بجلى» همراه با گروه اندكی از توابین، از تاریكى شب استفاده كرد و با رهاندن خود از مهلكه، به كوفه برگشت. او بعدها در قیام مختار شركت نمود.
***
با نگاهی به این تاریخچه‌ی فشرده‌ از زندگانی سیاسی سلیمان بن صرد خزاعی به عنوان یكی از برجسته‌ترین یاران ائمه علیهم‌السلام می‌توان دریافت كه تنها دلیل عدم همراهی برخی خواص اهل حق با ولایت در مواقع حساس، دنیاگرایی، عقده و كینه، حب مقام و... نیست. بلكه گاه یك اشتباه در فهم یا لحظه‌ای تردید و شك در پیوستن به جبهه‌ی حق، می‌تواند باعث غربت حق و حقیقت در جامعه شود. چه بسا هنگامی كه این خواص و نخبگان به خود می‌آیند و از كرده‌ی خود پیشمان می‌شوند، كار از كار گذشته باشد!

پی‌نوشت:
1. رجال الكشى؛ ص 39 و جامع الرواة؛ حرف س؛ ج 1؛ ص 381/ البته اگر سلیمان از تابعين باشد، رسول خدا(ص) را درك نكرده است.
2. سیر اعلام النبلاء؛ ج 3؛ ص 395
3. وقعة صفين؛ ص 6
4. رجال ‌الطوسى؛ ص 43
5. وقعه صفين؛ ص 519
6. سوره احزاب؛ آيه 23
7. نگاه كنید به الإمامه و السیاسة؛ صص 151 تا 163
8. الإرشاد؛ شیخ مفيد؛ صص 204 و 203
9. همان
10. تاریخ تحلیلی اسلام؛ شهیدی، سید جعفر؛ ص 206
11. همان

نمايي از صحنه عاشورا ( بُرشى از يک رمان واره )

2009-12-25T14:11:00.001+03:30

لحظه کوچ فرا رسيد. آخرين سبطِ پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله) چشمان درخشنده‏اش را در رملستان بى کرانه، تا افق چرخاند. زنان و کودکان از خيمه‏ها بيرون آمدند. چشم‏هاى اندوهگين به آخرين مرد خيره شده بود، يا به آخرين زنجيره‏هاى اميد. حسين(عليه‏السلام)، تاريخ و انسان را مخاطب خويش ساخت و با تمامى وجود آواز برآورد:

ـ آيا پاسدارى هست که از حرم رسول خدا (صلى‏الله‏عليه‏وآله) پاسدارى کند؟ آيا خداپرستى هست که در مورد ما از خدا بهراسد؟

آوايش گريه‏ها و مويه‏ها را درهم آميخت و در اشک و خون غوطه‏ور ساخت. جوانِ از پا افتاده از بيمارى، برخاست... به سختى خود و شمشيرش را مى‏کشيد. بر عصا تکيه داده بود. جوانى که پدرش او را براى زمانى ديگر نگه داشته بود.

حسين (عليه‏السلام)، با صداى بلند از خواهر خواست:

ـ او را نگه داريد تا زمين از تبار محمد (صلى‏الله‏عليه‏وآله) تهى نماند.

اندوه بسان دسته‏هاى کلاغ ميان خيمه‏ها پرسه مى‏زد؛ روى دل‏هاى غمگين مى‏نشست و وقوع فاجعه را خبر مى‏داد.

حسين (عليه‏السلام) براى وداع ايستاد؛ وداع با جهان. خورشيد با شعله‏هايش زمين را پوشانده بود و فرات جارى بود. و باد مى‏توفيد و به دوردست‏ها مى‏گريخت ؛ ديوانه از کوچ، خسته از سفر.. و حسين (عليه‏السلام) تن پوش عروج پوشيده بود و بر سرش عمامه‏اى گلگون. جامه پيامبر را پوشيده و شمشيرش را به کمر بسته بود.

قبايل با ديدنش ديوانه مى‏شوند و در ژرفاى وجودشان حسّ انتقام شعله مى‏کشد و چشمانشان به شوق غارت مى‏درخشد.

حسين (عليه‏السلام) لباسى بى‏ارزش مى‏طلبد تا زير جامه‏اش بپوشد. لباس زير کوتاهى برايش مى‏آورند. آن را با گوشه شمشيرش کنار مى‏زند:

ـ اين لباس اهل ذمه? است.

و سرانجام لباسى قديمى برگزيد، با شمشير پاره‏اش کرد و زير لباسش پوشيد.

قبايل براى کشتن نوه پيامبر مهيّا مى‏شوند، و او با کودکان و زنان خداحافظى مى‏کند.

شيرخواره‏اش را در آغوش مى‏کشد، مى‏بوسدش و با دريغ نجوا مى‏کند:

ـ درود باد رحمت خدا از اين مردم که جدّ تو مصطفى (صلى‏الله‏عليه‏وآله)، دشمن آنان است.

لب‏هاى کوچک شيرخواره در جستجوى آب بودند، و فرات از آب موج مى‏زد و بسانِ مارى در دل بيابان پيچ و تاب مى‏خورد و ره مى‏سپرد. حسين (عليه‏السلام) گام پيش نهاد و کودک تشنه را با خويش آورد:

ـ آيا قطره آبى نيست؟

تيرى از کمان نيرنگ رها شد که پيکانش پيک مرگ بود.

خون زلال شيرخواره، سينه حسين (عليه‏السلام) را فرامى‏گيرد. پدر، مشتش را از فواره خون پُر مى‏کند و به آسمان مى‏پاشد. پشنگِ خون، عروج مى‏کنند و پرده‏هاى دور گست را مى‏شکافد.

حسين زمزمه کرد: «آن چه اين حادثه را بر من آسان مى‏کند، آن است که در برابر چشمِ پروردگار است. خداوندگارا! تو گواه بر مردمى هستى که شبيه‏ترين مردم به پيامبرت محمد (صلى‏الله‏عليه‏وآله) را کشتند.

نمادى فرشته گون از برابرش مى‏گذرد. از بال‏هايش عطر بهشت مى‏وزد:

ـ او را رها کن حسين(عليه‏السلام)! برايش در بهشت دايه‏اى است.

بسانِ تندبادى خشماگين، حسين به طرف کوفيان شتافت و آنان را به خاک انداخت:

من حسين(عليه‏السلام) پسر على(عليه‏السلام) هستم.

سوگند خورده‏ام کرنش نکنم...

پسر سعد که رؤياهايش را بر باد رفته مى‏ديد فرياد برآورد: «اين پسر کسى است که عرب‏هاى بسيارى را کشته است! از هر سوى بر او حمله بريد.»

کوفيان بر ضد او همدل و همدست شدند و هزاران تير به سوى او روانه شد و ميان او و خيمه‏ها فاصله افکند.

آخرين بازمانده رسول بانگ برآورد: «اى پيروان خاندان ابوسفيان! اگر دين نداريد و از روز واپسين نمى‏هراسيد، پس در دنياى خويش آزاده باشيد و به حَسَب و نَسَب خويش باز گرديد اگر گمان مى‏بريد عرب هستيد!»

شمر فرياد زد: «پسر فاطمه(عليهاالسلام)! چه مى‏گويى؟»

ـ من با شما مى‏جنگم و زنان را در اين ميان گناهى نيست. پس سرکشان و نادانان را تا لحظه‏اى که زنده هستم از تعرّض به حرمم باز داريد.

ـ قبول.

دشمنان، آهنگ او کردند. حسين(عليه‏السلام) تشنه، موج‏هاى نيرنگ را مى‏راند... مى‏جنگد. پايدارى مى‏ورزد و سرهاى کفرپيشگان را به خاک مى‏افکند. به شدت تشنه است و فرات با چهار هزار يا افزونتر محاصره شده. فرات آبش را بر کناره‏ها مى‏پاشد و چارپايان به آن نزديک مى‏شوند و حسين(عليه‏السلام) در جستجوى جرعه‏اى آب است.

پسرِ «يغوث» که در جمع دشمنان بود ـ گفت: «سوگند به خداوندگار، هرگز شکست خورده‏اى را نديدم که فرزندان و خاندان و يارانش کشته شده باشند؛ اما استوارتر و دليرتر از حسين(عليه‏السلام) باشد».

حسين(عليه‏السلام) بر آنان هجوم مى‏بُرد ؛ و آنان از برابرش مى‏گريختند و کسى را ياراى پايدارى در مقابل او نبود.

حسين(عليه‏السلام) دشمنان را شکست مى‏دهد. فرات را به چنگ مى‏آورد و اسبش را ميان آب‏هاى خروشان مى‏راند. موج‏ها در پرتو خورشيد مى‏درخشند. اسب خنکاى آب را حس مى‏کند. سرخم مى‏کند تا بنوشد و سيراب شود.

صاحب اختيار فرات به اسب ـ که از تبار اسب پيامبر(صلى‏الله‏عليه‏وآله) بود ـ گفت: «تو تشنه کامى و من تشنه کام، و تا تو ننوشى، من نمى‏نوشم.»

اسب سربرآورد و از اين کار سرباز زد. سوار دست دراز کرد تا مشتى آب برگيرد؛ مردى از مردان قبايل بانگ زد: «آيا از نوشيدن آب لذت مى‏برى، در حالى که حَرَمت را هتک مى‏کنند.»

حسين(عليه‏السلام) آب را ريخت و به سوى خيمه‏ها رهسپار شد. چهره‏هاى هراسان شکفتند. اميد برگشته بود.

زنان و دخترکان در گردش حلقه زدند و به او آويختند. خورشيد در سراشيبى غروب بود و حسين(عليه‏السلام) با آن کوچ مى‏کرد. با خاندانش خداحافظى کرد. برگى از دنياى فردا را برايشان آشکار ساخت و سطرهايى از دفتر روزگاران را برايشان خواند:

ـ مهياى آزمون باشيد و بدانيد پروردگار بلند مرتبه حامى شماست و به زودى شما را از شرّ دشمنان رهايى مى‏بخشد و فرجام کارتان را بهروزى قرار مى‏دهد. دشمنانتان را به انواع شکنجه‏ها عذاب مى‏کند و شما را به عوض اين ناگوارى، به انواع نعمت‏ها پاداش مى‏دهد. پس زبان به شکوه مگشاييد و سخنى بر زبان مياوريد که از اجرتان بکاهد.

دخترش سکينه را در جمع وداع کنندگان نيافت. وى را تنها در خيمه يافت که در خلسه فرو رفته بود و به راهِ شگفت پدر مى‏انديشيد.

مردى که رؤياى عبور از سد پيکر حسين(عليه‏السلام) بود فرياد برآورد: «در فرصتى که به خويش و خاندانش مشغول است بر او يورش بريد.»

کوفيان پيکان‏هاى زهرآلود مى‏افکندند که خيمه‏ها را مى‏دريد و در لباس زنان فرو مى‏رفت. زنان مى‏گريختند. چشم‏ها به حسين(عليه‏السلام) خيره شده بود. آخرين مرد بازمانده از تبار رسول چه خواهد کرد؟... حمله آغاز شد. تاريخ از نَفَس افتاد، مى‏دويد و به رکاب حسين(عليه‏السلام) مى‏آويخت، و حسين(عليه‏السلام) از تاريخ پيشى مى‏گرفت و تاريخ، حيران در دلِ رملستان ايستاده بود.

کوفيان، هراسان در برابرش مى‏گريختند و رگبار تيرها از هر سو او را در بر گرفته بود. و حسين(عليه‏السلام)، بر مرگ چيره مى‏شد. ديوار زمان‏ها را فرو مى‏ريخت و از قرن‏ها عبور مى‏کرد.

روح بزرگ، آهنگ خروج از بدن زخمى حسين(عليه‏السلام) داشت. زخم‏ها چون چشمه‏هاى زاينده، شنزار تشنه را سيراب مى‏کرد... و فرات دريغ از قطره‏اى آب، تلاش در گريز داشت.

ـ اى حسين(عليه‏السلام)! آيا فرات را بسانِ سينه ماران نمى‏بينى؟ از آن نمى‏نوشى تا از تشنگى جان سپارى!

«ابوحتوف» تيرى به پيشانى او افکند. تير را از پيشانى بيرون کشيد و خون از جبينِ آسمان ساى ا و جوشيد.

مردِ تنها، نجوا کرد:

ـ خداوندگارا! مرا در ميان بندگان سرکش مى‏بينى. پروردگارا! تعدادشان را به شما آر، آنان را نابود کن و يک تن از آن‏ها را بر پهنه خود باقى مگذار و هرگز نبخششان.

و آن گاه با تمامى وجود فرياد بر آورد:

ـ اى امتِ سرکش! بعد از پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله) با تبارش رفتارى بد داشتيد. زمانى که مرا بکشيد، کشتن ديگرى برايتان آسان مى‏شود و حرمتى باقى نمى‏ماند. اميدوارم که خدايم با شهادت، مرا گرامى بدارد و به خاطر من از شما ـ از جايى که نمى‏فهميد ـ انتقام گيرد.

گرگى از ميان قبايل زوزه کشيد:

ـ اى پسر فاطمه(عليهاالسلام)! چگونه خدا به خاطر تو از ما انتقام مى‏گيرد؟

ـ شوربختى ميان شما مى‏افکند و خونتان را مى‏ريزد و سپس انواع عذاب بر شما فرو مى‏ريزد.

خون از بدن بى رمق حسين مى‏تراود. خون بسيارى که زمين را رنگين مى‏کند.

حسين(عليه‏السلام) ايستاد تا دمى بياسايد. مردى از قبايل، سنگى به سويش افکند و خون از پيشانى‏اش جوشيد.

خواست با گوشه لباس از خونريزى پيشانى پيشگيرى کند اما تيرى با سه پيکان بر قلبش نشست. تير به قلبِ کوه ايمان اصابت کرد. پايان رنج و آغاز کوچ به دنياى آرامش.

حسين(عليه‏السلام) از درد ناليد:

ـ بسم الله و بالله و على مله رسول الله.

آن گاه فروتنانه چهره‏اش را به سوى آسمان گرفت:

ـ پروردگارا! تو مى‏دانى اينان مردى را مى‏کشند که جز او زاده دختر پيامبرى بر پهنه خاک نيست!

حسين(عليه‏السلام) دستش را از خون پُر مى‏کند و به آسمان مى‏پاشد و بانگ بر مى‏آورد:

ـ آن چه اين حادثه را بر من آسان مى‏کند، آن است که برابر چشم خدا رخ مى‏دهد.

بار ديگر، حسين(عليه‏السلام) مشت خود را از خون پُر مى‏کند و موى سر و محاسن خود را خضاب مى‏نمايد و مهياى کوچ مى‏شود:

ـ اين گونه با خدا و جدم رسول خدا(صلى‏الله‏عليه‏وآله) ديدار مى‏کنم...

و آن‏گاه بدنش سست شد و چون ستاره‏اش خاموش بر خاک افتاد

حسین وارث رنج آدم تا خاتم علیهم السلام

2009-12-25T13:46:00.003+03:30

مردی از خانه فاطمه بیرون آمده است . مدینه را می نگرد و مسجد پیامبر را و مکه ابراهیم را و کعبه ی به بند نمرود کشیده را و اسلام را و پیام محمد (ص) را و کاخ سبز دمشق را و در بندکشیدگان را و ...

مردی از خانه فاطمه بیرون آمده است . بار سنگین همه این مسئولیت ها بر دوش او سنگینی می کند .

او، وارث رنج بزرگ انسان است . تنها وارث آدم، تنها وارث ابراهیم و... تنها وارث محمد ! و...

مردی تنها !

اما نه، دوشادوش او زنی نیز از خانه فاطمه بیرون آمده است، گام به گام او ، نیمی از بار سنگین رسالت برادر را بر دوش خود گرفته است .

مردی از خانه فاطمه بیرون آمده است، تنها و بی کس ، با دست های خالی ، یک تنه به روزگار وحشت و ظلمت و آهن یورش برده است . جز مرگ سلاحی ندارد اما او فرزند خانواده ای است که "هنر خوب مردن" را در مکتب حیات خوب آموخته است .

در این جهان هیچکس نیست که همچون او بداند که :"چگونه باید مرد ؟"

آموزگار بزرگ "شهادت" اکنون برخواسته است تا به همه آنها که جهاد را تنها در "توانستن"می فهمند و به همه آنها که پیروزی بر خصم را تنها در "غلبه"می دانند، بیاموزد که :"شهادت" نه یک "باختن" که یک "انتخاب" است .

و حسین وارث آدم که به بنی آدم زیستن داد و وارث پیامبران بزرگ که به انسان، "چگونه باید زیست" را آموخت .

اکنون آمده است تا در این روزگار به فرزندان آدم "چگونه باید مرد" را بیاموزد .

عید غدیر در کلام رهبری

2009-12-06T02:07:00.001+03:30

مقام معظم رهبری، حضرت آیت اللّه خامنه ای درباره عید غدیر فرموده است: «روز عید غدیر که به نام عید ولایت نامیده می‌شود،... روزی است که مفهوم ولایت اسلامی، به وسیله پیامبر اکرم یک مصداق روشن و عینی پیدا کرد. برای کسانی که می‌خواهند از... اسلام نمونه ای ذکر بکنند، بهترین نمونه، همان کسی است که نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله او را به الهام الهی و به دستور پروردگار عالم، برای منصب عظیم ولایت آن روز معیّن فرمود. ولایت که عنوان حکومت در اسلام و شاخصه نظام اجتماعی وسیاسی برای اسلام است، یک معنای دقیق و ظریفی دارد که معنای اصل ولایت هم همان است و آن عبارت است از پیوستگی، پیوند، در هم پیچیدن و در هم تنیدگی؛ این معنای ولایت است».

عید غدیر، عید بسیار بزرگ و خاطره عظیم تاریخی است.

ولایت معنای ظریفی دارد که عبارت است از پیوستگی، پیوند، در هم پیچیدن و در هم تنیدگی؛ این معنای ولایت است

در کار غدیر باید هدف را مشخص کرد. بنشینید و واقعا روی مسائل فکر کنید. برای این کار وقت بگذارید.

در کار فرهنگی غدیر، باید مانند علامه امینی و مرحوم سیدشرف الدین کار کرد که الغدیر و المراجعات را تحویل دادند.

کسانی به درد کار غدیر می خورند که اهل این کار باشند؛ کار در مورد غدیر باید عمیق و گسترده باشد.

کار در مورد غدیر، کاری بزرگ و پر جاذبه است.

کار در موضوع غدیر باید پیوسته و دائم باشد و در مورد غدیر باید متخصص تربیت کرد.

عید غدیر، عید ولایت است، عید سیاست است، عید دخالت مردم در امر حکومت است، عید آحاد ملت و امت اسلامی است.

[عید غدیر]، حقیقتا روز بزرگ و عید تعیین کننده و عظیم القدری است.

اگر جرأت داری غدیر را نپذیر

2009-12-06T01:56:00.004+03:30

شخصی به نام حارث بن نعمان فهری که با امام علی علیه السلام دشمنی می‌ورزید، سوار بر شتر به پیش آمد و گفت «ای محمد، ما را به خدا خواندی، پذیرفتیم؛ نبوت خود را مطرح کردی، لااله الّا اللّه و محمد رسول اللّه گفتیم؛ ما را به اسلام دعوت کردی، پذیرفتیم؛ گفتی نماز درپنج وقت بخوانید، خواندیم؛ به زکات و روزه و حج و جهاد سفارش کردی، اطاعت کردیم، حال پسرعموی خود را امیر ساختی، نمی‌دانیم این حکم از طرف خداست یا با اراده شخصی تو پیدا شده است؟ رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: به خدایی که جز او خدایی نیست این حکم از طرف اوست و من وظیفه ای جز ابلاغ آن نداشتم. حارث بن نعمان پس از شنیدن این جواب، خشمناک شده، سر به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا، اگر آنچه محمد درباره علی می‌گوید، از طرف تو و به امر توست، سنگی از آسمان بر من فرود آید و مرا عذاب کند. هنوز سخنان او به پایان نرسیده بود که از آسمان، سنگی بر او فرود آمد و او را به هلاکت رساند و بدین سان سزای جسارت خود را به مقام ولایت دریافت کرد.

مرد اول لشکر علی بن ابیطالب (ع)

2009-11-17T23:24:00.003+03:30

اولین آشنایی:

اولین باری كه با مهدی آشنا شدم، زمانی بود كه ایشان در واحد اطلاعات سپاه قم، مــــشغول به كار شدند. آن زمان، ابتدای شروع كار سپاه بود و در داخل كشور بحرانهای بسیاری ایجاد شده بود. به كمك ایشان و شـهدای دیگری همچون شهید باقری كه ایشان هم در اطلاعات سپاه تهران فعالیت داشتند، توانستیـــم در مقابل حوادث اول انقلاب بایستیم و مســائل ایجاد شده را خنثی كنیم. در حدود یك سال و نیم با ایشان در مقابله با ضد انقلاب، همكاری داشتیم تا این كه جنگ شروع شد.

یادش خاطرات را زنده می كند:

سالیان متمادی در كنار برادر بسیار عزیزم، شهید مهدی زین الدین (كه از شهدای بزرگوار هشت سال دفاع مقدس هستند) در صحنه های مختلف جنگ حضور داشتیم. یاد ایشان، خاطره های بسیاری را برای ما زنده میكند و حوادث مهمی از تاریخ جنگ را در مقابل چشمانمان، چونان فیلمی بر پرده سینما عبور می دهد.

تمجید مقام معظم رهبری:

در آن زمان اطلاعات درستی از وضعیت دشمن و زمین منطقه وجود نداشت. شهید باقری به كمك شهید زین الدین توانستند اطلاعات بسیار خوبی از دشمن بدست آورند. بطوری كه به وضوح مشخص كردند دشمن در چه نقاطی، با چه استعدادی و با چه وضعیتی مستقر است. در مدت كوتاه، این برادران آن چنان پیشرفت كردند كه بنده چندین بار از زبان مقام معظم رهبری شنیدم كه از اطلاعات آن زمان سپاه در جنوب و خوزستان تعریف و تمجید می كردند.

اولین ویژگی مهدی ایثار و فداكاری او بود. سالها در جبهه بود و عملیات های فراوانی را قبول كرده بود. خودش در خط مقدم نبرد شركت كرده و هیچ وقت برادرانش را تنها نمی گذاشت. و به همراه برادران بسیجی و رزمنده اش در مشكلات و پیروزیهای جنگ شریك و سهیم بود.

استعداد قوی:

مهدی بسار عالی و سریع ، درایت و استعداد و جوهره ذاتی خود را به منصه ظهور رساند و خیلی زود نظر فرماندهان را جلب كرد و فرماندهان، آرام آرام به وی مسؤلیت دادند. همان گونه كه میدانید جنگ واقعی ما، از عملیات ثامن الاﺋمه آغاز شد. بنده قبل از عملیات ثامن الاﺋمه فرمانده سپاه شدم و توانستم حضور بیشتری در جبهه ها پیدا كنم. كم كم احساس كردیم كه میتوان به ایشان مسؤلیت عملیات را هم سپرد.

مشاور فرمانده كل:

در عملیات بعد از ثامن الاﺋمه، ایشان را به عنوان فرمانده لشگر منصوب كردیم. و علاوه بر این كه از آقا مهدی بعنوان فرمانده لشگر استفاده می كردیم، از نظرات مشورتی ایشان در جنگ نیز سود می بردیم.

نظر بلند:

در عملیات والفجر مقدماتی، خیبر و عملیاتهای دیگر، اطلاعات مهدی و نظر او برای ما بسیار مهم بود. زمانی كه بنده جلسه ای می گرفتم و فرماندهان می آمدند و نظراتشان را ارائه می كردند، من منتظر بودم كه مهدی هم بیاید و نظر او را نیز بگیرم، زیرا نظر مهدی برای من بسیار مهم بود چون كه ایشان خود به منطقه می رفت و از نزدیك دشمن را شناسای می كرد. و از طرفی بنده كه سابقه اطلاعاتی مهدی را می شناختم، به نظراتش بسیار توجه می كردم.

ایثار و فداكاری:

تبعیت و پذیرش:

ویژگی دوم ایشان، مساله تبعیت و پذیرش ایشان بود. من حتی یك مورد را هم به یاد ندارم كه مهدی تبعیت نكرده، یا دستوری اجراء نكرده باشد یا مثلا بد اخلاقی كرده باشد. نه تنها بنده، بلــكه فرماندهان دیگر هم تبعیت مهدی را كاملا تایید می كنند.

توجه عملی به شایسته سالاری:

قبل از عملیات خیبر یا بعد از والفجر مقدماتی بود كه ایشان نزد بنده آمدند و گفتند: اگر شما اجازه می دهید بنده از سمت فرمانده لشكر استعفا دهم. گفتم: چرا؟ فرمودند: شاید یك برادر شایسته تر از من برای این سمت باشد و من خودم را لایق این مسؤلیت نمی بینم. گفتم: نه. این شكسته نفسی شما را میرساند. ما كه مسئول هستیم شما را كاملا لایق این مسؤلیت می دانیم و من اجازه نمی دهم كه شما استعفاء دهید. با اینكه مطمئن بودم كه ایشان علاقه ندارد فرمانده لشگر باشد، اما قبول كردند، خیلی زود رفتند و برای عملیات بعدی آماده شدند.

از نظر اطلاعاتی، ایشان از زمین و آرایش دشمن، اطلاعات جامعی را بدست می آورد. من بعضاً بیش از یك فرمانده لشگر از او و نظراتش در تصمیم گیریهای بزرگ جنگ بهره می بردم.

آشنا به معارف دینی و اسلامی:

ویژگی دیگر مهدی، اسلام شناسی او بود. ایشان فردی كاملا آشنا به معارف اسلامی بود و خیلی خوب اسلام را می شناخت. البته دروس سنگین حوزه را نخوانده بود اما به دلیل نشست و برخاستی كه با بزرگان و علمای حوزه داشت، خیلی خوب اسلام را درك كرده بود. بنده احساس می كردم كه ایشان كاملاً به مسائل آشناست و معارف اسلامی را درك كرده و تمام آنها را اجرا می كند به همین دلیل روی دوستانش تاثیرات بسیار خوبی می گذاشت. از شیوه رفتار و برخورد ایشان و دوستانش معلوم بود كه آگاهیهای اسلامی را بسیار عالی به همراهان خویش منتقل كرده است.

معروف به زهد و تقوا:
از خصوصیات خوب مهدی زهد و تقوای او بود. به خاطر دارم كه یكی از بزرگان ما را به تهران دعوت كرده بود، بنده و فرمانده هان لشگرها خدمت ایشان رسیده بودیم. ایشان به خاطر اظهار محبت و لطف به فرماندهان لشگرها داشتند یك غذایی را ترتیب داده بودند و به همراه نوشابه آوردند. سر سفره غذا، مهدی گفت غذا طاغوتی شد. برای آقا مهدی یك نوشابه خوردن طاغوتی بود. بسیار انسان زاهد و با تقوایی بود و خیلی از مسائل را رعایت می كرد و سعی می كرد كه به مسائل دنیایی پشت كرده و گرایش نداشته باشد. به دوستانش هم این مطلب را توصیه می كرد و از این جهت معروف شده بود.

آشنا با مسائل راهبردی در جنگ:

از نظر اطلاعاتی، ایشان از زمین و آرایش دشمن، اطلاعات جامعی را بدست می آورد. من بعضاً بیش از یك فرمانده لشگر از او و نظراتش در تصمیم گیریهای بزرگ جنگ بهره می بردم. با اینكه ایشان فرمانده لشگر بود و قاعدتاً فرماندهان لشگرها به مسائل تاكتیكی بیشتر آشنا هستند كه مثلاً مانور یك لشگر باید چگونه باشد، تیپها باید چگونه اهداف را تصرف كنند، برای آفند كردن از چه عوارضی استفاده كنند و از این قبیل مسائل، اما ایشان با مسائل استراتژی جنگ نیز بیگانه نبود.

اولین فرمانده لشگر دارای نظر در مسائل راهبردی جنگ:

اولین فرمانده لشگری كه در مورد استراتژی جنگ با من صحبت كرد، مهدی بود. من همه برادران را زیر نظر داشتم، رفتارشان، تصمیم گیریهایشان و پیشنهاد هایشان را با هم مقایسه می كردم و در ذهنم برای هر كدامشان جایگاهی داشتم. اولین بار این مهدی بود كه این سوال را از من كرد كه: برادر محسن! آیا ما در جنگ استراتژی داریم یا نه؟ و اگر داریم، چیست؟ و بنده شروع به صحبت با او كردم و ایشان را توجیه كردم. اما در درون خود از صمیم قلب خوشحال شدم كه یك فرمانده لشگر ما الحمدلله علاوه بر مباحث تاكتیكی،‌ ذهنش حول و حوش مسائل استراتژیك نیز كنكاش می كند. البته سوال ایشان مرا تشویق كرد كه در همان موقع مقاله ای راجع به تغیر استراتژی خودمان و دشمن بنویسم. سوال ایشان حركتی را بوجود آورد كه آن جزوه را بعد از عملیات خیبر بین فرماندهان پخش كردیم كه آنها نیز بدانند مباحث استراتژیكی كه اكنون در جنگ وجود دارد چیست.

شاید یكی از عملیات هایی كه به كمك آن بهتر می توان مهدی را شناخت و مهدی را تعریف كرد، عملیات خیبر باشد. در عملیات خیبر یك از بخش از مهمترین قسمت نبرد را به مهدی واگذار كردیم.

الگوی مناسب برای نیروهای مسلح:

در یك كلام می توان بگویم كه مهدی یكی از الگوهای سپاه اسلام بود كه سربازان آینده، افسران آینده و پاسداران بزرگ ما در آینده باید زندگی ایشان را سر مشق خود قرار دهند و در نبردشان، دفاعشان و زندگی سربازیشان، از ایشان الگو بگیرند. رفتار، حركات و رفتار خود را با امثال مهدی تطبیق دهند. بدون شك شهید مهدی زین الدین از الگوهای جاویدان نیروهای مسلح ما، باقی خواهد ماند.

خیبر شكن:

شاید یكی از عملیات هایی كه به كمك آن بهتر می توان مهدی را شناخت و مهدی را تعریف كرد، عملیات خیبر باشد. در عملیات خیبر یك از بخش از مهمترین قسمت نبرد را به مهدی واگذار كردیم. در خط مقدم و جزیره جنوبی كه بیشترین فشار را نیروهای عراقی به همین منطقه وارد می كردند، دو یا سه لشگر در آنجا ماموریت داشتند. یكی از آنها لشگر 17 به فرماندهی شهیـد زین الدین بود.

ابتكار در نبرد خیبر:

در عملیات خیبر و در جزیره جنوبی، سه مشكل جدی در مقابل مهدی وجود داشت:

1. نقص تداركات و فاصله طولانی عقبه تا خط مقدم. 2. آماده نبودن زمین برای پناه گرفتن و كندن سنگر. 3. عدم حمایت و پشتیبانی آتش توپخانه خودی و انبوه آتش دشمن. اكنون شما تصور كنید، یك فرمانده با چنین وضعیتی چگونه باید نیروهایش را اداره كند؟ چگونه باید لشگر را در خط نگه دارد؟ چگونه باید شهدا و مجروحین را تخلیه كند؟ در آنجا ما یك ابتكار بسیار مهمی را از مهدی دیدیم. ابتكار ایشان در آنجا بود كه جنگ در روز را امتحان كرد. یعنی ما توانستیم در جزیره جنوبی با آن همه مشكلاتی كه عرض كردم، جنگ در روز را انجام دهیم و این مسِاِله موفقیت بسیار بزرگی بود و در حقیقت تاكتیك نبرد یك گام به جلو كشیده شد. ما با كمك ابتكارهای ایشان و هم رزمانشان توانستیم توانایی تاكتیكی خودمان را یك گام به جلو ببریم. مهدی در خیبر بسیار عالی جنگید، زیرا شدت و انبوه آتش دشمن و كمبود آتش خودی و نارسایی های جبهه خودی، همه و همه مسائلی بودند كه برای از پا انداختن یك فرمانده كافی بودند.

دارای روحیه ای فوق العاده:

فشار مجروحین، كمبود آب و غذا و عدم امكان تردد برای ناوگان ترابری در روز، از مشكلات دیگر ایشان بود. خود ایشان كه به خط مقدم میرفتند، ما تا زمانیكه برگردند نگران سلامتی ایشان بودیم. اصلاً بعضی وقتها گلوله ها با ماشین ایشان مسابقه میدادند. گلوله ها از بالای سر، كنار ماشین و حتی از وسط چرخهای ماشین میگذشتند و این نشان می داد كه مهدی از یك روحیه بسیار بالا و یك توانمندی فوق العاده برخوردار است.

در یك كلام می توان بگویم كه مهدی یكی از الگوهای سپاه اسلام بود كه سربازان آینده، افسران آینده و پاسداران بزرگ ما در آینده باید زندگی ایشان را سر مشق خود قرار دهند و از ایشان الگو بگیرند. بدون شك شهید مهدی زین الدین از الگوهای جاویدان نیروهای مسلح ما، باقی خواهد ماند.

ماموریت سرّی:

بعد از این كه عملیات خیبر در آن منطقه تثبیت شد، بنده به این نتیجه رسیدم كه ممكن است در جنوب دوباره با مشكلاتی رو به رو شویم. برای همین هم مهدی را خواستم و به او گفتم كه یك ماموریت سرّی برایت دارم كه باید بروی و آنرا انجام دهی. بعد به ایشان توضیح دادم كه باید به شمال غرب بروی و در آنجا یك شناسایی انجام دهی، كه ما بتوانیم با یك عملیات غافلگیرانه این تجمع دشمن را در جنوب به سمت شمال بكشیم. هیچ كدام از فرماندهان سایر لشگرها هم نباید از این موضوع مطلع باشند. حتی در آن موقع كه برادر غلام پور در قسمت شمال غرب ماموریت داشت، گفتم نیاز نیست كه شما این مسائل را با فرمانده قرارگاه منطقه در آنجا در میان بگذارید. شما منطقه را كامل شناسایی كن و بیا به من بگو تا ببینم وضع زمین، دشمن و نیرو در آنجا چگونه است. آیا ما می توانیم یك عملیات در آنجا انجام بدهیم و دشمن را به سمت شمال بكشانیم و این تمركز قوایی را كه در جنوب صورت داده تجزیه كنیم تا بتوانیم عملیات بعدی (فاو و بدر) را انجام دهیم؟ و ایشان در راه اجرای این ماموریت بود كه به لقاءالله پیوست. به این ترتیب یكی از قهرمانان بزرگ میادین نبرد كه دشمن از رو به رو شدن با او می ترسید و وحشت داشت و نگران بود ناجوانمردانه و در حقیقت با حیله و فریب به شهادت رسید.

آنچه خواندید خاطرات دکتر محسن رضایی بود که در سالگرد های شهادت سردار شهید مهدی زین الدین نقل می فرمودند .

یا جواد بن الرضا

2009-11-17T21:27:00.002+03:30

ای شیعه بزن ناله و فریاد امشب از غربت آن غریب کن یاد امشب

مسموم شد از زهر، جواد بن رضا در حجره در بسته‌ بغداد امشب

باد، هوهو کنان، خاکستر یتیمی پاشید بر تمام خانه‌های بغداد و خبر، زلزله خیز، تکان داد روزگار در خود فروپیچیده را.

اتفاقی شوم، سایه گسترانیده بر آسمان‌ها.

نمی دانم، شاید خورشید در پرده کسوف افتاده است!

گویا زمین، 25 سال بزرگواری را محروم شد!

گویا زمان، باید از این پس، حسرت به دل کرامت جاری جواد بماند!

انگار همین دیروز بود که خاک، عطر حضورش را نفس کشید و عالم، در سایه مهربانیِ «جواد الائمه» میهمان شد!

انگار همین دیروز بود که حضورش مایه آرامش زمین شد و وجودش، باعث دلگرمی «رضا»!

و امروز که دست‌های توطئه از آستین «ام الفضل» برآمده، زهر عصیان و نفاق چه بر سر قلب رئوفت آورد، امام جوانم؟!

تلخی کینه توزی روزگار را، جگر سوخته ات چگونه تاب آورد، امام جوانم؟!

رستاخیز داغت، کمر روزگار را خواهد شکست.

قیامت اندوهت، به آتش خواهد کشید دلها را.

هنوز، کاخ مأمون می‌لرزد از هیبت حیدری‌ات. هنوز اقیانوس «علم لدنی»ات، جرعه جرعه فرو می‌نشاند عطش جهل بشر را.

تو را می‌برند؛ بر شانه‌های فرشتگان.

کجاست دستان تسلی بخش، تا مرهم زخم‌های «هادی»ات باشند؟

بعد از تو چه کند «علی» در محاصره «معتصم»ها؟

جوان‌ترین حجت خدا! هر بار، با یاد ماجرای تو، پا به پای امام عصر عجل‌الله‌فرجه، تا همیشه روزگار، خون خواهم گریست.

نجات در آخرین لحظه

2009-10-30T22:47:00.001+03:30

سکوت مرگباری منطقه فاو را در برگرفته بود. ا نتهای خط، سعید و رضا درون سنگر به نگهبانی نشسته بودند. جلوی سنگر کانال مخروبه ای قرار داشت که سمت چپش را آب و سمت راست آن را نیزار پوشانده بود. ناگهان از درون کانال صدای پا آمد. سعید گفت: «حتما صدای قورباغه است که از لای نی ها درون کانال افتاده». با گفتن این جمله هر دو خیال?شان راحت شد. آرام و ساکت اطراف را نگاه می کردند. رضا دلش راضی نشد و گفت: «ساکت! صدای پاست، مطمئنم». سعید حرفش را قطع کرد: «ای بابا، تو هم امشب خیالاتی شده ای! صدای پا چیه؟

گوش کن، صدای قورباغه است» و دوباره سکوت... . تاکیدهای پی درپی رضا آرامش را از هر دو گرفت. از سنگر بیرون آمدند. چند قدم نرفته بودند که ناگهان 2نفر از گشتی?های عراقی با حالتی تهاجمی از درون کانال به داخل نیزار پریدند. با آتش سعید و رضا، سکوت مرگبار خط شکسته شد. هیچکس نمی دانست که محاصره شده?اند و خط شکسته است. تنها جان پناه، سنگرهای دورتر بود. دشمن یکی یکی سنگرها را پاکسازی می?کرد. مرگ در یک قدم یشان بود. رضا شهادتین می گفت. سعید اما یاد صحبت های روحانی گروهان افتاد که برای تبلیغ به خط آمده بود؛ بچه ها هر موقع که گیر افتادید یا خواستید دشمن را کور و کر کنید، اول از همه، آیه «وجعلنا...» را بخوانید. با هم آیه 9 سوره «یس» را خواندند و با احتیاط به سمت سه?راهی حرکت کردند. هنوز چند متری دور نشده بودند که رضا آهسته گفت: «فکر کنم اونا بچه?های خودمون باشن». با سرعت به سمت شان حرکت کردند. چند قدمی مانده بود که از روی صداهای مبهم فهمیدند آنها هم عرب زبانند. ترس و دلهره عجیبی بر فضا حاکم شد. باز شروع کردند به زمزمه آیه«وجعلنا من بین ایدیهم سدا...» تندتند می خواندند. همان موقع یکی از سربازان دشمن نگاه معنی داری انداخت.

از نگاه سرباز عراقی می شد فهمید که متوجه ایرانی بود نشان شده اما به هر دلیل، عکس العملی نشان نمی دهد. بعد از آن نگاه و ترس عجیب، رضا و سعید آهسته آهسته از آنها جدا شدند و به نخلستان پناه بردند.

بخوان و غیب شو!

2009-10-30T22:43:00.001+03:30

شما هم حكایت های بسیاری درباره آیه مشهور «وجعلنا من بین ایدیهم... » شنیده اید اما داستان روزهای دفاع مقدس خواندنی تر است

«وجَعلنا مِن بین ایدیهِم سَدا و مِن خَلفِهم سَدا، فاغْشَیناهُم فهَم لایبُصِرون»؛» برابرشان دیواری کشیدیم و در پشت سرشان دیواری و بر چشمانشان نیز پرده?ای افکندیم تا نتوانند دید». داستانش را حتما شنیده اید؛ مشركانی كه بارها برای قتل پیامبر اسلام(ص) برنامه ریخته بودند، در شب هجرت(لیله المبیت) ناكام ماندند، حضرتش را ندیدند و...

آیه نهم سوره« یس » مشهورتر از آن است كه بتوان در چند جمله ناقص و پاراگراف وامانده، تعریفش كرد و از اثراتش نوشت؛ آشناتر از آن است كه بشود توضیحش داد و خاطره ها تعریف كرد. شما هم حداقل یكی دو باری با تاثیراتش مواجه شده اید؛ برای ورود به محدوده طرح ترافیک (!)، پنهان ماندن از چشم پلیس در جاده ها و بزرگراه ها، فرار از مقابل دیدگان آنكه نمی خواهید، مشخص نشدن یك اشتباه ناگهانی و بسیاری خاطرات روزمره كه با یك مراجعه به گذشته یادتان می آید اما داستان این آیه و استفاده از آن در روزهای دفاع مقدس فرق می کرده است. خاطره هایی كه می خوانید، حكایت اعجازهای باوركردنی این آیه در روزهای دفاع مقدس است؛ خاطره هایی كه بسیاری از آنها تاكنون مغفول و ناگفته مانده است. كاش روزی فرا برسد كه همه ناگفته های جنگ روایت شوند.

برای فرج چگونه دعا کنیم؟

2009-10-09T00:39:00.003+03:30

اگر به منظور جست و جوی راهکار برای تعجیل در فرج و رسیدن به وصال ایام صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه و شریف)٬ در توقیعات شریفه٬ رویاهای صادقه٬ مکاشفات رحمانی و تشرفات افراد به محضر مبارک آن ولی خدا بنگریم٬ در سه مقطع می‎توان رهنمودهای آن امام همام را مورد توجه قرار داد:
۱- روزگار غیبت صغری
۲- زمان صدور نامه خطاب به شیخ مفید(رحمة الله علیه).
۳- از هنگام صدور نامه تا کنون
فرمایش امام زمان(ارواحنا فداه) در غیبت صغری
امام عصر(علیه‎السلام) از طریق محمدبن عثمان(ره)٬ دومین نائب خویش در زمان غیبت صغری٬ خطاب به همه شیعیان فرموده‎اند:
برای تعجیل در فرج بسیار دعا کنید که همانا فرج و گشایش شما در آن است.
در این سخن دو نکته مهم وجود دارد:
۱- کثرت دعا، یعنی به دعای کم و در زمان محدود اکتفا نشود. آری٬ منتظران واقعی حضرتش از چشم انتظاری ملول نمی‎شوند و هرگز از تمنای فرج خسته نمی‎گردند.
۲- فرج و گشایش در همه امور ما (اخروی و دنیوی) تنها و تنها به فرج و ظهور امام عصر(علیه‎السلام) وابسته است. در کتاب شریف مکیال المکارم آمده است:
"یکی از زنان با ایمان و پارسا در هنگام تسلط کفار بر کشور اسلامی و غم و ناراحتی شدید مردم٬ بزرگی را در عالم رویا دید که می‎فرمود:
اگر مومن پس از نمازهایش٬ همانطوری که وقتی خود مریض یا مقروض می‎شود، یا به گرفتاری دیگری دچار می‎آید٬ برای رفع گرفتاری خود٬ به دعا کردن به جِد روی می‎آورد؛ در دعا برای فرج مولایش مواظبت و مداومت کند٬ انسان که فراق امام زمان(ارواحنا فداه) باعث غم و ناراحتی او شده و قلبش را شکسته و احوالش را پریشان کرده باشد٬ چنین دعایی در این حالت یکی از این دو امر را موجب می‎شود: یا امام زمانش سریع‎تر ظهور می‎کند یا غم و ناراحتی مومن دعاکننده٬ با برطرف شدن گرفتاری‎هایش و نجات از فتنه‎ها٬ به خوش حالی مبدل می‎شود."

برای تعجیل در فرج امام زمان(عج) صلوات

عوامل خوشنودی امام زمان

2009-10-09T00:36:00.002+03:30

یكی از اموری كه در روایات بر آن تأكید شده، تلاش برای جلب خشنودی امام زمان علیه‌السلام و دوری از خشم و ناخرسندی آن حضرت است. پرسشی كه در اینجا مطرح می‌شود این است كه چگونه می‌توان خشنودی آن امام را به دست آورد.
برای روشن‌تر شدن موضوع، خوب است كه نگاهی داشته باشیم به یكی از این یادگاری‌های گرانقدر امام عصر علیه‌السلام؛ یعنی دعای معروفی كه با جملة «اللّهم ارزقنا توفیق الطّاعة...» شروع می‌شود و در اوایل «مفاتیح الجنان» نیز آمده است.
در این دعای كوتاه و مختصر، امام مهدی علیه‌السلام همه آنچه را كه شایسته است ما خود را بدان‌ها آراسته یا از آنها پیراسته سازیم در قالب درخواست از خدا بیان كرده و به صورت غیر مستقیم به ما فهمانده‌اند كه به عنوان حجّت خدا، چه انتظاری از ما دارند و چگونه شیعه‌ای را برای خود می‌پسندند. با هم قسمت‌هایی از این دعا را می‌خوانیم:

«اللّهمّ ارزقنا توفیق الطّاعة و بُعدَ المعصیة و صِدقَ النیّة و عِرفانَ الحُرمة و أكرمنا بالهُدیٰ و الإستقامة و سَدّد ألسِنَتَنا بالصّواب و الحكمة و اَملأ قلوبَنا بالعلم و المعرفة و طهّر بُطونَنا عن الحرام و الشّبهة و اكفف أیدیَنا عَن الظّلم و السَّرِقَة و اغضُض أبصارَنا عن الفُجور و الخیانة و اسدُد أسماعَنا عن اللّغو و الغیبة؛

بار خدایا! توفیق فرمان‌برداری، دوری از گناهان، درستی و پاكی نیّت و شناخت حرام‌ها را، روزی ما فرما؛ و ما را به راهنمایی و پایداری گرامی دار و زبان ما را در درست‌گویی و گفتار حكیمانه استوار ساز و دل ما را از دانش و معرفت سرشار كن و درون ما را از حرام و مال شبهه‌ناك پاكیزه گردان و دست ما را از ستم‌گری و دزدی بازدار و چشم ما را از فجور و خیانت بپوشان و گوش ما را از شنیدن سخن بیهوده و غیبت بربند و...»

در ادامه این دعا، امام عصر علیه‌السلام صفات و ویژگی‌هایی را كه شایستة عالما، دانش‌پژوهان، پیران، جوانان، زنان، توانگران، تنگ‌دستان، جنگ‌جویان، حكم‌رانان و... است بر می‌شمارند و از خداوند می‌خواهند كه به هر یك از این گروه‌ها و اقشار اجتماعی صفات و ویژگی‌هایی را كه شایسته آنهاست عطا فرماید.

گفتگویی با امام زمان !

2009-10-09T00:30:00.002+03:30

شب جمعه بود; گفت و گویى در لحظاتى ناب
وارد شدم بر كریم، با دستانى خالى از حسنات و قلبى تهى از سلامت
گفتم: بسم‏الله النور .
گفتا: الذى هو مدبر الامور .
گفتم: بسم‏الله النور النور .
گفتا: الذى خلق النور من النور .
گفتم: كیستى؟
گفتا: المهدى طاووس اهل الجنة .
گفتم: چه زیبا پاسخ مى‏دهى .
گفتا: انا ابن الدلائل الظاهرات .
گفتم: چگونه در برابر قدوم مباركتان ركوع كنم؟
گفتا: ما اسئلكم علیه من اجر الا المودة فى‏القربى .
گفتم: این جان فدایتان، متاعى كه هر بى سر و پایى دارد .
گفتا: اللهم وال من والاه وعاد من عاداه .
گفتم: مولاجان! مى‏خواهم شیرینى وصال را بچشم .
گفتا: تا تلخى فراق نچشى به شیرینى وصال خرسند نگردى .
گفتم: مى‏خواهم محبوب حق تعالى شوم .
گفتا: تا ترك لذات طبیعى خیالى نكنى محبوب حق تعالى نشوى .
گفتم: مى‏خواهم كارهایم رنگ خدایى داشته باشد .
گفتا: اگر دائم‏الحضور باشى كار خدایى كنى .
گفتم: در مشكلات غوطه‏ورم .
گفتا: كلید حل مشكلات تضرع در نیمه شب است .
گفتم: افضل اعمال كدامین است؟
گفتا: به فرموده جدم «انتظار الفرج‏» .
گفتم: سخنان جدتان را متذكر مى‏شوید!
گفتا: كنا نور واحد .
گفتم: پایانمان چه مى‏شود؟
گفتا: العاقبة للمتقین .
گفتم: عزیز على ان ارى الخلق ولاترى .
گفتا: غبار را پاك كن تا ببینى .
گفتم: كى مى‏آیید؟
گفتا: اذا قضى امرا فانما یقول له كن فیكون .
گفتم: یا وجیها عندالله اشفع لنا عندالله .
گفتا: انا غیر مهملین لمراعاتكم ولاناسین لذكركم
یا ابا صالح المهدى (عج) !
چه بگویم كه ناگفته خود همه را مى‏دانى فقط بدان كه من هم به شما اقتدا مى‏كنم آنگاه كه دست‏بر دعا برمى‏دارى و مى‏خوانى:
«امن یجیب المضطر اذا دعاه و یكشف السوء»

امام زمان در کلام رهبری

2009-07-10T14:19:00.002+04:30

*مهدى موعود (عج) مظهر رحمت و قدرت و مظهر عدل الهى است.

* توسل و توجه و ارتباط قلبى با آن حضرت موجب عروج و رشد روحى و معنوى انسان مى شود.

* ایمان و اعتقاد به امام زمان مانع از تسلیم شدن است.

* نیمه شعبان، عید بسیار بزرگى است كه جهان چشم انتظار مولود مبارك و معظم آن و بشریت تشنه رهبرى و هدایت اوست.

* وجود مقدس امام زمان وعده الهى و مصداق لطف خدا بر انسانیت و بشریت است.

* او مستوره و نمونه اى از اولیا و اصفیا و انبیا و برجسته ترین بندگان خداست.

* ملت ما باید روح انتظار را در خود زنده كنند.

* روز ولادت مهدى موعود (عج) حقیقتاً روز عید همه انسانهاى پاك و آزاده عالم است.

* امروزه وجود مقدس حضرت حجت (عج) در میان انسانهاى روى زمین منبع بركت علم، منبع درخشندگى، زیبایى و همه خیرات است.

* ما به زمان ظهور امام زمان (عج) این محبوب حقیقى انسانها نزدیك شده ایم زیرا معرفت ها پیشرفت كرده است.

* ان شاءالله همه این توفیق را پیدا كنیم كه روزى در ركاب آن بزرگوار باشیم براى خدا تلاش و مجاهدت كنیم در مقابل چشم آن بزرگوار در راه خدا جانمان را از دست بدهیم و به فیض شهادت.

2009-07-06T12:41:00.007+04:30

عـلـی تنهـاست مـولـود عـزیز خالـق اکبـر

که از دیوار، مهمان شد نه مثل انبیا از در

میلاد مولود کعبه بر تمامی مسلمانان اللخصوص شیعیان آن حضرت مبارک باد

اینم یه عکس فوق العاده از شکاف خانه خدا که خودم گرفتم .

انشاءالله قسمت همه مسلمانان بشه که زیارتش کنن .

سالروز آزادسازی خرمشهر گرامی باد

2009-05-24T00:53:00.001+04:30

انتخابات، مردم و نامزدها

2009-05-24T00:24:00.005+04:30

بیانیه آیت الله بهجت درباره انتخابات

الحمدلله رب العالمین و الصلاة علی سید الانبیاء محمد و آله السادة الاوصیاء الطاهرین.

و بعد، چنانکه مکرراً، از شرکت در انتخابات، سئوال شده، در جواب آنها، آنچه اظهار شده است، بیان می شود:

این جانب، جهات سلبیه و اثباتیه را متعرض می شوم. کسانی که بنا دارند در رأی دادن و یا انتخاب شدن، شرکت نمایند، باید متذکر باشند، که کسانی حق انتخاب شدن و امین مردم با ایمان در مورد دین و دنیا بودن را دارند، که از رجال با عقل کامل کافی و ایمان کامل از شیعه اثنا عشریه و با علم به مسائل شرعیه در شخصیات و اجتماعیات و با شجاعت باشند؛

و از آنهایی باشند که در اظهارات و تروک(ترک محرمات)، ( لا یخافون فی الله لومة الائم* ) باشند؛

و از رشوه ها و تخویفات و نحو آنها دور باشند؛

نظر نکنند که تا به حال چه بود، بلکه نظر نمایند که از حال چه باید بشود و چه باید نشود؛

و باید پرهیزکار و خداترس باشند، اراده خدای تعالی را بر همه چیز ترجیح بدهند؛ اگر فاقد بعض صفات باشند، اهل ائتمان (اعتماد) نیستند، و رأی دادن برای فاقدها(آنچه ندارند) بی اثر است، بلکه جایز هم نیست، مشکوک هم، متروک است.

تفحص هم، باید کامل باشد و بدون مداخله دوستی و دشمنی در امور نفسانیه باشد.

در حال رأی دادن و گرفتن، خدای عظیم را ناظر به تمام خصوصیات همه بدانند.

کسانی هم که واجد خصوصیات مذکوره باشند- که جایز باشد رأی دادن و گرفتن درباره آنها- واجب می شود با توانایی، اگر بدانند یا احتمال بدهند که فاقد بعض آنها، رأی خواهند گرفت.

ملاحظه نمایید دول کفر را [که] چگونه انتخاب می نمایند و انتخاب می شوند، و چه کسانی انتخاب می شوند، و از چه راه هایی انتخاب می شوند، و چه آرائی در مجلس های خودشان اظهار می کنند، و دولتهای آنها چه عملیاتی بر طبق قانون مملکت و بر خلاف قانون عقل و دین، حتی ادیان منسوخه آنها، انجام می دهند که فساد و افساد آنها بر همه عقلای دنیا آشکار است، [و] مخالفت نمایید با چگونگی کارهای آنها و چگونگی وسائل و اسباب و مسببات آنها، که مطابقت با هیچ دین اصل دار و هیچ قانون عقل پسند، ندارند.

عصمکم الله و ایانا من الزلات کلها بمحمد

و آله الطاهرین، صلوات الله علیهم اجمعین

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

پی نوشت:

*سوره مائده/54 ( از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند)

ديدار مراجع با کانديداها به معني طرفداري از آنها نيست

2009-04-14T02:14:00.003+04:30

آيت‌الله العظمي مکارم شيرازي يکي از مراجع عظام تقليد قم با اشاره به ديدار اخيرش با ميرحسين موسوي گفت: ديدار مراجع با کانديداها دليلي بر حمايت از آنها نخواهد بود.
آيت‌الله العظمي ناصر مکارم شيرازي پيش از ظهر امروز در ابتداي درس خارج فقه خود در مسجد اعظم با اشاره به برخي برداشت‌هاي شخصي در جرايد و روزنامه‌ها از ديدار اخير ايشان با مير حسين موسوي گفت: ديدار بنده با کانديدا هيچ دليلي بر حمايت و يا عدم حمايت از آن شخص ندارد و کسي نبايد اظهار نظر شخصي کند.
وي ادامه داد: هر فرد و يا گروهي که وفادار به نظام انقلاب اسلامي بوده و اين شرط را داشته باشد براي ما از نظر ملاقات کردن يکسان بوده و توصيه‌هايمان به آن‌ها يکسان خواهد بود.
آيت الله مکارم شيرازي با اشاره به برخي اظهارنظرها در خصوص حمايت ايشان از ميرحسين و يا کانديداي ديگري گفت: ديدار با فردي نه دليل بر طرفداري از او است و نه موضوع ديگري تمام اين‌ ديدارها پدرانه بوده و هيچ گاه در اين ديدارها مراجع جناحي عمل نخواهند کرد.
استاد حوزه علميه قم با بيان اينکه حضور پرشور مردم در انتخابات از اهميت بالايي برخوردار است اظهار داشت: بايد با تمام توان تلاش کنيم تا مردم را در پاي صندوق‌هاي رأي بکشانيم. زيرا اين موضوع يأس دشمن را در برخواهد داشت.
وي افزود: مردم بايد در انتخاب‌ کانديداها دقت داشته باشند و بدانند که ما شخص خاصي را معرفي نکرده‌ايم و نخواهيم کرد و اميدواريم برخي مسائلي را که در برخي جرايد در اين‌باره نوشته شده‌ اصلاح شود.

جان جهان در کلام دشمنان

2009-04-05T00:53:00.001+04:30

امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

«شدیدتر از یتیمی یتیمی که از پدرش جدا شده، یتیمی یتیمی است که از امام خویش جدا گشته است و به او دسترسی ندارد و حکم او را در زمینه شرایع دینی‌اش که مورد نیاز اوست، نمی‌داند»

احمد بن عبیدالله بن خاقان که دشمنی سختی با امام علی علیه السلام و اولادشان داشت، متصدی املاک و خراج شهر قم بود. روزی در مجلسش از علویان و مذاهبشان سخن به میان آمد، او گفت من در سامره مردی از اولاد علی را از لحاظ رفتار و پاکدامنی و بزرگواری در خانواده خودش، مانند حسن بن علی بن محمد، ابن الرضا ندیدم و نشناختم که همه مردم او را بر اشراف مقدم دارند.

من روزی بالای سر پدرم ایستاده بودم. ناگهان دربانانش آمدند و گفتند: ابو محمد، ابن الرضا دم در است. پدرم گفت: او را اجازه دهید. سپس مردی گندم گون، خوش اندام، نیکو رخسار، خوش پیکر، تازه جوان با جلالت و هیبت وارد شد. چون نگاه پدرم به او افتاد، برخاست و چند قدم استقبالش کرد، با آنکه گمان ندارم چنین کاری را نسبت به هیچ بنی‌هاشمی و سرلشکری بکند. چون به نزدیکش رسید، دستش را گرفت او را روی مسندی که خودش نشسته بود، نشانید و پهلوی او نشست و با او به سخن پرداخت. من از آنچه از پدرم می‌دیدم، در شگفت بودم...

پس از آنکه پدرم نماز عشاء را گزارد، آمدم و در برابر او نشستم و گفتم: ای پدر! مردی که امروز صبح دیدم نسبت به او احترام نمودی که بود؟ گفت: پسر جان، او امام رافضیان است، او حسن بن علی است که به ابن الرضا معروفست، آنگاه ساعتی سکوت کرد و سپس گفت: پسر جان! اگر امامت از خلفای بنی عباس جدا می‌شد، هیچکس از بنی‌هاشم جز او سزاوار آن نیست و او برای فضیلت، پاکدامنی، رفتار، خویشتنداری، پرهیزکاری، عبادت، اخلاق شریف و شایستگیش، سزاوار خلافت می‌باشد ...

کودک گمشده

2009-04-03T23:44:00.002+04:30

ما مثل بچه‌ای هستيم که پدرش دست او را گرفته است تا به جايی ببرد و در طول مسير از بازاری عبور می‌کنند. بچه جلب ويترين مغازه‌ها می‌شود و دست پدر را رها می‌کند و در بازار گم می‌شود و وقتی متوجه می‌شود که ديگر پدر را نمی‌بيند؛ او گمان می‌کند پدرش گم شده است، در حالی که واقعا خودش گم شده است. انبيا، امامان و اوليا، پدران خلقند و دست خلايق را می‌گيرند تا آنها را سالم از بازار دنيا عبور دهند.

غالب خلايق جلب متاع‌های دنيا شده‌اند و دست پدر را رها کرده و در بازار دنيا گم شده‌اند. امام زمان (علیه‌السلام) گم و غايب نشده‌اند، ما گم و محجوب گشته‌ايم.

ظاهرا می‌گوييم آقا می‌آيد، ولی در حقيقت ما به خدمت حضرت می‌رويم. ما به پشت ديوار دنيا رفته و گم شده‌ايم بايد از پشت ديوار بيرون بياييم تا ببينبم که امام زمان(علیه‌السلام) از همان ابتدا حاضر و منتظر ما بوده‌اند.

بهای کشيده جانانه

2009-03-18T10:41:00.001+03:30

پس از شهادت شهید زین الدین به راننده اش عباسعلی یزدی – که خودش بعدها درعملیات والفجر 5 به شهادت رسیدگفتم : ( عباس ، اگر خاطره ای از آقا مهدی داری ، برایم بگو )). گفت : خاطره ای دارم که خود آقا مهدی برایم تعریف کرد و من از زبان او نقل می کنم .... روزی برای شناسایی رفته بودم داخل خاک عراق و میان نیروهای آنها ،ساعتی سرم به کارخودم گرم بود ، اما پس از مدتی خسته و تشنه ماندم که چکار کنم . دل به دریا زدم و رفتم توی یکی از سنگرها ، سنگر مجهزی بود ، معلوم بود که سنگر فرماندهان عراقی است . فرصت را غنیمت دانستم وخودم رابه دو استکان چای مهمان کردم ، همین که استکان را زمین گذاشتم ، یک افسر عراقی دم درسنگرسبز شد . با خود گفتم : ((حالا خر بیار و باقالا بار کن ! ))برای این که لو نروم ، خودم را زدم به کوچه علی چپ و انگار نه انگار که دست از پا خطا کرده ام ! آن افسر که غضبناک نگاهم می کرد ،آمد جلو و کشیده جانانه ای خواباند دم گوشم که لابد چرا در استکان او چای خورده ام ! کشیده را که نوش جان کردم ، فوراً در رفتم .از قضای روزگار ، در عملیات خیبر همان افسر را در میان اسرا دیدم . با تعجب خاص زل زده بود به من ، گویا مرا بجا آورده بود و انگار به همان چای که در استکانش خورده بودم ، می اندیشید و به بهای گرانی که از من گرفته بود!

چرا امام زمان عليه‏السلام را "قائم" مى‏نامند؟

2009-03-08T00:05:00.001+03:30

یكى از القاب مشهور امام زمان(علیه‏السلام) قائم است(1) كه به معناى ایستاده و برپا دارنده است، اما چرا به حضرت این لقب را داده‏اند، دو نوع روایت داریم:

1ـ به ایشان قائم مى‏گویند به خاطر این ‏كه پس از فراموش شدن نامش قیام مى‏كند.(2)

در روایت دیگرى امام جواد(علیه‏السلام) مى‏فرماید:

به ایشان قائم مى‏گویند، زیرا او پس از این ‏كه نامش به كلى متروك شد و اكثر كسانى كه امامتش را قائل بوده‏اند از عقیده خود برگشته و مرتد شده‏اند به پا مى‏خیزد.(3)

2ـ در برخى از روایات هم لقب قائم را بعد از شهادت امام حسین(علیه‏السلام) بیان مى‏فرماید؛ زیرا ملائكه از خداوند پرسیدند كه چه كسى انتقام امام حسین(علیه‏السلام) را مى‏گیرد، خداوند حضرت مهدى(علیه‏السلام) را به آنها نشان داد، در حالى كه در حال ایستاده نماز مى‏خواند «بذلك القائم انتقم منهم» كه در این روایت لقب قائم، قیام در نماز و قیام براى انتقام خون امام حسین(علیه‏السلام) لحاظ شده است.

پی‌نوشت‌ها:

1- نجم ثاقب، ص 88 .

2- بحارالانوار، ج 51، ص 28.

3- همان.

2009-03-04T22:49:00.001+03:30

نامه از ستاد فرماندهی تهران بود.

اسم چند خلبان نمونه را می خواستند.

قرار بود از طرف امام به شان هدیه ای داده شود؛ به عنوان تشویق.

نامه را داده به ما.

لیست اسامی را تهیه کردیم.

اسم خودش را هم گذاشتم جزوش.

لیست را که دید ناراحت شد.

گفت: «این هدیه حق دیگرانه، نه من!» گفتم:

«مگه شما بالاترین ساعت پروازی را ندارین.

مگه شما شبانه روز به پرسنل این پایگاه خدمت نمی کنین؟ مگه شما ...؟»

فایده ای نداشت می گفت که وظیفمه!

اسم خودش را خط زد و لیست را امضا کرد .

بگو بمير ؛ می ميرم!!

2009-03-04T22:42:00.001+03:30

انقلاب که به پیروزی رسید، علی سر از پا نمی‌شناخت، با خوشحالی در بسیج مسجد ثبت‌نام نمود، بیشتر اوقات در مسجد بود، و هربار که به خانه بازمی‌گشت، یک دمپایی پاره به پا داشت، وقتی معترضانه به او می‌گفتم:«این چه وضعی است» نگاهش را به زمین می‌دوخت و می‌گفت:«مامان اشکالی نداره، آن بنده خدایی که کفشهایم را برده، احتمالاً احتیاج داشته است» 17 سال بیشتر نداشت که شناسنامه‌اش را برداشت تا به جبهه برود، گفتم:«علی این کار را نکن در جبهه از تو کاری ساخته نیست» کنار در ایستاد و پاسخ داد:«مادرجان! شما به من بگوئید، بمیر، می‌میرم ولی نگوئید نرو من آنجا آب که می‌توانم بدهم» بالاخره تابستان سال 1361 راهی جبهه شد.

شهيد خرازی به روايت شهيد آوينی

2009-02-27T00:12:00.002+03:30

... وقتی از این کانال که سنگرهای دشمن را به یکدیگر پیوند می داده اند بگذری ، به « فرمانده » خواهی رسید ، به علمدار . اورا از آستین خالی دست راستش خواهی شناخت . چه می گویم چهره ریز نقش و خنده های دلنشینش نشانه ی بهتری است. مواظب باش ، آن همه متواضع است که او را در میان همراهانش گم می کنی . اگر کسی او را نمی شناخت ، هرگز باور نمی کرد که با فرمانده لشکر مقدس امام حسین (ع) رو به رو است . ما اهل دنیا ، از فرمانده لشکر ، همان تصویری را داریم که در فیلم های سینمایی دیده ایم . اما فرمانده های سپاه اسلام ، امروز همه آن معیار ها را در هم ریخته اند. حاج حسین را ببین ، او را از آستین خالی دست راستش بشناس . جوانی خوشرو ، مهربان و صمیمی ، با اندامی نسبتا لاغر و سخت متواضع. آنان که درباره او سخن گفته اند بر دو خصلت بیش از خصائل وی تاکید کرده اند: شجاعت و تدبیر . حضور حاج حسین در نزدیکی خط مقدم درگیری، بسیار شگفت انگیز بود . اما می دانستیم او کسی نیست که بیهوده دل به دریا بزند. عالم محضر خداست و حاج حسین کسی نبود که لحظه ای از این حضور ، غفلت داشته باشد . اخذ تدبیر درست ، مستلزم دسترسی به اطلاعات درست است. وقتی خبردار شدیم که دشمن با تمام نیرو ، اقدام به پاتک کرده ، سرّ وجود او را در خط مقدم دریافتیم.

يا زيارت ؛ يا شهادت

2009-02-21T16:03:00.003+03:30

از آن اشخاصی بود كه دایم باید در میان گودال های قبر مانند سراغش را می گرفتی. یك سره مشغول ذكر و عبادت بود. پیشانی بندی داشت با عنوان «یا زیارت، یا شهادت» كه حقش را خوردند. از آنجا مانده و از اینجا رانده شده! هر وقت هم برای پاك سازی میدان مین داوطلب می شد نامش درنمی آمد. آخر جنگ بچه ها پارچه ای تهیه كرده و روی آن نوشته بودند: «كمك كنید. روی دست خدا باد كرده، دعا كنید تیر غیب بخورد».

چهل روز گذشت

2009-02-15T19:51:00.004+03:30

کاروان خاطرات، بازگشته است از جایی که چهل روز گذشته است از ماتم‏های سرخ، از عطش‏های پرپر شده.

این آتشیادها، چهل روز چون اسبان تاخته‏اند بر پیکر صبر آنان.

بازماندگانِ حادثه تیغ و تاول، رسیده‏اند به نقطه‏ای از آغاز؛ به نگاه‏های در خون شناور، به گلوهای بریده شده در دلِ تشنگیِ دشت.

کاروانِ اربعین، با خطبه‏های گریه، از شام رسوا برگشته است و تصاویر جراحت، در سوزنده‏ترین بیان قاب می‏شود و در سوزنده‏ترین بیابان.

بغل بغل شعله ریخته می‏شود در صحرا.

دوبیتی‏های پرلهیب، سطح مصیبت‏زده دشت را گلگون‏تر می‏کند. اکنون چهل روز از آن سیل عطش، سپری شده است. قافله‏ای زخم خورده، وارد سرزمین چهلمین روز می‏شود.

اینان اربعین را با خود آورده‏اند؛ با نقل خاطرات قطعه قطعه شده. دنیای ادب نیز گل و ستاره آورده است که به پای سربلندی‏شان بریزد.

سلام بر استواری غیرقابل ترسیم شما! سلام بر آن گام‏های شکیباتان که جاده‏های دراز شام را خسته کرد!

هر سال، چشمان غمبار اربعین که می‏آید، اطراف ما پر می‏شود از هیئت‏های مذهبی التماس و دسته دسته گل‏های اشک.

هر سال اربعین، از لابه‏لای واژه‏های مذاب مداحان، دل‏های آسمانی شما دیده می‏شود و علم‏های ما از هوش می‏روند.

لباس‏های مشکی تقویم، بوی قتلگاه می‏گیرند.

اربعین! به یاد روشنیِ شما شمع‏گونه می‏سوزیم و گریه سر می‏دهیم برای فاصله‏های خود و زجرهای شما.

خوشا زندگی در این گریستن و مردن‏های پیاپی!

خوشا گریستن برای داغ‏های زینب علیهاالسلام ، برای مصیبت‏های سجاد علیه‏السلام ، برای بی‏تابی بچه‏های آسمان!

سلام بر اربعین که عاشورایی دیگر از گریه را برای ما به راه می‏اندازد!

من برای گریستن، به آغوشت محتاجم

فردا روز ميثاق است، همه می آييم

2009-02-10T08:27:00.001+03:30

ما می آییم! من، تو، ما و میلیون ها ایرانی دیگر می آییم تا در صفوف به هم فشرده، ایرانی بودن، آزاده بودن، اسلامی بودن و بر حق بودنمان را فریاد زنیم، می آییم تا بگوییم به كوری چشم دشمنان زلال انقلابمان، همیشه در تاریخ جاری است و انقلاب ما به راستی انفجار نور است. می آییم تا به دنیا نشان دهیم، استقلال ما حاصل خون شهیدان جان بر كفی است كه مخلصانه جامه سرخ شهادت به تن كردند و اكنون شاهدان جاودانی هستند بر وفاداری ما.

شاهدند كه ما پیمان شكن نیستیم و قطره قطره خون آن ها را قدر شناسیم. می آییم تا دوباره با خمینی كبیر(ره) با رهبر معظم انقلاب تجدید میثاق كنیم و به دنیا بگوییم اینك این ایران است، ایران اسلامی، ایستاده بر اریكه تاریخ و فاتح همه قلل دست نیافتنی علم و دانش، اقتدار، استقلال، انسان دوستی و انسان پروری و كشوری هستیم كه همه مظلومان و ستمدیدگان دنیا، دیده امید به آن دوخته اند و منتظرند تا شمیم انقلاب ما شام آن ها را نیز نوازش كند و به تن های خسته آن ها روح تازه ببخشد.

در مسیر انقلاب ( 10 بهمن ماه 1357 )

2009-01-29T08:10:00.000+03:30

غزه امروز کربلاست

2009-01-08T01:20:00.000+03:30

براستي هر روز عاشوراست و هر مكاني كربلاست. آنان كه عاشق عشق حسيني بودند قلبشان هر زمان داغدار ماتم حسين است. اينك كربلاي حسيني رسيده است آيا آن را ادراك مي‌كنند؟ آيا نداي هل من ناصر ينصرني حسين را مي‌شنوند؟ كه اين ندا درون تاريخ چنان طنين افكنده است كه هر روز و هر مكاني كه ناله‌ايي از مظلومي بلند مي‌شود، آن روز عاشوراست و آن مكان كربلا.

و اينك غزه كربلاست و اين روزها عاشورا. براستي كدامين مرد شب عاشورا را درك كرده است كه امروز صداي غربت را از غزه بشنود و بگويد: لبيك يا حسين!... كل يومٍ عاشورا و كل ارضٍ كربلا

گويي صداي ناله‌‌هاي رقيه از خرابه شام اينك از خانه‌هاي خراب غزه بگوش مي‌رسد و صداي العطش علي اصغر در غزه طنين افكنده است.

«كل يومٍ عاشورا و كل ارضٍ كربلا»

براستي كدامين عاشق حسيني است كه صداي مظلومي را بشنوند آرام گيرد.

اين فرياد جاري حسين است، در حنجر زمان كه هر روز را عاشورا و هر مكاني را كربلا مي‌نامند و عاشق حسين است كه با عشق حسين در مسير حسيني قدم بر مي‌دارد و هر روز را عاشورا و هر مكاني را كربلا مي‌داند.

«كل يومٍ عاشورا و كل ارضٍ كربلا».

اينك غزه كربلاست و امروز عاشورا .

آري آيا امروزعاشورا و كربلا درك مي‌شود؟ آيا صداي هل من ناصر ينصرني شنيده مي‌شود؟ آيا صداي غربت كودكان غزه تداعي كننده گريه‌هاي رقيه نيست؟ آيا نوزادان فلسطيني يادآور كوچكترين سرباز دشت كربلا نيستند؟

يا علی اصغر!

«كل يومٍ عاشورا و كل ارضٍ كربلا».